Турынская Плашчаніца — гэта прастакутнае льняное палатно памерам прыблізна 4,41 м × 1,13 м, сатканае саржавым перапляценнем, на якім прысутнічае пярэдні і задні вобраз распятага і закатаванага чалавека, які мае сляды і раны, падобныя да тых, якія перанёс Ісус з Назарэта.
Яна захоўваецца ў Турыне (Італія) у Кафедральным саборы.
Вакол выявы ёсць дзве чорныя лініі, а таксама некалькі лапікаў і слядоў пашкоджанняў, выкліканых пажарам у Шамберы (Францыя), дзе яна захоўвалася ў 1532 годзе.
Плашчаніца звычайна асацыюецца з палатном, якое, паводле традыцыі, магло быць выкарыстана для захутвання цела Ісуса падчас пахавання. Нягледзячы на шматлікія навуковыя даследаванні, праведзеныя да гэтага часу, адзінага меркавання адносна сапраўднасці Плашчаніцы, а таксама адносна тлумачэння ўзнікнення выявы на ёй, пакуль няма; аднак гэтая выява мае глыбокую сувязь з падзеямі, апісанымі ў Евангеллях.
На Плашчаніцы бачны вобраз чалавека, у якога можна вызначыць не толькі стан смерці, але таксама і прычыну смерці: распяцце.
Выява мае пэўныя цяжкасці для ўспрымання з-за інверсіі светлых і цёмных тонаў, падобнай да фотанегатыву, аднак можна выразна адрозніць некаторыя характарыстыкі, такія як трупнае закляканне і адсутнасць якіх-небудзь прыкмет разлажэння. Акрамя таго, на целе прысутнічаюць шматлікія сляды бічавання і сінякі на плячах, выкліканыя нашэннем крыжа.
Сляды цвікоў на руках і нагах добра бачныя, а таксама шматлікія праколы на галаве і вялікая рана з левага боку (на Плашчаніцы яна знаходзіцца злева, што адпавядае праваму боку захутанага чалавека).
Плашчаніца адлюстроўвае ўсе падзеі, якія папярэднічалі распяццю:
бічаванне, удары па твары, сляды цярновага вянка на галаве, выкарыстанне цвікоў для распяцця, раны на руках і нагах і, нарэшце, рану ад удару дзідай, нанесеную адным з салдат.
Яго ногі не былі зламаныя, у адпаведнасці з прадпісаннем, запісаным у Зыходзе 12:46 і цытаваным у Яна 19:36: «Гэта сталася, каб споўнілася Пісанне: “Ніводная костка Ягоная не будзе зламаная”».
На палатне Плашчаніцы назіраюцца два тыпы плям крыві, ідэнтыфікаваных як чалавечая кроў групы AB. Яны адрозніваюцца паводле часу выцякання крыві з цела: кроў, якая выцякала да смерці, і кроў, якая з’явілася пасля смерці (трупная кроў).
Каталіцкая Царква не абвяшчае Плашчаніцу афіцыйна цудам, але дазваляе яе шанаванне як рэліквіі або як знаку Пакутаў Хрыста.
Ян Павел II:
«Паколькі гэта не з’яўляецца прадметам веры, Царква не мае асаблівай кампетэнцыі, каб выказвацца па гэтых пытаннях. Яна даручае навукоўцам задачу працягваць даследаванні, каб знайсці адпаведныя адказы на пытанні, звязаныя з гэтым Льняным палатном, якое, паводле традыцыі, павінна было абгарнуць цела нашага Збаўцы, калі Яго знялі з крыжа.
Царква заклікае даследаваць Плашчаніцу без прадузятых пазіцый, якія прымалі б за ўжо ўстаноўленыя вынікі, якімі яны на самой справе не з’яўляюцца; яна заклікае дзейнічаць з унутранай свабодай і з клапатлівай павагай як да навуковай метадалогіі, так і да адчувальнасці вернікаў.
Для верніка найбольш важным з’яўляецца тое, што Плашчаніца з’яўляецца люстэркам Евангелля. Сапраўды, калі разважаць над святым Льняным палатном, нельга не ўлічваць, што выява, якая на ім прысутнічае, мае настолькі глыбокую сувязь з тым, што Евангеллі распавядаюць пра пакуты і смерць Ісуса, што кожны чулы чалавек, сузіраючы яе, адчувае ўнутранае крананне і ўзрушэнне.».
Paolo Botti
© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)
© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)
