
Ήταν άνθρωπος βαθιάς, πολλής και ουσιαστικής προσευχής. Ώρες και ώρες γονατιστός. Και έπειτα, πολλές ώρες διακονίας.
Εμπιστευόταν τη Θεία Πρόνοια και την Παναγία, στις οποίες ανέθετε όλες του τις πρωτοβουλίες. Είχε διακαή πόθο να διδάσκει τους ανθρώπους να προσεύχονται, γιατί πίστευε πως όποιος προσευχόταν καλά, μάθαινε επίσης να αγαπά και να υπηρετεί.
Πασίγνωστη είναι η ετήσια σχολή προσευχής, στην οποία έχουν συμμετάσχει χιλιάδες νέοι, που ξανανακάλυψαν την προσκύνηση, την εξομολόγηση, τον στοχασμό πάνω στο Ευαγγέλιο και την προσευχή της καρδιάς.
Εμπνευσμένος από τον Σαρλ ντε Φουκώ, έζησε ο ίδιος και βοήθησε πολλούς ανθρώπους να ζήσουν την εμπειρία της ερήμου. Κάθε χρόνο αποσυρόταν μαζί με τα αφιερωμένα μέλη της κοινότητάς του για 40 ημέρες προσευχής και περισυλλογής, κατά τις οποίες προετοίμαζε όλες τις ομιλίες και τις προσευχές της χρονιάς, μεταξύ των οποίων και την υπέροχη κατήχηση για τον Άσωτο Υιό της Μεγάλης Παρασκευής, με την οποία οδηγούσε εκατοντάδες νέους στην εξομολόγηση κατά το Πασχάλιο Τριήμερο. Εκείνος και οι άλλοι ιερείς της αδελφότητας εξομολογούσαν τότε για 10-12 ώρες την ημέρα.
Στην Πόλη των Παιδιών του, όπου φιλοξενούσε ορφανά και όπου ακόμη και σήμερα φιλοξενούνται φτωχοί, οικογένειες και ασθενείς, από το 1959 τελείται αδιάλειπτα η ευχαριστιακή προσκύνηση. Αυτή είναι η πηγή των χαρίτων των οποίων υπήρξε μάρτυρας.
Οι κατηχήσεις του εξακολουθούν και σήμερα να έχουν μεγάλη ζήτηση στο διαδίκτυο και στα βιβλία του. Η εκστρατεία του κατά της φλύαρης προσευχής βοήθησε πολλούς να ξαναβάλουν την αγάπη στην προσευχή: να πάψουν δηλαδή να λένε απλώς λόγια και να σκέφτονται τα λόγια που λένε στην προσευχή, και να θέσουν στο κέντρο της προσευχής την καρδιά και τις συγκεκριμένες περιστάσεις της ζωής.
Μπορούμε να πούμε ότι ακόμη και σήμερα διδάσκει πολλούς να προσεύχονται και τους βοηθά να ωριμάζουν βιώνοντας την προσευχή όχι ως τυπική διαδικασία, αλλά ως συνάντηση με τον Θεό, που μας φροντίζει, μας θεραπεύει, μας ακούει και μας μιλά. Η «προσευχή της καρδιάς» και η «προσευχή της απλότητας», στην οποία ήταν δάσκαλος, είναι θεμέλιοι λίθοι για όλους όσοι τον γνώρισαν.
«Δώστε στον Θεό τη χαρά να τον ακούτε», έλεγε. Ακόμη και σήμερα, το να ακούμε τον Γκασπαρίνο είναι χαρά που μας οδηγεί στον Θεό.
