in

Panie, naucz nas nie kochać samych siebie (Raoul Follereau)

hug-2709639_1280
Zdjęcie autorstwa Gerda Altmanna z serwisu Pixabay

Panie, naucz nas nie kochać (tylko) samych siebie,
nie kochać tylko swoich,
nie kochać tylko tych, których kochamy.
Naucz nas myśleć o innych,
kochać tych, których nikt nie kocha.

Panie, spraw, byśmy cierpieli z powodu cierpienia innych.
Udziel nam łaski zrozumienia, że w każdej chwili,
gdy my wiedziemy życie nazbyt szczęśliwe,
otoczeni Twoją opieką,
miliony ludzi,
którzy są przecież także Twoimi dziećmi i naszymi braćmi,
umierają z głodu, choć nie zasłużyli na śmierć głodową,
umierają z zimna, choć nie zasłużyli na śmierć z zimna.

Panie, zmiłuj się nad wszystkimi ubogimi świata.
Zmiłuj się nad trędowatymi,
którym tak często się uśmiechałeś,
gdy byłeś na tej ziemi;
zmiłuj się nad milionami trędowatych,
którzy wyciągają ku Twojemu miłosierdziu
dłonie bez palców,
ramiona bez dłoni…

I przebacz nam, że ich,
z powodu irracjonalnego lęku, opuściliśmy.

I nie pozwól już, Panie,
byśmy żyli szczęśliwie sami.
Pozwól nam odczuć udrękę powszechnej nędzy
i uwolnij nas od samych siebie. Niech się tak stanie!

Raoul Follereau (1903–1977) był francuskim dziennikarzem, pisarzem i filantropem, znanym ze swojego zaangażowania na rzecz osób dotkniętych trądem.
Większość życia poświęcił walce z tą chorobą i wykluczeniem chorych, prowadząc kampanie podnoszące świadomość społeczną i promujące solidarność.
Zapisał się w pamięci jako symbol człowieczeństwa i sprawiedliwości społecznej, zyskując przydomek «apostoła trędowatych».

W centrum macierzyństwa zastępczego: umowa

gasparino2

Ojciec Gasparino, mistrz modlitwy