in

புனித ஜியான்னா பெரெட்டா மொல்லாவின் வாழ்க்கை வரலாறு

Gianna_Beretta_Molla
See page for author, Public domain, via Wikimedia Commons

ஜியான்னா பெரெட்டா 1922 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 4 ஆம் நாள், மிலான் மறைமாவட்டத்திற்கும் மாகாணத்திற்கும் உட்பட்ட மஜென்டாவில், ஆல்பெர்டோ பெரெட்டா மற்றும் மரியா தெ மிக்கேலி தம்பதியரின் பதின்மூன்று பிள்ளைகளில் பத்தாவது குழந்தையாகப் பிறந்தார்.

சிறு வயதிலேயே அவர் விசுவாசத்தின் கொடையை ஏற்றுக்கொண்டார்; தமது பெற்றோரின் மூலம் கிறிஸ்தவப் பயிற்சியையும் பெற்றார். இந்த விசுவாசப் பயணம், வாழ்க்கையை இறைவனின் அற்புதமான கொடையாகக் கருதவும், இறைத் திருப்பராமரிப்பில் நம்பிக்கை வைக்கவும், செபத்தின் தேவையையும் அதன் பயனையும் உறுதியாக நம்பவும் அவரை வழிநடத்தியது.

ஐந்து வயது ஆறு மாதங்களில் பெற்ற முதல் நற்கருணை அவருடைய வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான தருணமாக அமைந்தது. ஏனெனில் அதிலிருந்து அவர் நற்கருணையைத் தொடர்ந்து பெற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினார்; அது அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் அவருக்கு ஆதரவையும் ஒளியையும் வழங்கியது.

சிரமங்களும் துன்பங்களும் இல்லாமல் இருக்கவில்லை: பள்ளி மாற்றங்கள், பலவீனமான உடல்நலம், குடும்பத்தின் இடமாற்றங்கள், பெற்றோரின் நோயும் மரணமும் ஆகியவை ஏற்பட்டன. எனினும், அவரது ஆழமான ஆன்மிக வாழ்க்கையின் காரணமாக இவை எதுவும் ஜியான்னாவில் மனத்தாக்கங்களையோ சமநிலையின்மையையோ ஏற்படுத்தவில்லை; மாறாக, அவை அவரது உணர்திறனை மேலும் செம்மைப்படுத்தி, அவரது நற்பண்புகளை மேலும் வலுப்படுத்தின.

உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் பல்கலைக்கழக ஆண்டுகளில், அவர் இளமையானவர், இனிமையானவர், உறுதியான மனம் கொண்டவர் மற்றும் அடக்கமானவர். படிப்பில் அக்கறையுடன் ஈடுபட்ட அதே வேளையில், தனது விசுவாசத்தை கத்தோலிக்க நடவடிக்கையின் இளம்பெண்களிடையே தாராளமான திருத்தூதுப் பணியாகவும், புனித வின்சென்ட் தெ பால் மாநாடுகளின் மூலம் முதியவர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் ஆற்றிய கருணைப் பணியாகவும் வெளிப்படுத்தினார்.

1949 ஆம் ஆண்டு பாவியா பல்கலைக்கழகத்தில் மருத்துவம் மற்றும் அறுவைச் சிகிச்சையில் பட்டம் பெற்ற பிறகு, தனது சகோதரர் அருட்தந்தை ஆல்பெர்டோவைப் பின்பற்றி, பிரேசிலில் மறைப்பணியாளராக இருந்த அவருடைய உதாரணத்தையும் கருத்தில் கொண்டு, ஒரு மருத்துவராக மறைப்பணியில் ஈடுபடுவது குறித்து சில காலம் சிந்தித்தார். ஆனால் தனது அழைப்பைப் பற்றி கவனமாக ஆராய்ந்த பிறகு, திருமணமும் குடும்பமும் தான் தனது பாதை என்பதை உணர்ந்தார்.

