
ஆண்டவரே, எங்களை (மட்டும்) நேசிக்காமல் இருக்க எங்களுக்குக் கற்பித்தருளும்,
எங்களுடையவர்களை மட்டும் நேசிக்காமல் இருக்கவும்,
நாம் நேசிப்பவர்களை மட்டும் நேசிக்காமல் இருக்கவும்.
பிறரைப் பற்றிச் சிந்திக்கவும்,
யாரும் நேசிக்காதவர்களை நேசிக்கவும் எங்களுக்குக் கற்பித்தருளும்.
ஆண்டவரே, பிறரின் துன்பத்தை எங்களையும் உணரச் செய்யும்.
ஒவ்வொரு கணமும், நாங்கள் உம்மால் பாதுகாக்கப்பட்டு,
அளவுக்கு மீறிய மகிழ்ச்சியான வாழ்வை வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும்போது,
மில்லியன் கணக்கான மனிதர்கள்,
உமது பிள்ளைகளும் எங்கள் சகோதரர்களுமாகிய அவர்கள்,
பசியால் இறக்கத் தகுதியற்றவர்களாயிருந்தும் பசியால் மடிகிறார்கள்,
குளிரால் இறக்கத் தகுதியற்றவர்களாயிருந்தும் குளிரால் மடிகிறார்கள் என்பதைப்
புரிந்துகொள்ளும் அருளை எங்களுக்கு அளித்தருளும்.
ஆண்டவரே, உலகின் ஏழைகள் அனைவர்மீதும் இரக்கமாயிரும்.
தொழுநோயாளிகள்மீது இரக்கமாயிரும்;
இந்தப் பூமியில் நீர் வாழ்ந்தபோது,
அவர்களை எத்தனை முறை புன்னகையுடன் நோக்கினீர்!
உமது இரக்கத்தை நோக்கித் தங்கள் கைகளில் விரல்கள் இல்லாமலும்,
கைகளில்லாத புயங்களையும் நீட்டும்
கோடிக்கணக்கான தொழுநோயாளிகள்மீது இரக்கமாயிரும்…
நியாயமற்ற அச்சத்தால் அவர்களைக் கைவிட்ட எங்களை மன்னித்தருளும்.
ஆண்டவரே, இனி நாங்கள் தனியாக மகிழ்ச்சியுடன் வாழ அனுமதிக்காதேயும்.
உலகளாவிய வறுமையின் வேதனையை எங்களால் உணரச் செய்யும்,
எங்களிடமிருந்தே எங்களை விடுவித்தருளும். அப்படியே ஆகட்டும்!
Raoul Follereau (1903-1977) ஒரு பிரெஞ்சுப் பத்திரிகையாளர், எழுத்தாளர் மற்றும் மனிதநேயத் தொண்டர். தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்காக அவர் ஆற்றிய பணிக்காகப் புகழ்பெற்றவர்.
நோய்க்கு எதிராகவும், நோயாளிகள் ஒதுக்கப்படுவதற்கு எதிராகவும் போராடுவதில் தனது வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை அர்ப்பணித்தார்; விழிப்புணர்வையும் ஒற்றுமையையும் வளர்க்கும் இயக்கங்களை முன்னெடுத்தார்.
மனிதநேயத்திற்கும் சமூக நீதிக்கும் அடையாளமாக அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார்; அதனால் «தொழுநோயாளிகளின் திருத்தூதர்» என்று அழைக்கப்பட்டார்.

