
யோவான் 1:18 கூறுவது என்னவென்றால், கடவுளை யாரும் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. இருப்பினும், பழைய ஏற்பாட்டில் இதற்கு முற்றிலும் மாறாகக் கூறும் பல வசனங்கள் உள்ளன:
தொடக்க நூல் 17:1; 18:1; விடுதலைப் பயணம் 6:3; 24:10; ஆமோஸ் 9:1 முதலியன.
இந்த முரண்பாட்டை எவ்வாறு விளக்குவது?
பதில்.
முதலில் இந்த விவிலியப் பகுதிகளை வாசிப்போம்:
யோவான் 1:17-18: «ஏனெனில், திருச்சட்டம் மோசே வழியாகக் கொடுக்கப்பட்டது; அருளும் உண்மையும் இயேசு கிறிஸ்து வழியாக வந்தன. கடவுளை யாரும் ஒருபோதும் கண்டதில்லை; தந்தையின் மார்பில் இருக்கும் ஒரே பேறான மகனே அவரை வெளிப்படுத்தினார்.»
யோவான் 6:46: «எவரும் தந்தையைக் கண்டதில்லை; கடவுளிடமிருந்து வந்தவர் மட்டுமே தந்தையைக் கண்டுள்ளார்.»
யோவான் 7:29: «ஆனால் நான் அவரை அறிவேன்; ஏனெனில் நான் அவரிடமிருந்தே வந்தேன்; அவரே என்னை அனுப்பினார்.»
1 யோவான் 4:12: «கடவுளை யாரும் ஒருபோதும் கண்டதில்லை; நாம் ஒருவரையொருவர் அன்புசெய்தால், கடவுள் நம்முள் நிலைத்திருக்கிறார்; அவருடைய அன்பு நம்முள் நிறைவடைகிறது.»
புதிய ஏற்பாட்டில் யோவானின் எழுத்துகளில் காணப்படும் இந்த எல்லா குறிப்புகளும் விடுதலைப் பயணம் 33:20-ஐச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மலையில் மோசேக்கு நிகழ்ந்த சம்பவத்தில்: விடுதலைப் பயணம் 33:18-23: (மோசே) அவரிடம் கூறினார்: «உமது மாட்சியை எனக்குக் காட்டியருளும்!» அவர் மறுமொழியாக: «என் மகிமை அனைத்தையும் உன் முன்னிலையில் கடந்து செல்லச் செய்வேன்; உன் முன்னிலையில் ஆண்டவர் என்னும் என் பெயரை அறிவிப்பேன். நான் அருள் செய்ய விரும்புகிறவனுக்கு அருள் செய்வேன்; இரக்கம் காட்ட விரும்புகிறவனுக்கு இரக்கம் காட்டுவேன்» என்றார். ஆண்டவர் மேலும் கூறினார்: «ஆனால் நீ என் முகத்தைக் காண இயலாது; ஏனெனில், என்னைக் கண்டு எந்த மனிதனும் உயிரோடு இருக்க இயலாது.» ஆண்டவர் மேலும் கூறினார்: «இதோ, எனக்கு அருகில் ஓர் இடம் உள்ளது. நீ பாறையின் மேல் நின்றுகொள். என் மகிமை கடந்து செல்லும்போது, உன்னைப் பாறையின் பிளவில் வைத்துக் கொண்டு, நான் கடந்து செல்லும்வரை என் கையால் உன்னை மூடிக்கொள்வேன். பின்னர் என் கையை அகற்றுவேன்; அப்போது நீ என் முதுகைக் காண்பாய்; ஆனால் என் முகத்தைக் காண முடியாது.»
விடுதலைப் பயணம் 33:20 பற்றிய விளக்கம்
«கடவுளின் தூய்மைக்கும் மனிதனின் தகுதியின்மைக்கும் இடையில் மிகப்பெரிய இடைவெளி உள்ளது; ஆகவே, மனிதன் கடவுளை முகமுகமாகக் கண்டால் அவன் இறந்திருக்க வேண்டும் (ஒப்பிடுக: விடுதலைப் பயணம் 19:21; லேவியர் 16:2; எண்ணிக்கை 4:20) அல்லது அவருடைய குரலை மட்டும் கேட்டாலும்கூட (ஒப்பிடுக: விடுதலைப் பயணம் 20:19; இணைச்சட்டம் 5:24-26; மேலும் 18:16-ஐயும் காண்க).
எனவே, மோசே (விடுதலைப் பயணம் 3:6-ல்), எலியா (1 அரசர்கள் 19:13-ல்), மேலும் செராபீன்கள்கூட (எசாயா 6:2-ல்) யாவே ஆண்டவரின் முன்னிலையில் தங்கள் முகங்களை மூடிக்கொள்கிறார்கள்.
