Η Αγία Τζάννα Μπερέτα Μόλλα γεννήθηκε στη Ματζέντα (στην Επισκοπή και την επαρχία του Μιλάνου) στις 4 Οκτωβρίου 1922, δέκατο παιδί από τα δεκατρία των συζύγων Αλμπέρτο Μπερέτα και Μαρία Ντε Μικέλι.
Ήδη από μικρή ηλικία δέχθηκε το δώρο της πίστης και έλαβε χριστιανική αγωγή χάρη στους γονείς της. Αυτή η πορεία πίστης την οδήγησε να θεωρεί τη ζωή ως ένα θαυμάσιο δώρο του Θεού, να έχει εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια και να είναι βέβαιη για την αναγκαιότητα και την αποτελεσματικότητα της προσευχής.
Η Πρώτη Κοινωνία, σε ηλικία πέντεμισι ετών, αποτέλεσε για την Τζάννα μια σημαντική στιγμή, επειδή από τότε άρχισε να προσέρχεται τακτικά στη Θεία Ευχαριστία, η οποία θα της έδινε στήριγμα και φως σε όλη της τη ζωή.
Δεν έλειψαν οι δυσκολίες και οι δοκιμασίες: αλλαγές σχολείων, εύθραυστη υγεία, μετακινήσεις της οικογένειας, ασθένεια και θάνατος των γονέων. Όλα αυτά, όμως, δεν προκάλεσαν στην Τζάννα τραύματα ή ανισορροπίες, χάρη στη βαθιά πνευματική της ζωή· αντίθετα, καλλιέργησαν περισσότερο την ευαισθησία της και ενίσχυσαν την αρετή της.
Κατά τα χρόνια του λυκείου και του πανεπιστημίου ήταν νέα, γλυκιά, αποφασιστική και συγκρατημένη και, ενώ αφιερωνόταν με επιμέλεια στις σπουδές της, μετέφραζε την πίστη της σε μια γενναιόδωρη αποστολική δράση ανάμεσα στις νέες της Καθολικής Δράσης και σε έργα φιλανθρωπίας προς τους ηλικιωμένους και τους έχοντες ανάγκη, στις Συνδιασκέψεις του Αγίου Βικεντίου.
Αφού έλαβε το πτυχίο Ιατρικής και Χειρουργικής το 1949 στο Πανεπιστήμιο της Παβίας, για ένα διάστημα σκέφτηκε το ενδεχόμενο να αφιερωθεί στην ιεραποστολή ως γιατρός, ακολουθώντας επίσης το παράδειγμα του αδελφού της, του πατέρα Αλμπέρτο, ιεραποστόλου στη Βραζιλία. Ύστερα από προσεκτική αναζήτηση της κλήσης της, κατάλαβε όμως ότι ο δρόμος της ήταν ο γάμος και η οικογένεια.
Το 1950 άνοιξε ιατρείο στο Μεζέρο και το 1952 ειδικεύθηκε στην Παιδιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου. Έβλεπε το ιατρικό επάγγελμα ως μια πραγματική «αποστολή» και προτιμούσε, μεταξύ των ασθενών της, τις μητέρες, τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους φτωχούς.
Ενώ ασκούσε το έργο της ως γιατρός, αύξανε τη γενναιόδωρη δέσμευσή της στην Καθολική Δράση, αφιερώνοντας τον εαυτό της στις «νεαρές κοπέλες» και, ταυτόχρονα, εξέφραζε με το σκι και την ορειβασία τη μεγάλη χαρά της για τη ζωή και για την απόλαυση της μαγείας της δημιουργίας. Αναρωτιόταν, προσευχόμενη και προτρέποντας και άλλους να προσεύχονται, για την κλήση της, την οποία θεωρούσε και αυτή δώρο του Θεού. Αφού επέλεξε την κλήση προς τον γάμο, την αγκάλιασε με όλο τον ενθουσιασμό της και δεσμεύθηκε να προσφέρει ολοκληρωτικά τον εαυτό της «για να δημιουργήσει μια πραγματικά χριστιανική οικογένεια».