1950 ஆம் ஆண்டு மெசெரோவில் ஒரு மருத்துவ ஆலோசனை நிலையத்தைத் திறந்தார்; 1952 ஆம் ஆண்டு மிலான் பல்கலைக்கழகத்தில் குழந்தை மருத்துவத்தில் சிறப்புப் பயிற்சி பெற்றார். மருத்துவத் தொழிலை உண்மையான ஒரு «பணி»யாக வாழ்ந்த அவர், தம்மிடம் சிகிச்சைக்கு வந்தவர்களில் தாய்மார்கள், குழந்தைகள், முதியவர்கள் மற்றும் ஏழைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தார்.

மருத்துவராகத் தமது பணியைச் செய்துகொண்டிருந்தபோதே, கத்தோலிக்க நடவடிக்கையில் தமது தாராளமான ஈடுபாட்டை மேலும் அதிகரித்து, «இளைய பெண்களுக்காக» முழு அர்ப்பணிப்புடன் உழைத்தார். அதே சமயம், பனிச்சறுக்கு மற்றும் மலையேற்றத்தின் மூலம் வாழ்வின் மீதான தனது பெரும் மகிழ்ச்சியையும் படைப்பின் அழகை அனுபவிக்கும் தனது மகிழ்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தினார். செபித்து, பிறரையும் செபிக்கச் செய்து, தனது அழைப்பைப் பற்றி சிந்தித்தார்; அந்த அழைப்பையும் இறைவனின் கொடையாகக் கருதினார். திருமண அழைப்பைத் தேர்ந்தெடுத்த பிறகு, அதை முழு உற்சாகத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டு, «உண்மையிலேயே ஒரு கிறிஸ்தவக் குடும்பத்தை உருவாக்குவதற்காக» தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணிக்க உறுதிபூண்டார்.

பொறியாளர் பியெத்ரோ மொல்லாவுடன் நிச்சயதார்த்தம் செய்துகொண்டார்; நிச்சயதார்த்தக் காலத்தை மகிழ்ச்சியிலும் அன்பிலும் வாழ்ந்தார். அவர் ஆண்டவருக்கு நன்றி செலுத்தி செபித்தார். 1955 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 24 ஆம் நாள் மஜென்டாவில் உள்ள புனித மார்ட்டின் பேராலயத்தில் திருமணம் செய்துகொண்டார்; அவர் மகிழ்ச்சியான மனைவியாக இருந்தார். பியெத்ரோ மொல்லாவைத் திருமணம் செய்த பிறகு, அவர்கள் மஜென்டாவின் பொன்டே நுவோவோவில் வசிக்கச் சென்றனர். மருத்துவத் தொழிலும் குடும்ப வாழ்க்கையும் தவிர, ஜியான்னா தாய்மார்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் உதவுவதிலும் தாராளமாக ஈடுபட்டார்; பல்வேறு சமூகப் பணிகளில் தன்னார்வ சேவையை வழங்கினார்.

1956 ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் பியெர்லுய்ஜியின் தாயானார்; 1957 ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில் மரியோலினாவின் தாயானார்; 1959 ஆம் ஆண்டு ஜூலையில் லாராவின் தாயானார். ஒரு தாய், மனைவி மற்றும் மருத்துவர் என்ற கடமைகளையும், வாழ்வின் மீதான பெரும் மகிழ்ச்சியையும் எளிமையுடனும் சமநிலையுடனும் ஒருங்கிணைக்க அவர் அறிந்திருந்தார்.

1961 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பரில், கர்ப்பத்தின் இரண்டாவது மாதத்தின் இறுதிக் கட்டத்தில், அவர் துன்பத்தையும் வலியின் மறையுண்மையையும் எதிர்கொண்டார்: கருப்பையில் ஒரு நார்த்திசுக்கட்டி ஏற்பட்டது. அவசியமான அறுவைச் சிகிச்சைக்கு முன், கர்ப்பத்தைத் தொடர்வதால் ஏற்படக்கூடிய ஆபத்தை அறிந்திருந்தபோதிலும், தமது வயிற்றில் இருந்த குழந்தையின் உயிரைக் காப்பாற்றுமாறு அறுவைச் சிகிச்சை மருத்துவரிடம் கெஞ்சினார்; மேலும் செபத்தையும் இறைத் திருப்பராமரிப்பையும் நம்பி தன்னை ஒப்படைத்தார். அந்த உயிர் காப்பாற்றப்பட்டது. அவர் ஆண்டவருக்கு நன்றி செலுத்தினார்; பிரசவம் வரை இருந்த ஏழு மாதங்களை ஒப்பற்ற மனத்திடத்துடன் கழித்தார், தாயாகவும் மருத்துவராகவும் தமது பணியில் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் தொடர்ந்து ஈடுபட்டார். தமது கருவில் இருந்த குழந்தை துன்பத்துடன் பிறந்துவிடுமோ என்று அஞ்சினார்; அது நிகழாதபடி இறைவனிடம் வேண்டினார்.