கடவுளைக் கண்ட பின்னரும் உயிரோடு இருப்பவர் மிகப்பெரிய வியப்பை அனுபவிக்கிறார் (தொடக்க நூல் 32:31; இணைச்சட்டம் 5:24), அல்லது சமயப் பரவசத்தை அனுபவிக்கிறார் (நீதித்தலைவர்கள் 6:22-23; எசாயா 6:5).
கடவுள் இத்தகைய அருளை அரிதாகவே வழங்குகிறார், விடுதலைப் பயணம் 24:11, குறிப்பாக மோசேக்கு வழங்கினார்: ஆண்டவர் மோசேயுடன் «ஒருவர் தன் நண்பருடன் பேசுவதுபோல் முகமுகமாக» பேசினார் (விடுதலைப் பயணம் 33:11; எண்ணிக்கை 12:7-8; இணைச்சட்டம் 34:10); மேலும் 1 அரசர்கள் 19:11 மற்றும் அதற்குப் பின்வரும் வசனங்களில் எலியாவுக்கும் அவ்வாறே வெளிப்பட்டார்.
இருவரும் கிறிஸ்துவின் உருமாற்றத்திற்கு, அதாவது புதிய உடன்படிக்கையின் இறைவெளிப்பாட்டிற்கு சாட்சிகளாக இருப்பார்கள் (மத்தேயு 17:3); மேலும், கிறிஸ்தவ மரபின்படி, கடவுளின் மறைஞானக் காட்சியின் முக்கிய பிரதிநிதிகளாக இருப்பார்கள் (பவுலுடன் சேர்ந்து 2 கொரிந்தியர் 12:1 மற்றும் அதற்குப் பின்வரும் வசனங்களில்).
புதிய உடன்படிக்கையில், கடவுளின் «மகிமை» இயேசுவில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது (விடுதலைப் பயணம் 24:16 மற்றும் யோவான் 1:14; 11:40). தந்தையை யாரும் கண்டதில்லை; இயேசுவாகிய மகன் மட்டுமே அவரைக் கண்டுள்ளார் (யோவான் 1:18; 6:46; 1 யோவான் 4:12).
மனிதர்கள் விண்ணகப் பேரின்பத்தில் மட்டுமே கடவுளை முகமுகமாகச் சந்திப்பார்கள் (மத்தேயு 5:8; 1 யோவான் 3:2; 1 கொரிந்தியர் 13:12; 2 கொரிந்தியர் 4:4-6) (The New Jerusalem Bible. லண்டன்: Darton, Longman & Todd, 1985, பக். 125-இலிருந்து.)
ஒரு இறுதி சிந்தனை (Amici di Lazzaro ஆசிரியர் குழு)
விவிலிய நூல்கள் «கடவுளைக் காணுதல்» என்ற கருத்தை வெவ்வேறு வழிகளில் பயன்படுத்துகின்றன: சில பகுதிகள் காட்சிகளையோ அல்லது கடவுளின் பிரசன்னத்தின் உண்மையான வெளிப்பாடுகளையோ விவரிக்கின்றன; மற்றவை கடவுளின் முகத்தை நேரடியாகக் காண இயலாததை வலியுறுத்துகின்றன; இன்னும் சில பகுதிகள் விரிவான பொருளில் கடவுளை அறிதலைப் பற்றி பேசுகின்றன. எனவே, பழைய ஏற்பாட்டின் நிகழ்வுகள் அனைத்தும் வெறும் உருவகங்கள் என்று அவசியமாகக் கருதப்பட வேண்டியதில்லை.
பழைய ஏற்பாடு கடவுளின் உண்மையான ஆனால் பகுதியளவிலான வெளிப்பாடுகளை விவரிக்கிறது; அதேவேளை, யோவான் தந்தையின் முழுமையான காட்சியைப் பற்றி பேசுகிறார்: இந்த அறிவு மகன் வழியாக இறுதியாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.
எனவே, தீர்வு இந்த நூல்களுக்கு இடையிலுள்ள வேறுபாட்டைப் புறக்கணிப்பதில் இல்லை; மாறாக, அந்த வேறுபாட்டை ஏற்றுக்கொண்டு, கிறிஸ்துவின் ஒளியில் யோவான் அதை எவ்வாறு விளக்குகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதில் உள்ளது.
Es freut mich, dass Sie die Texte unserer Webseite https://antwortenanmuslime.de auf www.amicidilazzaro veröffentlichen wollen und erlauben es gerne.
P. Christian W. Troll SJ (30/4/22)

