
மார்ச் 25ஆம் தேதி காலையில் காவல் வானதூதர் அவளிடம் கூறுகிறார் (புனித ஜெம்மா கல்கானியிடம்):
என்ன நினைப்பதென்று எனக்குத் தெரியவில்லை; அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் வியப்படைந்தேன். “மகளே,” என்று அவர் தொடர்ந்து கூறினார், “நான் உன் காவல் வானதூதன்; கடவுளால் அனுப்பப்பட்டவன். மற்ற எல்லா மறைபொருள்களையும்விடப் பெரிய ஒரு மறைபொருளை உனக்குப் புரியவைக்க நான் வந்துள்ளேன்.”
எனது வியப்பு இன்னும் அதிகமானது; எனக்கு இன்னும் புரியவில்லை… என் வானதூதர் இதை உணர்ந்து என்னிடம், “பன்னிரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நான் உனக்கு வாக்களித்ததை நினைவுகூருகிறாயா?” என்று கேட்டார். நான் யோசித்தேன்; விரைவில் நினைவுக்கு வந்தது. “என் மகளே, மிகப் புனித மரியாவைப் பற்றி நான் உன்னிடம் பேசுவேன் என்பதை அறிந்துகொள்; உலகத்தின் முன் மிகவும் தாழ்மையானவராகவும், கடவுளின் முன் அளவற்ற மேன்மை கொண்டவராகவும் இருந்த ஒரு இளம் கன்னியைப் பற்றி; எல்லாப் படைப்புகளிலும் மிக அழகானவரும் மிகப் புனிதமானவருமானவரைப் பற்றி; உன்னதரின் அன்புக்குரிய மகளைப் பற்றி; கடவுளின் தாயாகும் ஒப்பற்ற மாண்புக்கெனத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரைப் பற்றி நான் உன்னிடம் பேசுவேன்.”
… ஏற்கெனவே இரவு வெகுநேரமாகியிருந்தது; மிகப் புனித மரியா தம் அறையில் தனியாக இருந்தார்: இறைவேண்டலில் ஈடுபட்டிருந்தார்; கடவுளில் முற்றிலும் ஆழ்ந்திருந்தார். திடீரென்று அந்த எளிய அறையில் பேரொளி தோன்றியது; மனித உருவம் எடுத்தும் எண்ணற்ற வானதூதர்களால் சூழப்பட்டும் இருந்த அதிதூதர், மரியாவிடம் பணிவுடனும் அதேவேளை மாட்சியுடனும் நெருங்கி வந்தார். அரசியாராகிய அவர்முன் தலைவணங்கி, மகிழ்ச்சியான செய்தியை அறிவிப்பவரைப் போலப் புன்னகைத்து, இனிய சொற்களால் அவரிடம் இவ்வாறு கூறினார்: “வாழ்க, மரியே; ஆண்டவர் உம்மோடு இருக்கிறார். பெண்களுள் ஆசி பெற்றவர் நீரே.” ஓ, எவ்வளவு அழகான, மாட்சிமைமிக்க, மேன்மையான வாழ்த்து! இவ்வுலகில் இதுவரை கேட்கப்படாததும் இனி ஒருபோதும் கேட்கப்படாததுமான வாழ்த்து!
