
อิกเนเชียสเกิดที่เมืองโลโยลา ในแคว้นบาสก์ ในครอบครัวขุนนางชั้นผู้น้อย เขาเข้าเฝ้าในราชสำนักและเข้าร่วมการทัพทางทหาร ในปี 1521 เมื่อต้องพักรักษาตัวบนเตียงเนื่องจากบาดแผลที่ได้รับจากการปกป้องเมืองปัมโปลนา เขาใช้เวลาอ่านชีวประวัติของพระคริสต์และชีวประวัติของนักบุญ การอ่านเหล่านี้ทำให้เขามีกำลังใจ และความปรารถนาที่จะติดตามพระเยซูได้เกิดขึ้น
การเดินทางแสวงบุญทั้งภายนอกและภายในอันยาวนานได้เริ่มต้นขึ้น เส้นทางของ “ผู้แสวงบุญ” – ดังที่อิกเนเชียสเรียกตนเองเมื่อเล่าถึงชีวิตของเขา – มีจุดแวะพักแรกคือเมืองมันเรซา ใกล้กับบาร์เซโลนา ที่นี่เขาได้รับประสบการณ์ทางจิตวิญญาณอันเข้มข้นซึ่งคงอยู่ตลอดชีวิต หนังสือ Spiritual Exercises เป็นบทสรุปของประสบการณ์ของนักบุญท่านนี้
การเดินทางซึ่งถูกบรรยายว่าเป็นของผู้แสวงบุญเสมอ ได้พาเขาไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งเขาถูกห้ามไม่ให้ตั้งรกรากตามที่เขาต้องการ ดังนั้นเขาจึงต้องเดินทางกลับยุโรป เมื่อมาถึงบาร์เซโลนา เขาอุทิศตนให้กับการศึกษาเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นได้ดียิ่งขึ้น
ที่ปารีส ซึ่งเขาไปเพื่อศึกษาและฝึกอบรมด้านปรัชญาและเทววิทยาให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น กลุ่มนักศึกษาเล็กๆ ประมาณสิบคนได้รวมตัวกันรอบตัวเขา ซึ่งอิกเนเชียสเองเรียกว่า “เพื่อนในพระเจ้า” “เพื่อน” เหล่านี้ (ซึ่งเราพบฟรานซิส เซเวียร์ นักบุญในอนาคตและผู้อุปถัมภ์ของคณะมิสซัง) มาจากหลากหลายสัญชาติและมีแรงบันดาลใจจากอุดมการณ์เดียวกันในการช่วยเหลือผู้อื่น อิกเนเชียสได้รับศีลบวชเป็นบาทหลวงที่เวนิสในปี 1537 และในปีเดียวกันนั้น เขาได้เดินทางไปยังกรุงโรม
ตลอดช่วงสุดท้ายของการเดินทางสู่เป้าหมาย อิกเนเชียสได้พบกับการเผชิญหน้ากับพระเจ้าอีกครั้งที่ลา สตอร์ตา ใกล้กรุงโรม และที่กรุงโรมเองที่กลุ่มเล็กๆ ที่รวมตัวกันที่ปารีสได้เสนอตัวต่อพระสันตะปาปาเพื่อส่งไปปฏิบัติภารกิจที่ใดก็ได้: กลายเป็นชุมชนที่ก่อตั้งคณะเยสุอิต ซึ่งได้รับการอนุมัติจากสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ในปี 1540
อิกเนเชียสได้รับเลือกให้เป็นอธิการเจ้าคณะคนแรกของคณะเยสุอิต จนกระทั่งปี 1556 ซึ่งเป็นปีที่เขาเสียชีวิต เขาได้ปกครองคณะเยสุอิตโดยการประพันธ์กฎของคณะ เขียนจดหมายประมาณ 6,000 ฉบับ และให้ความสนใจในมิติต่างๆ ของสังคม: ตั้งแต่ผู้ปกครองไปจนถึงหญิงสาวข้างถนนที่ยากจน จากการปกป้องและเผยแพร่ศรัทธาบนกระดานหมากรุกของโลกที่รู้จักในขณะนั้น ไปจนถึงประเด็นที่เกี่ยวกับปัจเจกบุคคล อิกเนเชียสสอดคล้องกับคำกล่าวที่ว่า: “ไม่ถูกจำกัดด้วยสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่ก็ยังถูกจำกัดด้วยสิ่งที่เล็กที่สุด: นี่คือความเป็นพระเจ้า”
นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลาได้รับการเฉลิมฉลองในวันที่ 31 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันเสียชีวิตของท่าน

