О Пане, зрабі мяне прыладай Твайго Міру:
Дзе нянавісць, няхай я прынясу Любоў.
Дзе крыўда, няхай я прынясу Прабачэнне.
Дзе разлад, няхай я прынясу Адзінства.
Дзе сумненне, няхай я прынясу Веру.
Дзе памылка, няхай я прынясу Праўду.
Дзе адчай, няхай я прынясу Надзею.
Дзе смутак, няхай я прынясу Радасць.
Дзе цемра, няхай я прынясу Святло.
О Настаўнік, зрабі так, каб я не столькі шукаў:
Каб мяне суцяшалі, колькі самому суцяшаць.
Каб мяне разумелі, колькі самому разумець.
Каб мяне любілі, колькі самому любіць.
Бо:
Даючы, мы атрымліваем;
Прабачаючы, мы атрымліваем прабачэнне;
Паміраючы, мы ўваскрасаем да Вечнага Жыцця.
Святы Францішак Асізскі