… “வானக அதிதூதர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடித்ததும், தெய்வீகத் தூதுச் செய்தியை விளக்குவதற்குத் தமது சைகைக்காகக் காத்திருப்பவரைப் போல அமைதியானார். ஆனால் வியப்பூட்டும் அந்த வாழ்த்தைக் கேட்ட மரியா கலக்கமடைந்தார்; அமைதியாக இருந்து சிந்தித்தார். என் மகளே, வானகத்துத் தூதர்கள் மரியாவிடம் ஒருபோதும் இறங்கி வந்ததில்லை என்று நீ நினைக்கிறாயோ? ஒவ்வொரு கணமும் அவர்களது வருகையையும் இனிய உரையாடல்களையும் அவர் மகிழ்வுடன் அனுபவித்தார்… அந்த மறைபொருளான வாழ்த்தின் பொருளைத் தம் மனத்தில் ஆராய அவர் முற்படவில்லை; மாறாக, வானதூதரின் வாழ்த்துக்குத் தகுதியற்றவர் என்று தம்மைக் கருதியதால் கலக்கமடைந்தார். ஆ! என் மகளே,” என்று அவர் என்னிடம் மீண்டும் கூறினார், “தம் தாழ்மை ஆண்டவருக்கு எவ்வளவு உகந்தது என்பதை மரியா அறிந்திருந்தால், ஒரு வானதூதரின் வணக்கத்திற்குத் தம்மைத் தகுதியற்றவராகக் கருதியிருக்க மாட்டார். ‘கடவுளின் வானதூதர் என்னை அருள் நிறைந்தவள் என்று அழைப்பது எப்படி? தெய்வீக அருளுக்குத் தகுதியற்றவள் என்று என்னை நான் அறிந்திருக்கிறேனே! வானகத்தின் வானதூதர் பெண்களுள் ஆசி பெற்றவள் என்று என்னை அழைப்பது எப்படி?’ என்று அவர் தமக்குள் கூறிக்கொண்டார்; ‘பெண்களுள் பயனற்றவளும், இழிந்தவளும், மிகவும் கீழானவளும் நான்தானே! இவ்வளவு மேன்மையான வாழ்த்தின் திரைக்குப் பின்னால் என்ன மறைபொருள் ஒளிந்திருக்கிறது?…’”
“வானதூதரின் வாழ்த்துக்கு மரியா எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை; அப்போது கபிரியேல் அவருடைய அச்சத்தைப் போக்க இவ்வாறு மீண்டும் கூறினார்: ‘மரியே, அஞ்சாதீர்; நீரே உன்னதரின் அருளைப் பெற்றவர். இக்கணம் முதல் உம் வயிற்றில் ஒரு மகனைக் கருத்தரிப்பீர்; அவருக்கு இயேசு என்று பெயரிடுவீர்; அனைவராலும் அவர் உன்னதரின் மகன் என்று அழைக்கப்படுவார். அவருக்கு தாவீதின் அரியணை வழங்கப்படும்; அவர் என்றென்றும் ஆட்சி செய்வார்; அவருடைய ஆட்சிக்கு முடிவே இராது.’ இந்த மேன்மையான வார்த்தைகளால், அதிதூதர் மரியாவிடம் தமது தூதுச் செய்தியை முழுமையாக விளக்கினார்…
“வானதூதர் கன்னி மரியாவுக்கு மாபெரும் பணியின் மறைபொருளை ஏற்கெனவே வெளிப்படுத்தியிருந்தார்; அதாவது, அவர் உன்னதரின் மகனுக்குத் தாயாகப் போகிறார் என்பதையே. ஆனால் அவர் வானதூதரிடம் திரும்பி, இவ்வாறு கூறினார்: ‘நான் என் கன்னிமையின் தூய்மையை மாசுபடாமல் காத்திருக்கும்போது இது எவ்வாறு நிகழும்?’ (கிறிஸ்து ஒரு கன்னித் தாயிடமிருந்து பிறப்பார் என்று கூறிய இறைவாக்கினர் எசாயாவின் தீர்க்கதரிசனத்தில் இது ஏற்கெனவே முன்னறிவிக்கப்பட்டிருந்தது)… இதை அறிந்துகொள்,” என்று என் வானதூதர் என்னிடம் கூறினார், “மிகப் புனித மரியா, இதுவரை கேள்விப்படாத ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, இளம்பருவத்திலிருந்தே தம் கன்னிமையின் மலரைத் தூய ஆன்மாக்களின் விண்ணக மணமகனுக்கு அர்ப்பணித்திருந்தார்; கலகம்செய்யும் இச்சையின் உணர்வுக்கு அவர் உட்படாதவராக இருந்தபோதிலும், தவமுயற்சியின் முட்களுக்கிடையே தம் அல்லிமலர்களைக் காத்துக்கொள்ளத் தவறவில்லை.”
