in

வறுமை அம்மையார் (புனித கிளாராவின் சிறு மலர்களிலிருந்து)

santa-chiara-pane
படம்: மார்கோ அவ்ரேலியோ எடுத்தது; பிக்சாபே வழியாக

சிறிது காலத்திலேயே பிரான்சிஸ், புனித ஆஞ்சலோ மடத்திலிருந்தும் தம் சீடையான கிளாராவை அழைத்து, சான் தமியானோவில் துறவற வாழ்வுக்காக அனுப்பினார்.

ஏறக்குறைய பாழடைந்திருந்த புனித தமியானோவின் திருச்சபையில், சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவின் திருவுரு பிரான்சிஸிடம் பேசியது: «பிரான்சிஸ், போய் என் திருச்சபையைச் சீரமை; அது முற்றிலும் சிதைந்து அழிந்து வருகிறது.»

அந்த இளைஞன், இந்தக் கட்டளை கற்களால் ஆன சுவர்களுக்கே பொருந்தும் என்று எண்ணினான். ஆகவே கற்களாலும் சுண்ணாம்புக் கலவையாலும் அவற்றைச் சீரமைத்தான். பின்னர், கிறிஸ்துவின் கட்டளை வேறொன்றைக் குறிக்கிறது என்றும், திருச்சபை என்பது சிலுவையில் வேதனையுற்றுக்கொண்டிருந்த இயேசுவின் உடலே என்றும் புரிந்துகொண்டான்.

அவன் செல்வம் அனைத்தையும் துறந்து, எல்லா லட்சியங்களையும் கைவிட்டு, தன்னார்வத்துடன் தாழ்மையையும் ஏழ்மையையும் ஏற்றுக்கொண்டான். அவன் சொன்னதுபோல், «ஏழ்மை அம்மையாரை» மணந்தான்.

பிரான்சிஸின் திறமையற்ற கைகளால் புதுப்பிக்கப்பட்ட பின்னரும், புனித தமியானோ ஏழ்மையான இடமாகவே இருந்தது. அங்கிருந்த திருச்சபை, சிறியதும் இருண்டதும் கூர்முனை வளைவுக் கூரையைக் கொண்டதுமான, தேவதூதர்களின் புனித மரியாவின் திருச்சபையைப் போன்றிருந்தது. அதைச் சுற்றியிருந்த கட்டடங்கள் சில பெண்கள், குறிப்பாக ஏழைப் பெண்கள் தங்கும் மடமாகப் பயன்படுத்த ஏற்றவையாக இருந்தன.

இவ்வாறு, புனித தமியானோவில் பிரான்சிஸ்கன் சபையின் இரண்டாம் ஒழுங்கு—பெண்களுக்கான ஒழுங்கு—தோன்றியது; அது «ஏழைப் பெண்கள்» என அழைக்கப்பட்டது.

«ஏழைப் பெண்கள்» என்றே; வேறு எந்தப் பெயரும் இல்லை.

«ஏழைப் பெண்கள்» பிச்சையால் வாழ்ந்தனர்; பிச்சையாகக் கிடைத்த ரொட்டியை உண்டனர்; பெரும்பாலான நாட்களில் உண்ணாநோன்பிருந்தனர்.

பிரான்சிஸ் தன்னார்வத்துடன் ஏழ்மையை மணந்தார். கிளாராவோ ஏழ்மையின் உருவமாகவே இருக்க விரும்பினார்; ஏழ்மையே ஆனார்.

இந்தப் பொருளில், இயேசுவின் மீதும்—மகத்தானவரும் ஏழையுமான, அண்டத்தின் உரிமையாளரும் ஆண்டவருமான அவர்மீதும்—கொண்ட அன்பினால் விரும்பி, ஏற்று, நாடிய முழுமையான ஏழ்மையில், அவள் பிரான்சிஸுடன் ஒன்றிணைந்தாள்.

பெரிய சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவின் திருவுரு வீற்றிருந்த பழைய திருச்சபை, வயல்வெளிப் பூங்கொத்துகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

திருச்சபையின் அரைவட்டப் பின்பகுதிக்குப் பின்னால், «ஏழைப் பெண்களின்» பாடகர் குழு அமரும் இடம் இருந்தது. அது கரடுமுரடான, மழமழப்பாக்கப்படாத பலகைகளால் ஆனது. கற்களால் அமைந்த தரையில் ஒரு கம்பம் பதிக்கப்பட்டிருந்தது; அதைச் சுற்றி, எண்ணெய் விளக்கின் ஒளியில் எளிய வாசிப்புப் பலகை சுழன்றது.

இரும்புக் கம்பிகளைக் கொண்ட ஒரு சன்னல் திருச்சபையை நோக்கித் திறந்திருந்தது. இரும்புக் கம்பிகளுக்கு ஊடாக, கைதிகளைப்போல, ஏழைப் பெண்கள் திருவிருந்தைப் பெற்றுக்கொண்டனர்.

