in

ரெய்கி ஒரு வகையான ஜெபம் அல்ல

reiki-bufala
ADL படம்

கிறிஸ்தவ ஜெபம் கடவுளோடு நிகழும் உரையாடல் என்பதை முதலில் நினைவுகூர்வோம்: கேட்கும், பேசும், செயல்படும், அன்புகூரும் கடவுளோடு.

கடவுள், அதாவது தந்தை, மகன், தூய ஆவி, நம் அனைவரையும் நேசிக்கிறார்: பாவிகளையும் புனிதர்களையும், நலமுள்ளவர்களையும் நோயுற்றவர்களையும்.

ஆனால் ரெய்கி, மறைந்திருக்கும் ஓர் ஆற்றல் உண்டு என்ற முன்கருத்திலிருந்து தொடங்குகிறது. அது எங்கும் நிறைந்துள்ள, பிரபஞ்சம் முழுவதற்குமான ஓர் ஆற்றல்; ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே தெரிந்த சின்னங்களையும் சடங்குகளையும் கொண்டு அதைக் கையாள முடியும்.

அந்த ஆற்றல் எங்கும், நமக்குள்ளும் கூட இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

எனவே, ரெய்கி ஒரு வகையான ஜெபம் அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறோம்.

ரெய்கி என்பது, மனிதன் கடவுளாக இருக்க வேண்டும் அல்லது கடவுளைத் தன் விருப்பத்துக்குப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று கனவு காணும் வழக்கமான நிகழ்வுகளில் ஒன்று. விருப்பம்போல் பாய்ச்சலாம் என்று கருதப்படும் இறை ஆற்றல், «நான் விரும்பினால் எதையும் செய்ய முடியும்» என்று சொல்வதற்கான ஒரு வழியா?

இதன் விளைவாக, கடவுள் தேவையற்றவராகிவிடுகிறார். அதனால்தான் ரெய்கியைப் பயன்படுத்துபவர்கள் பலர் தங்கள் விசுவாசத்தை இழக்கிறார்கள்; அல்லது, எப்படியாயினும், அதன் தேவையையும் (கடவுள் தேவையென்பதையும், அவர்மீது விசுவாசம் கொள்வது தேவையென்பதையும்) விசுவாசத்தின் ஆழத்தையும் இனி புரிந்துகொள்வதில்லை.

ரெய்கியின் கடவுள் பெயரற்றவர்; விருப்பம்போல் பயன்படுத்தப்படுபவர். அவர் கடவுள் அல்ல; இல்லாதவர். ஆற்றலை வழங்குபவர் மட்டுமே. ஒரு மின்கலம்.

ரெய்கி பயிற்சியாளர்களுக்கு, தேவையானவற்றை—ஆற்றலையும் வலிமையையும்—பெறுவதற்கான வழிகளான சக்கரங்களைத் திறந்தால் போதும். ஆனால், வாழ்க்கை, மரணம், துன்பம், தனிமை போன்ற ஆழமான கேள்விகளுக்கு ரெய்கி பதிலளிப்பதில்லை. இதுவே கிறிஸ்தவத்துக்கும் ரெய்கிக்கும் இடையிலான மிகப்பெரிய வேறுபாடு.

மனிதனாக வந்த கடவுளான இயேசுவுக்கு ஒரு பெயர் உண்டு; அவர் நம்மைப் போலவும் நமக்காகவும் துன்புற்று, மரணத்தை வென்றார். அவரோடு நாம் பேசலாம், அழலாம், கேட்கலாம், செவிமடுக்கலாம்; அவர்மீது நம்பிக்கை வைப்பதன் மூலம் மட்டும்கூட, அவர் செயல்பட அனுமதிக்கலாம்.

ஆனால் ரெய்கியில், குணப்படுத்துபவராகச் செயல்பட முயன்று, மனிதனே கடவுளுக்குப் பதிலாகத் தன்னை நிறுத்திக்கொள்ளப் பார்க்கிறான்.

ரெய்கியில் கைகளை வைப்பதையும் கிறிஸ்தவச் சடங்குகளில் கைகளை வைப்பதையும் ஒன்றாகக் கருதும் முயற்சியும் முற்றிலும் தவறானதும் தவறாக வழிநடத்துவதுமானது: கிறிஸ்தவத்தில் கைகளை வைப்பது கடவுளை வேண்டுவதற்கான ஒரு வழி; அது அவருடைய ஓட்டமோ ஆற்றலோ அல்ல. கடவுள் கைகளின் வழியாகக் கடந்து வருவதில்லை.

கைகளை வைப்பது விவிலியத்தில் இடம்பெறும் ஒரு சைகை. கடவுளின் கொடையான தூய ஆவியானவர் மேலிருந்து வேண்டப்படுகிறார் என்பதை, விசுவாசிகள் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மேலும், கைகளை வைத்து செய்யப்படும் உண்மையான கிறிஸ்தவ ஜெபம், அது குணமளிப்பதற்கானதாகவோ, வேண்டுதலுக்கானதாகவோ, ஆசியளிப்பதற்கானதாகவோ இருந்தாலும், கடவுளுக்கு எதையும் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை. நாம் ஜெபிப்பதால் செயல்படும் பொம்மையோ கைப்பாவையோ கடவுள் அல்ல.

உண்மையில், நமது வேண்டுதல்கள் எப்போதும் அவருடைய விருப்பத்துக்கு உட்பட்டவையே; அந்த விருப்பம் சில வேளைகளில் மறைபொருளாக இருக்கும். ஒவ்வொரு வேண்டுதலின் முடிவிலும் இந்த வார்த்தைகளை நினைவுகூருமாறு இயேசு நமக்குக் கற்பிக்கிறார்: «ஆயினும் என் விருப்பத்தின்படி அல்ல, உமது விருப்பத்தின்படியே ஆகட்டும்».

இதனால்தான் ரெய்கிக்கும் கிறிஸ்தவ விசுவாசத்துக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. அது ஒரு சமயச்சார்பற்ற வேண்டுதலாகவோ, இயற்கையை நோக்கிச் செலுத்தப்படும் ஒரு வகையான நாத்திக ஜெபமாகவோ இருக்கிறது; இயற்கை கிட்டத்தட்ட ஒரு புறச்சமயத் தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறது (எடுத்துக்காட்டாக, அன்னை இயற்கை, அன்னை பூமி, கயா).

ரெய்கியிலிருந்து விலகி இருப்பதும், அதன் பயிற்சி வகுப்புகளிலும் போதனைகளிலும் பங்கேற்கப் பணத்தை வீணாக்காமல் இருப்பதும் நல்லது.

எனவே, ரெய்கி ஒரு ஜெபம் அல்ல; அதைச் சார்ந்திருப்பதில் பயனில்லை.

Q.C. × லாசருவின் நண்பர்கள்

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

மனிதராதல் (புனித ஜெம்மா கல்கானி)

santa-chiara-pane

வறுமை அம்மையார் (புனித கிளாராவின் சிறு மலர்களிலிருந்து)