“மிகப் புனித மரியா மாபெரும் மறைபொருள் தொடர்பான அனைத்தையும் எவ்வாறு அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்,” என்று அவர் என்னிடம் கூறினார். “தம் தூய்மையான, மாசற்ற கன்னிமையைப் பற்றிப் பேசுவதைக் கேட்டபோதுதான் அவர் பேசினார்; அதைப் பற்றிய கவலையுடன் கடவுளின் அந்த வானதூதரிடம் ஆவலுடன் கேட்டார்… என் மகளே, இந்த அழகிய, வானதூதருக்குரிய, விண்ணக நற்பண்பை மரியா எவ்வளவு நேசித்தார் என்பதை இப்போது புரிந்துகொண்டாயா? ஆனால் அதை அதிகமாக நேசித்தவர் யார் என்று நீ நினைக்கிறாய்? இயேசுவா, மரியாவா? நிச்சயமாக இயேசுவே; தூய்மையான, மாசற்ற கன்னித் தாயைத் தவிர வேறு யாரையும் அவர் தமக்குத் தாயாகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்க மாட்டார்.”
வானதூதர் கபிரியேல் பதிலளித்தார்: “மரியே, தூய ஆவி உம்மேல் இறங்குவார்; உன்னதரின் வல்லமை உம்மேல் நிழலிடும். ஆகவே, உம்மிடமிருந்து பிறக்கவிருக்கும் தூயவர் உண்மையான இறைமகனாக இருப்பார். மேலும், உம் உறவினரான எலிசபெத்து தமது முதுமையில் ஒரு மகனைக் கருத்தரித்திருக்கிறார் என்பதையும் இப்போது உமக்குத் தெரிவிக்கிறேன்; மலடி எனப்பட்ட அவர் ஏற்கெனவே ஆறாம் மாதத்தில் இருக்கிறார். ஏனெனில் கடவுளால் இயலாதது எதுவுமில்லை என்பதை நினைவில் கொள்ளும்.” வானதூதர் கபிரியேல் மிகப் புனித மரியாவிடம் தொடர்ந்து இவ்வாறு கூறினார்: “ஆறுதலடைந்து தேறுதல் பெறும், ஆசி பெற்ற கன்னியே: உமது மாசற்ற கருப்பையைப் பலனுறச் செய்ய இறை ஆவியே இறங்கி வருவார். உமது கன்னிமையின் மாண்பைக் காத்தருளியவாறே, தாயாகும் மகிழ்வையும் அளிக்கும் ஒரு புதிய அதிசயத்தை உம்மில் எல்லாம் வல்ல உன்னதரின் வல்லமை நிகழ்த்தும். உமது வயிற்றில் கருத்தரிக்கப்படும் தூயவர் கடவுளின் மகனே.” இந்த வார்த்தைகளால் அதிதூதர் கபிரியேல் மறைபொருளை வெளிப்படுத்தி, மர்மத்தை விளக்கி, மரியாவுக்கு உறுதியளித்தார்.
“இப்போது அனைத்தும் தெளிவாகிவிட்டன; கன்னி கடவுளின் தாயாவதற்கு மரியாவின் இறுதி வார்த்தை மட்டுமே தேவையாக இருந்தது. புனிதர்களின் மகிமையில் தந்தையிடமிருந்து பிறந்த தெய்வீகத் திருவார்த்தைக்கு மண்ணுலகில் தந்தை இருக்கக் கூடாது; விண்ணகத்தில் தாய் இல்லாதது போலவே. தெய்வீகத் தந்தையின் ஒரே மகனுக்குத் தாயாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மரியா, அந்தத் தந்தையின் ஒரே மகளாகவும் ஆனார். தம் கன்னிமையின் உடலிலிருந்து தெய்வீகத் திருவார்த்தைக்கு மனித உடல் உறுப்புகளை வழங்கவிருந்த அவர், கடவுளின் மகனுக்குத் தாயாகும் சொல்லொணா மாண்புக்கு உயர்த்தப்பட்டார். தூய ஆவி இறங்கிவந்து தமது எல்லாம் வல்ல வல்லமையால் நிழலிட்டு, கடவுளான மகனுக்குக் கன்னித் தாயாக்கவிருந்தவராக மரியா இருந்ததால், தூய ஆவியின் மணமகளாகும் மேன்மையான மாண்புக்கு உயர்த்தப்பட்டார்.”