தூண்தலைகள் இல்லாத தூண்களால் தாங்கப்பட்ட சிறிய துறவிமுற்றத்திலிருந்து, தாழ்வான இருண்ட உணவரங்குக்குச் செல்லலாம். கரடுமுரடான மேசைகள் விரிப்புகள் இன்றி சுற்றிலும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அங்கே, ஆண்டவருக்கு நன்றி செலுத்தியபடி, «ஏழைப் பெண்கள்» பிச்சையாகப் பெற்றதை உண்டனர்.

கிளாரா ரொட்டித் துண்டுகளையே விரும்பினார்.

ஒரு முழு ரொட்டி அவருக்குப் பெருஞ்செல்வமாகத் தோன்றியது. மீதமானவற்றை உண்டு, வீசியெறியப்பட்ட துண்டுகளைக் கேட்டார். ஆனால் ஒரு முழு ரொட்டியே முழுமையான கொடையாக இருந்தது.

மேல்தளத்தில் இருந்த ஒரே தங்குமறை «ஏழைப் பெண்களுக்கு» இடமளித்தது. கூரையின் விட்டங்களுக்குக் கீழே அமைந்த, வெறுமையான குளிர்ந்த பெரிய அறை அது. படுக்கையாகச் சுள்ளிக் கட்டும், தலையணையாகச் சிறிய மரக்கட்டையும் இருந்தன. கரடுமுரடான சணல் துணியால் செய்த படுக்கை விரிப்புகளும், ஒட்டுத்துணிகளால் தைத்த போர்வைகளும் இருந்தன.

எந்தக் காலத்திலும் வெறுங்கால்கள்; கயிற்றால் கட்டிய கரடுமுரடான ஆடைகள்; மொட்டையடிக்கப்பட்ட தலை, வெள்ளைத் துணி ஒன்றாலும் கருப்புத் துணி ஒன்றாலும் மூடப்பட்டிருந்தது.

ஆடைகளுக்குள், பன்றித்தோலால் செய்யப்பட்ட மயிராடையை கிளாரா அணிந்திருந்தார்; அதன் மயிர்கள் உடலை உரசியபடி இருந்தன. இதைவிட ஏழ்மையான பெண்கள் இருக்கவே முடியாது; அவர்கள்தான் «ஏழைப் பெண்கள்». புனித தமியானோவில் ஏழ்மையில் முதன்மை பெற வேண்டும் என்று கிளாரா விரும்பினார். உலகில் தம்மைவிட ஏழ்மையான பெண் வேறு யாரும் இருக்கக்கூடாது என்றார்.

எதுவும் அவளுடையதல்ல; அனைத்தும் கடனாகப் பெற்றவை; ஒவ்வொரு கொடையும் தன்னார்வமாக அளிக்கப்பட்டது.

தன்னார்வத்துடன் ஏற்ற ஏழ்மை; ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதோடு மட்டுமல்ல, சிறப்புரிமைகளுள் மிகவும் விரும்பத்தக்கதாக நாடப்பட்ட ஏழ்மை. மகிழ்ச்சியான ஏழ்மை; தன்னிலேயே நிறைவுற்ற ஏழ்மை; களிப்பும் கொண்டாட்டமும் நிறைந்த ஏழ்மை; வெறுப்பூட்டாத, வேதனை தராத ஏழ்மை.

முட்களற்ற ஏழ்மை; ஆனால் ரோஜாவைப்போல் மலர்ந்த ஏழ்மை. அருளின் சூரியனுக்குக் கீழே புன்னகைத்து மகிழ்ந்த ஏழ்மை.

புனித தமியானோவில் எந்தப் புலம்பலும் இல்லை; எந்தப் பெருமூச்சும் எழவில்லை. அந்த ஏழைக் குடிசையில் ஏழ்மை வேதனை தரவில்லை; அந்த உணவுமேசையில் இருந்த பற்றாக்குறை அவர்களைத் தளரச் செய்யவில்லை; அந்தப் படுக்கைகளின் அசௌகரியம் அவர்களை வதைக்கவில்லை. ஏழ்மையின் உருவமாகவே இருக்க கிளாரா விரும்பினார். ஆகவே, எவ்வளவு ஏழையானாரோ அவ்வளவு தன்னிறைவுடன் இருந்தார்; தம் நிலை எவ்வளவு ஏழ்மையானதோ அவ்வளவு மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்.

புனித கிளாராவின் சிறு மலர்களிலிருந்து

லாசருவின் நண்பர்கள் மொழிபெயர்ப்பு

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

reiki-bufala

ரெய்கி ஒரு வகையான ஜெபம் அல்ல

San-Francesco-e-il-lupo

தகுதியற்றவர் என உணரும் சோதனை (அசிசியின் புனித பிரான்சிஸ்)