பிரசவத்திற்கு சில நாட்களுக்கு முன், இறைத் திருப்பராமரிப்பில் எப்போதும் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தபோதிலும், தமது குழந்தையின் உயிரைக் காப்பாற்றத் தமது உயிரையே கொடுக்கத் தயாராக இருந்தார்:

«என்னையும் குழந்தையையும் பற்றி நீங்கள் முடிவு செய்ய வேண்டியிருந்தால், எந்தத் தயக்கமும் வேண்டாம்: குழந்தையைத் தேர்ந்தெடுங்கள் — அதையே நான் வலியுறுத்துகிறேன். அவனைக் காப்பாற்றுங்கள்».

1962 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 21 ஆம் நாள் காலை, அவர் ஜியான்னா எமானுவேலாவைப் பெற்றெடுத்தார். ஏப்ரல் 28 ஆம் நாள் காலை, இருவருடைய உயிர்களையும் காப்பாற்றுவதற்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட அனைத்து முயற்சிகளும் சிகிச்சைகளும் பயனளிக்காத நிலையில், சொல்லொணாத வேதனைகளுக்கு மத்தியில், «இயேசுவே, நான் உம்மை நேசிக்கிறேன், இயேசுவே, நான் உம்மை நேசிக்கிறேன்» என்று செபித்தபின், புனிதமாக உயிர்நீத்தார்.

அப்போது அவருக்கு 39 வயது. அவரது இறுதிச்சடங்கு ஆழ்ந்த துயருணர்வு, விசுவாசம் மற்றும் செபத்தின் ஒருமித்த வெளிப்பாடாக அமைந்தது.

அவர் மெசெரோ கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அதேவேளையில், அவரது வாழ்க்கையாலும், அவரது வாழ்க்கைக்கு மகுடமாக அமைந்த அன்பும் தியாகமும் நிறைந்த செயலாலும், அவரது புனித வாழ்வின் புகழ் விரைவாகப் பரவியது.

«சிந்தித்து மேற்கொண்ட தன்னர்ப்பணம்»: 1973 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 23 ஆம் நாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை திருத்தூதரின் நண்பகல் செபத்தின்போது, அருளாளர் ஜியான்னாவின் செயலை திருத்தந்தை ஆறாம் பவுல் இவ்வாறு வர்ணித்தார்: «மிலான் மறைமாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இளம் தாய், தன் குழந்தைக்கு உயிர் கொடுப்பதற்காக, சிந்தித்து மேற்கொண்ட தன்னர்ப்பணத்தால் தன் சொந்த உயிரைத் தியாகம் செய்தார்». திருத்தந்தையின் இந்த வார்த்தைகளில் கிறிஸ்துவையும் கல்வாரியையும் நற்கருணையையும் குறிக்கும் தெளிவான சுட்டுரை உள்ளது.

திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பால் அவரை 1994 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 24 ஆம் நாள் அருளாளராக அறிவித்தார்; 2004 ஆம் ஆண்டு மே 16 ஆம் நாள் புனிதராக அறிவித்தார்.

புனித ஜியான்னா பெரெட்டா மொல்லாவின் திருவழிபாட்டு நினைவு நாள் ஏப்ரல் 28 ஆகும்.

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

prayer-888757_1280

நான் ஜெபத்தில் நம்பிக்கை கொள்கிறேன் (அருட்தந்தை ஆண்ட்ரியா காஸ்பரினோ)

அற்புதப் பதக்கத்திற்கான மன்றாட்டு