
Çok geçmeden Francesco, takipçisini Sant’Angelo manastırından da alıp San Damiano’daki manastır inzivasına gönderdi.
Neredeyse harabeye dönmüş San Damiano Kilisesi’nde Haç’taki İsa, Francesco’ya şöyle seslenmişti: “Francesco, git ve yıkılmak üzere olan, bütünüyle harap olmuş kilisemi onar.”
Genç adam, bu buyruğun maddi duvarlarla ilgili olduğuna inanmıştı. Bu yüzden duvarları taş ve harçla onardı. Sonra, Mesih’in buyruğunun başka bir anlama geldiğini ve Kilise’nin, Haç üzerinde can çekişen İsa’nın bizzat bedeni olduğunu anladı.
Bütün servetini elinden çıkardı, her türlü hırstan vazgeçti; kendi isteğiyle alçakgönüllü ve yoksul oldu. Kendi deyişiyle, Yoksulluk Hanım’la evlendi.
Francesco’nun acemi elleriyle onarılmış olsa da San Damiano yoksul bir yer olarak kalmıştı. Kilise, Santa Maria degli Angeli’dekine benziyordu: küçük, karanlık ve sivri kemerli bir tonozu vardı. Çevresindeki yapılar, bir avuç kadının, daha doğrusu yoksul kadınların manastırı olmaya uygundu.
Böylece San Damiano’da Fransisken tarikatının kadınlara mahsus İkinci Tarikatı doğdu; bu tarikata “Yoksul Kadınlar” adı verildi.
Başka hiçbir adlandırma olmaksızın, yalnızca “Yoksul Kadınlar”.
Sadakayla yaşayan, dilenmiş ekmek yiyen ve günlerin çoğunda oruç tutan “Yoksul Kadınlar”.
Francesco yoksulluğu kendi isteğiyle benimsemişti. Chiara ise bizzat yoksulluğun kendisi, yoksulluğun ta kendisi olmak istedi.
Bu anlamda Francesco’yla birleşti: evrenin büyük, yoksul Efendisi ve Rabbi İsa’ya duyduğu sevgi uğruna, mutlak yoksulluğu isteyerek benimsedi ve peşinden gitti.
Büyük bir haç üzerindeki İsa tasvirinin egemen olduğu eski kilise, kır çiçeklerinden demetlerle süslendi.
Apsisin arkasında, “Yoksul Kadınlar”ın korosu vardı; kaba, rendelenmemiş tahtalardan yapılmıştı. Taş döşemenin ortasına bir direk çakılmıştı; yağ kandilinin aydınlattığı ilkel okuma sehpası onun çevresinde dönerdi.
Demir parmaklıklı bir pencere kiliseye bakıyordu. Yoksul kadınlar, demir parmaklıkların ardından, mahpuslar gibi Komünyon alırlardı.
Başlıkları olmayan sütunlarla ayakta duran küçük bir revaktan, alçak ve karanlık yemekhaneye geçilirdi. Örtüsüz, kaba tahtadan masalar etrafa dizilmişti. “Yoksul Kadınlar” orada Rab’be şükrederek, sadaka olarak aldıkları yiyecekleri yerlerdi.
Chiara küçük ekmek parçalarını tercih ederdi.
Bütün bir ekmek ona fazla büyük bir zenginlik gibi gelirdi. Artıklarla yaşar, kırıntıları isterdi. Bütün bir ekmek ise eksiksiz bir armağandı.
Üst kattaki tek bir yatakhane “Yoksul Kadınlar”a ev sahipliği yapıyordu. Çatı kirişlerinin altında çıplak ve soğuk bir büyük oda. Yatak olarak bir demet asma dalı, yastık olarak küçük bir odun kütüğü. Kaba kenevir çarşaflar ve kabaca dikilmiş yamalı battaniyeler.
Her mevsim çıplak ayak; iple bağlanan kaba giysiler; tıraş edilmiş başların üzerinde biri beyaz, biri siyah iki örtü.
Chiara giysilerinin altında, kılları tenine değecek biçimde domuz derisinden yapılmış bir kefaret giysisi taşırdı. Daha yoksulunun bulunamayacağı “Yoksul Kadınlar”. Chiara, San Damiano’da yoksullukta birinciliği istedi. Dünyada ondan daha yoksul bir kadın olmamalıydı.
Hiçbir şey ona ait değildi; her şey ödünçtü, her armağan gönüllü olarak verilmişti.
Gönüllü yoksulluk; yalnızca kabullenilen değil, ayrıcalıkların en çok arzulananı olarak istenen yoksulluk. Neşeli, hâlinden hoşnut bir yoksulluk; şen, sevinçli, tiksindirici ya da kederli olmayan bir yoksulluk.
Dikensiz, ama gül gibi açan bir yoksulluk: Lütuf güneşinin altında gülümseyip sevinç duyan bir yoksulluk.
San Damiano’dan hiçbir yakınma, hiçbir iç çekiş yükselmiyordu. O yoksul barakada yoksulluk acı vermiyor, o sofradaki kıtlık onları güçsüz düşürmüyor, o yataklardaki rahatsızlık onlara eziyet etmiyordu. Chiara bizzat yoksulluğun kendisi olmak istiyordu. Öyleyse yoksullaştıkça hâlinden daha çok hoşnuttu; kendini ne kadar yoksul hissederse, içinde bulunduğu durumdan o kadar sevinç duyuyordu.
Azize Chiara’nın Fioretti’sinden
Amici di Lazzaro tarafından çevrilmiştir
© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)
© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