“மறைபொருள் விளக்கப்பட்டு, கன்னிக்கு முழுமையாக உறுதியளிக்கப்பட்டதும், தெய்வீகத் தூதர் அமைதியாகி, நித்திய திருவார்த்தை மனிதராதலுக்கு மரியா அளிக்கும் ஒப்புதலான அவரது பதிலை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தார்… அவர் பதிலளித்தார்: ‘இதோ, ஆண்டவரின் அடிமை; உமது வார்த்தையின்படியே எனக்கு நிகழட்டும்.’ அந்த மகத்தான வார்த்தை ஒலித்தது; மரியா உன்னதரின் மகனுக்குத் தாயானார். இந்த வார்த்தைகளால் விண்ணகம் மகிழ்ந்து களிகூர்ந்தது; உலகம் முழுவதும் ஆறுதல் பெற்றது. வானதூதர் பணிவுடன் தம் அரசியார்முன் தலைவணங்கி, பின்னர் சிறகடித்து விண்ணகத்திற்குத் திரும்பினார்.”
மரியா, கடவுளின் தாயாகும் மிக உயர்ந்த மாண்பை ஏற்றுக்கொண்டபோது, தம்மை ஆண்டவரின் பணிப்பெண் என்று தாழ்மையுடன் அறிவித்தார். ஆண்டவரின் வானதூதர் அவரைக் கண்டபோது, அவர் ஆழ்ந்த தாழ்மையில் தம்மை முற்றிலும் தாழ்த்தியவராக இருந்தார்; அந்த ஆழ்ந்த தாழ்மை, மாட்சிமைமிக்க வாழ்த்தாலும் தெய்வீகத் திருவார்த்தையின் தாயாகும் இன்னும் மாட்சிமைமிக்க அழைப்பாலும் அவரைவிட்டு அகலவில்லை.
“மரியா அந்த அதிசயமான ‘ஆகட்டும்’ என்ற வார்த்தையைச் சொல்லியிருந்தார்; ஒரே கணத்தில், தெய்வீக ஆவியால் அவருடைய மிகத் தூய கன்னிமையின் உடலிலிருந்து மென்மையான, நிறைவான சிறு உடல் அவருடைய வயிற்றில் உருவாக்கப்பட்டது; அதனுடன் ஓர் மனித ஆன்மாவும் இணைக்கப்பட்டது. அந்த ஆன்மாவுடனும் உடலுடனும் தெய்வீகத் திருவார்த்தையின் ஆள், மிக நெருக்கமான ஆள்நிலை ஒன்றிப்பால் இணைந்தார். ஓர் அதிசயம்! விண்ணகத்தின் பரந்த வெளிக்குள்ளும் அடங்க முடியாத கடவுள் மரியாவின் கருப்பையில் அடங்கியிருக்கிறார். பேரண்டம் என்னும் மாபெரும் அமைப்பைத் தம் ஒரே விரலால் தாங்கும் கடவுள், ஒரு கன்னியின் தூய கருப்பையால் தாங்கப்படுகிறார். ஆகவே, கடவுளின் மகனுக்குத் தாயான அந்த மகிழ்ச்சியான தருணத்தில் மரியாவின் ஆன்மாவை எத்தகைய பேரானந்தம் நிரப்பி ஒளிரச் செய்தது என்பதை யாரால் விவரிக்க முடியும்? அரசர்களின் அரசரும் ஆள்பவர்களின் மாபெரும் தலைவருமானவர், மாசற்ற மரியாவின் கருப்பையில் தம் அரியணையை அமைத்தார். அளவற்ற ஒளியில் நிலைபெற்று, இறைமையின் மறைபொருள் ஒளிமிகு மகத்துவங்களைக் காண முடிந்தபோது, அளவற்ற பேரானந்தம் மரியாவை நிரப்பியது.”
“கடவுளின் தாயாகும் ஒப்பற்ற மாண்பை ஏற்றுக்கொண்ட மரியா, அதேவேளையில் மனிதகுலத்தின் தாயாகும் தாராளமான பணியையும் ஏற்றுக்கொண்டார். மகிழ்வோம்: வானதூதருக்கு அடக்கமிக்க தம் ஒப்புதலை அளித்த மரியா, அனைவருக்கும் தாயானபோது உங்களைப் பிள்ளைகளாக ஏற்றுக்கொண்டார்.”

