in

13 հարց (և պատասխան) Աստծո մասին

question-mark-3255140_1280
Fotografie de Arek Socha de pe Pixabay

Տասներեք հարց ու պատասխան՝ վերցված Հռոմի Կաթոլիկ Եկեղեցու Կատեխիզիսի համառոտագրից, որը հրատարակել է Բենեդիկտոս XVI-ը:

* * *

18. Ինչո՞ւ է Սուրբ Գիրքն ուսուցանում ճշմարտությունը:

Որովհետև Աստված ինքն է Սուրբ Գրքի հեղինակը. այն, հետևաբար, ներշնչված է և առանց սխալի ուսուցանում է այն ճշմարտությունները, որոնք անհրաժեշտ են մեր փրկության համար։ Սուրբ Հոգին ներշնչել է մարդկային հեղինակներին, որոնք գրել են այն, ինչ Նա ցանկացել է մեզ ուսուցանել։ Սակայն քրիստոնեական հավատքը «Գրքի կրոն» չէ, այլ Աստծո Խոսքի, որը «ոչ թե գրված և լուռ խոսք է, այլ մարմնացած և կենդանի Խոսքը» (Սուրբ Բեռնարդ Կլերվոյացի):

58. Ինչո՞ւ է Աստված թույլ տալիս չարիքը:

Հավատքը մեզ վստահեցնում է, որ Աստված թույլ չէր տա չարիքը, եթե հենց այդ չարիքից բարիք չհաներ։ Աստված դա արդեն հրաշալի կերպով իրականացրել է Քրիստոսի մահվան և հարության միջոցով. իր Որդու սպանության՝ մեծագույն բարոյական չարիքի հետևանքով նա բարիքներից մեծագույններն է հանել՝ Քրիստոսի փառավորումն ու մեր փրկագնումը:

117. Ո՞վ է պատասխանատու Հիսուսի մահվան համար:

Հիսուսի չարչարանքներն ու մահը չի կարելի առանց տարբերակման վերագրել ո՛չ այն ժամանակ ապրած բոլոր հրեաներին, ո՛չ էլ հետագայում ապրած հրեաներին։ Յուրաքանչյուր մեղավոր, այսինքն՝ յուրաքանչյուր մարդ, իրականում Փրկչի չարչարանքների պատճառն ու գործիքն է, և ավելի մեղավոր են նրանք, հատկապես եթե քրիստոնյաներ են, ովքեր ավելի հաճախ են մեղքի մեջ ընկնում կամ հաճույք են ստանում արատներից:

127. Ի՞նչ «նշաններ» են վկայում Հիսուսի Հարության մասին:

Բացի դատարկ գերեզմանի էական նշանից, Հիսուսի Հարության մասին վկայում են այն կանայք, որոնք առաջինը հանդիպեցին Հիսուսին և այդ մասին հայտնեցին առաքյալներին։ Այնուհետև Հիսուսը «երևաց Կեփասին (Պետրոսին), ապա՝ Տասներկուսին։ Դրանից հետո միանգամից երևաց ավելի քան հինգ հարյուր եղբայրների» (Ա Կորնթ. 15,5-6) և ուրիշների։ Առաքյալները չէին կարող հորինել հարությունը, քանի որ այն նրանց անհնար էր թվում. Հիսուսը նաև հանդիմանեց նրանց անհավատության համար:

171. Ի՞նչ է նշանակում «Եկեղեցուց դուրս փրկություն չկա» արտահայտությունը:

Դա նշանակում է, որ ամեն փրկություն գալիս է Քրիստոսից՝ Գլխից, Եկեղեցու միջոցով, որը նրա Մարմինն է։ Հետևաբար, չեն կարող փրկվել նրանք, ովքեր, իմանալով, որ Եկեղեցին հիմնադրել է Քրիստոսը և որ այն անհրաժեշտ է փրկության համար, չեն մտնում Եկեղեցի և չեն հարատևում այնտեղ։ Միևնույն ժամանակ, Քրիստոսի և նրա Եկեղեցու շնորհիվ, հավիտենական փրկության կարող են հասնել նրանք, ովքեր առանց իրենց մեղքի անտեղյակ են Քրիստոսի Ավետարանին և նրա Եկեղեցուն, բայց անկեղծորեն փնտրում են Աստծուն և, շնորհի ազդեցությամբ, ջանում են կատարել նրա կամքը, որը ճանաչում են խղճի ձայնով:

201. Ինչո՞ւ է Եկեղեցին մեղքերը թողնելու իշխանություն ունենում:

Եկեղեցին մեղքերը թողնելու առաքելություն և իշխանություն ունի, որովհետև Քրիստոսն ինքն է այն շնորհել նրան. «Ընդունեցե՛ք Սուրբ Հոգին. ում մեղքերը որ ներեք, կներվեն, իսկ ումը որ չներեք, չեն ներվի» (Հովհ. 20,22-23)։ «Հավատում եմ մարմնի հարությանը»:

213. Ինչպե՞ս է համատեղելի դժոխքի գոյությունը Աստծո անսահման բարության հետ:

Աստված, թեև ցանկանում է, «որ բոլորը ապաշխարելու հնարավորություն ունենան» (Բ Պետր. 3,9), սակայն, մարդուն ազատ և պատասխանատու ստեղծելով, հարգում է նրա որոշումները։ Հետևաբար, մարդն ինքն է լիակատար ազատությամբ կամովին զրկում իրեն Աստծո հետ հաղորդությունից, եթե մինչև իր մահվան պահը մնում է մահացու մեղքի մեջ՝ մերժելով Աստծո ողորմած սերը:

244. Արդյո՞ք Եկեղեցուն անհրաժեշտ են վայրեր՝ ծիսակատարություններ կատարելու համար:

Նոր Ուխտի «հոգով և ճշմարտությամբ» (Հովհ. 4,24) պաշտամունքը կապված չէ որևէ բացառիկ վայրի հետ, քանի որ Քրիստոսն է Աստծո իսկական տաճարը, որի միջոցով քրիստոնյաները և ամբողջ Եկեղեցին նույնպես, Սուրբ Հոգու ներգործությամբ, դառնում են կենդանի Աստծո տաճարներ։ Սակայն Աստծո ժողովուրդն իր երկրային վիճակում ունի վայրերի կարիք, որտեղ համայնքը կարող է հավաքվել՝ ծիսակատարություններ կատարելու համար:

349. Ի՞նչ վերաբերմունք ունի Եկեղեցին ամուսնալուծված և վերամուսնացածների նկատմամբ:

Հավատարիմ մնալով Տիրոջը՝ Եկեղեցին չի կարող որպես ամուսնություն ճանաչել քաղաքացիական կարգով վերամուսնացած ամուսնալուծվածների միությունը։ «Ով իր կնոջը թողնում է և մեկ ուրիշի հետ ամուսնանում, շնություն է գործում նրա հանդեպ. իսկ եթե կինը թողնում է ամուսնուն և մեկ ուրիշի հետ ամուսնանում, շնություն է գործում» (Մարկ. 10,11-12)։ Նրանց հանդեպ Եկեղեցին հոգատարություն է ցուցաբերում՝ հրավիրելով նրանց ապրել հավատքով, աղոթել, կատարել բարեգործական գործեր և քրիստոնեաբար դաստիարակել երեխաներին։ Սակայն նրանք չեն կարող ստանալ խորհրդային արձակումը, հաղորդվել Սուրբ Հաղորդությանը կամ ստանձնել որոշակի եկեղեցական պատասխանատվություններ, քանի դեռ շարունակվում է այդ իրավիճակը, որն օբյեկտիվորեն հակասում է Աստծո օրենքին:

392. Ի՞նչ է մեղքը:

Մեղքը «խոսք, արարք կամ ցանկություն է, որը հակասում է Հավիտենական օրենքին» (Սուրբ Օգոստինոս)։ Այն Աստծո հանդեպ վիրավորանք է՝ Նրա սիրուն անհնազանդություն։ Այն վնասում է մարդու բնությունը և խաթարում մարդկային համերաշխությունը։ Քրիստոսն իր չարչարանքներով լիովին բացահայտում է մեղքի ծանրությունը և հաղթում դրան իր ողորմությամբ:

472. Ինչո՞ւ պետք է հասարակությունը պաշտպանի յուրաքանչյուր սաղմ:

Յուրաքանչյուր մարդու՝ բեղմնավորման պահից սկսած կյանքի անօտարելի իրավունքը քաղաքացիական հասարակության և նրա օրենսդրության հիմնարար տարրն է։ Երբ պետությունն իր ուժը չի ծառայեցնում բոլորի իրավունքների, հատկապես ամենաթույլերի, այդ թվում՝ դեռ չծնվածների պաշտպանությանը, իրավական պետության հիմքերը խարխլվում են:

475. Ե՞րբ են բարոյապես թույլատրելի մարդկանց կամ մարդկային խմբերի վրա կատարվող գիտական, բժշկական կամ հոգեբանական փորձարկումները:

Դրանք բարոյապես թույլատրելի են, եթե ծառայում են անձի և հասարակության ամբողջական բարիքին, առանց անհամաչափ վտանգի ենթարկելու փորձարկման մասնակիցների կյանքն ու ֆիզիկական և հոգեկան ամբողջականությունը, և եթե նրանք պատշաճ կերպով տեղեկացված են ու համաձայնություն են տվել:

572. Ինչո՞ւ է աղոթքը պայքար:

Աղոթքը շնորհի պարգև է, բայց միշտ ենթադրում է մեր վճռական պատասխանը, որովհետև աղոթողը պայքարում է ինքն իր և շրջապատի դեմ, և հատկապես՝ Գայթակղիչի դեմ, որն ամեն ինչ անում է նրան աղոթքից շեղելու համար։ Աղոթքի պայքարն անբաժանելի է հոգևոր կյանքի առաջընթացից։ Աղոթում ենք այնպես, ինչպես ապրում ենք, որովհետև ապրում ենք այնպես, ինչպես աղոթում ենք։

gasparino2

Հայր Գասպարինո, աղոթքի ուսուցիչ

Քանի՞ քրիստոնյա կա մահմեդական երկրներում։