Αρραβωνιάστηκε τον μηχανικό Πιέτρο Μόλλα και έζησε την περίοδο του αρραβώνα με χαρά και αγάπη. Ευχαριστούσε και προσευχόταν στον Κύριο. Παντρεύτηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1955 στη Βασιλική του Αγίου Μαρτίνου στη Ματζέντα και ήταν ευτυχισμένη σύζυγος. Μετά τον γάμο της με τον Πιέτρο Μόλλα, εγκαταστάθηκαν στο Πόντε Νουόβο της Ματζέντα. Εκτός από το ιατρικό επάγγελμα και την οικογενειακή ζωή, η Τζάννα αφιερώθηκε με γενναιοδωρία και στη φροντίδα των μητέρων και των παιδιών, προσφέροντας εθελοντικά τις υπηρεσίες της σε διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες.
Τον Νοέμβριο του 1956 έγινε μητέρα του Πιερλουίτζι, περισσότερο από ευτυχισμένη· τον Δεκέμβριο του 1957 της Μαριολίνα και τον Ιούλιο του 1959 της Λάουρα. Ήξερε να εναρμονίζει, με απλότητα και ισορροπία, τα καθήκοντα της μητέρας, της συζύγου και της γιατρού, μαζί με τη μεγάλη χαρά της ζωής.
Τον Σεπτέμβριο του 1961, προς το τέλος του δεύτερου μήνα της εγκυμοσύνης της, ήρθε αντιμέτωπη με τον πόνο και το μυστήριο της οδύνης: εμφανίστηκε ένα ινομύωμα στη μήτρα. Πριν από την αναγκαία χειρουργική επέμβαση, γνωρίζοντας τον κίνδυνο που θα συνεπαγόταν η συνέχιση της εγκυμοσύνης, ικέτευσε τον χειρουργό να σώσει τη ζωή που έφερε στα σπλάχνα της και αφέθηκε στην προσευχή και στη Θεία Πρόνοια. Η ζωή σώθηκε· ευχαρίστησε τον Κύριο και πέρασε τους επτά μήνες που την χώριζαν από τον τοκετό με απαράμιλλη ψυχική δύναμη και με αμείωτη αφοσίωση στα καθήκοντά της ως μητέρα και γιατρός. Ανησυχούσε, φοβόταν μήπως το παιδί που κυοφορούσε γεννηθεί πάσχον και ζητούσε από τον Θεό να μην συμβεί αυτό.
Λίγες ημέρες πριν από τον τοκετό, μολονότι εξακολουθούσε να εμπιστεύεται τη Θεία Πρόνοια, ήταν έτοιμη να προσφέρει τη ζωή της για να σώσει τη ζωή του παιδιού της:
«Αν πρέπει να αποφασίσετε ανάμεσα σε μένα και το παιδί, καμία απολύτως διστακτικότητα: επιλέξτε – και το απαιτώ – το παιδί. Σώστε το».
Το πρωί της 21ης Απριλίου 1962 γέννησε την Τζάννα Εμανουέλα και, το πρωί της 28ης Απριλίου, παρά όλες τις προσπάθειες και τις θεραπείες για να σωθούν και οι δύο ζωές, μέσα σε ανείπωτους πόνους, αφού επανέλαβε την προσευχή «Ιησού, σε αγαπώ, Ιησού, σε αγαπώ», πέθανε αγιασμένα.
Ήταν 39 ετών. Η κηδεία της υπήρξε μια μεγάλη και ομόφωνη εκδήλωση βαθιάς συγκίνησης, πίστης και προσευχής.
Τάφηκε στο κοιμητήριο του Μεζέρο, ενώ γρήγορα διαδιδόταν η φήμη της αγιότητάς της για τη ζωή της και για την πράξη αγάπης και μαρτυρίου που την επισφράγισε.
«Μελετημένη αυτοπροσφορά»: έτσι χαρακτήρισε ο Παύλος ΣΤ΄ την πράξη της μακαρίας Τζάννα, όταν, κατά την Κυριακάτικη προσευχή του Αγγέλου στις 23 Σεπτεμβρίου 1973, αναφέρθηκε «σε μια νεαρή μητέρα από την Επισκοπή του Μιλάνου, η οποία, για να δώσει τη ζωή στο παιδί της, θυσίασε, με μελετημένη αυτοπροσφορά, τη δική της». Είναι εμφανής στα λόγια του Αγίου Πατέρα η αναφορά στον Χριστό, στον Γολγοθά και στη Θεία Ευχαριστία.
Ο Ιωάννης Παύλος Β΄ την μακάρισε στις 24 Απριλίου 1994 και την αγιοποίησε στις 16 Μαΐου 2004.
Η λειτουργική μνήμη της Αγίας Τζάννα Μπερέτα Μόλλα είναι στις 28 Απριλίου.
© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)
© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)
