
Κύριε, δίδαξέ μας να μην αγαπούμε (μόνο) τον εαυτό μας,
να μην αγαπούμε μόνο τους δικούς μας,
να μην αγαπούμε μόνο εκείνους που αγαπούμε.
Δίδαξέ μας να σκεφτόμαστε τους άλλους,
να αγαπούμε εκείνους που κανείς δεν αγαπά.
Κύριε, κάνε μας να πονάμε για τον πόνο των άλλων.
Δώσε μας τη χάρη να καταλάβουμε ότι κάθε στιγμή,
ενώ εμείς ζούμε μια υπερβολικά ευτυχισμένη ζωή,
προστατευμένη από Εσένα,
υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι,
που είναι κι αυτοί παιδιά Σου και αδελφοί μας,
που πεθαίνουν από την πείνα χωρίς να το αξίζουν,
που πεθαίνουν από το κρύο χωρίς να το αξίζουν.
Κύριε, ελέησε όλους τους φτωχούς του κόσμου.
Ελέησε τους λεπρούς,
στους οποίους τόσο συχνά χαμογελούσες
όταν ήσουν στη γη·
ελέησε τα εκατομμύρια των λεπρών,
που τείνουν τα χέρια τους προς το έλεός Σου,
τα χέρια χωρίς δάχτυλα,
τα μπράτσα χωρίς χέρια…
Και συγχώρησέ μας που τους εγκαταλείψαμε από παράλογο φόβο.
Και μην επιτρέψεις πια, Κύριε,
να ζούμε ευτυχισμένοι μόνοι μας.
Κάνε μας να νιώσουμε την αγωνία της παγκόσμιας εξαθλίωσης
και ελευθέρωσέ μας από τον ίδιο μας τον εαυτό. Αμήν!
Ο Raoul Follereau (1903-1977) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος, συγγραφέας και φιλάνθρωπος, γνωστός για τη δράση του υπέρ των ανθρώπων που πάσχουν από λέπρα.
Αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στον αγώνα κατά της ασθένειας και του κοινωνικού αποκλεισμού των ασθενών, προωθώντας εκστρατείες ευαισθητοποίησης και αλληλεγγύης.
Μνημονεύεται ως σύμβολο ανθρωπιάς και κοινωνικής δικαιοσύνης και είναι γνωστός ως «ο απόστολος των λεπρών».