Πάολο Μπότι
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΑΝΤΡΕΑ ΓΚΑΣΠΑΡΙΝΟ
«Η προσευχή και η αγάπη πετυχαίνουν το αδύνατο». Αυτή η φράση είναι γραμμένη στον τάφο του πατέρα Αντρέα Γκασπαρίνο, ιεραπόστολου ιερέα και πνευματικού δασκάλου (7 Απριλίου 1923 – 26 Σεπτεμβρίου 2010). Μετά τον πόλεμο, έθεσε στο επίκεντρο της μέριμνάς του την κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση πολλών ορφανών που ζούσαν στους δρόμους. Μετά τη χειροτονία του σε πρεσβύτερο στο Σεμινάριο του Κούνεο, το 1947, υπηρέτησε ποιμαντικά στην ενορία του Ροκαβιόνε, αρχίζοντας να περιθάλπει παιδιά που ζούσαν σε επισφαλείς συνθήκες. Στις 7 Οκτωβρίου 1951 συγκέντρωσε αυτά τα παιδιά στην «Πόλη των Παιδιών» στο Κούνεο. Το 1955 προστέθηκαν στο έργο της κοινότητας οι αφιερωμένες αδελφές. Τη δεκαετία του ’60 το όνειρο του πατέρα Γκασπαρίνο πραγματοποιήθηκε, καθώς η ιεραποστολική δράση επεκτάθηκε στις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Η πρώτη ιεραποστολή ήταν στη Βραζιλία και έπειτα ακολούθησαν αποστολές στην Ασία, στην Αφρική και στην Ανατολική Ευρώπη, σε χώρες όπως η Ρωσία και η Αλβανία. Ίδρυσε κι άλλες αποστολές στην Κορέα, στη Μαδαγασκάρη και κατόπιν στην Κένυα, στην Αιθιοπία, στο Μπανγκλαντές και στο Χονγκ Κονγκ.
Ο πατέρας Γκασπαρίνο διηύθυνε για περισσότερα από 50 χρόνια τη σχολή προσευχής για νέους στην «Πόλη των Παιδιών», όπου γενιές νέων έμαθαν από εκείνον έναν λιτό, συνεπή και αυστηρό τρόπο ζωής, εμποτισμένο με προσευχή και μαρτυρία. Είναι ιδρυτής του Ιεραποστολικού Κινήματος της Ενατένισης «P. De Foucauld».
Οι αδελφότητες του Κινήματος είναι μικρές μοναστικές κοινότητες αδελφών, ανδρών και γυναικών, που ζουν ανάμεσα στους φτωχούς, στις παραγκουπόλεις, στους καταυλισμούς παραγκών και στα λεπροκομεία, μοιράζονται τη ζωή των φτωχών και μαρτυρούν το πρωτείο της προσευχής.
Σήμερα το Κίνημα έχει παρουσία στην Ευρώπη (Ιταλία, Αγγλία, Ρωσία, Αλβανία), στην Αφρική (Μαδαγασκάρη, Κένυα, Αιθιοπία), στην Ασία (Μπανγκλαντές, Χονγκ Κονγκ) και στη Λατινική Αμερική (Βραζιλία).
Το κέντρο διαμόρφωσης του Κινήματος βρίσκεται στο Κούνεο (Ιταλία).
Από την πνευματική και ιεραποστολική εμπειρία του γεννήθηκαν πολλά βιβλία —το πιο πρόσφατο είναι η «Προσευχή της απλότητας»—, τα οποία είναι πλέον ευρέως γνωστά και αγαπητά σε όλο τον κόσμο και προσφέρουν μια μέθοδο για να μάθει κανείς να προσεύχεται και να ασκεί τη λεγόμενη «προσευχή της καρδιάς», δηλαδή τη βαθιά προσευχή, στην οποία ο άνθρωπος και ο Θεός συναντιούνται και αγαπιούνται μέσα στη σιωπή. Το 1990 το Κίνημα αναγνωρίστηκε επίσημα από την Αγία Έδρα ως «Ιεραποστολικό Κίνημα της Ενατένισης P. de Foucauld». Σήμερα η Κοινότητα αποτελείται από περίπου δέκα ιερείς και 100 αφιερωμένους αδελφούς και αφιερωμένες αδελφές, σε δεκάδες αδελφότητες διασκορπισμένες σε όλο τον κόσμο.
© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)
© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

