
Heer, leer ons niet (alleen) onszelf lief te hebben,
niet alleen de onzen,
niet alleen degenen die wij liefhebben.
Leer ons aan anderen te denken,
degenen lief te hebben die door niemand worden bemind.
Heer, laat ons lijden onder het lijden van anderen.
Schenk ons de genade te begrijpen dat er op elk ogenblik,
terwijl wij een al te gelukkig leven leiden,
door U beschermd,
miljoenen mensen zijn,
die ook uw kinderen en onze broeders zijn,
die van honger sterven zonder het verdiend te hebben om van honger te sterven,
die van de kou sterven zonder het verdiend te hebben om van de kou te sterven.
Heer, ontferm U over alle armen van de wereld.
Ontferm U over de leprozen,
die U zo vaak hebt toegelachen
toen U op aarde was;
ontferm U over de miljoenen leprozen,
die hun vingersloze handen,
hun handloze armen uitstrekken naar uw barmhartigheid…
En vergeef ons dat wij hen,
uit een onredelijke angst, in de steek hebben gelaten.
En laat niet langer toe, Heer,
dat wij alleen gelukkig leven.
Laat ons de angst voelen om de ellende in de hele wereld,
en bevrijd ons van onszelf. Amen!
Raoul Follereau (1903-1977) was een Franse journalist, schrijver en filantroop, bekend om zijn inzet voor mensen met lepra.
Hij wijdde een groot deel van zijn leven aan de strijd tegen de ziekte en tegen de uitsluiting van mensen die eraan lijden, en zette campagnes op om bewustwording en solidariteit te bevorderen.
Hij wordt herinnerd als een symbool van menselijkheid en sociale rechtvaardigheid en kreeg dan ook de bijnaam «de apostel van de leprozen».

