
- మరియమ్మ భౌమిక జీవితాంతం గురించి, కౌన్సిల్ అసంపాప సిద్ధాంతమైన స్వర్గారోహణాన్ని నిర్వచించిన బుల్లా యొక్క పదాలను పునరుద్ఘాటిస్తూ ఇలా ప్రకటిస్తుంది: “అసలు పాపపు ప్రతి మచ్చ నుండి రక్షించబడి, నిష్కళంకురాలైన కన్య, తన భౌమిక జీవిత పయనాన్ని పూర్తిచేసిన తరువాత, శరీరంతోను ఆత్మతోను పరలోక మహిమలోకి చేర్చబడింది” (Lumen Gentium, 59). ఈ సూత్రీకరణ ద్వారా, నా గౌరవనీయ పూర్వాధికారి పియస్ XIIను అనుసరిస్తూ, Lumen gentium అనే డాగ్మాటిక్ రాజ్యాంగం మరియమ్మ మరణానికి సంబంధించిన ప్రశ్నపై ఎటువంటి నిర్ణయాన్ని వ్యక్తం చేయదు. అయితే, పియస్ XII మరణం జరిగిన వాస్తవాన్ని నిరాకరించాలని ఉద్దేశించలేదు; దేవమాత మరణాన్ని విశ్వాసులందరూ అంగీకరించవలసిన సత్యంగా గంభీరంగా ప్రకటించడం సముచితం కాదని మాత్రమే ఆయన భావించారు. నిజానికి, కొందరు వేదాంతవేత్తలు కన్య మరణం నుండి మినహాయించబడి, భౌమిక జీవితం నుండి నేరుగా పరలోక మహిమలోకి ప్రవేశించిందని వాదించారు. అయితే, ఈ అభిప్రాయం పదిహేడవ శతాబ్దం వరకు తెలియదు; వాస్తవానికి, మరియమ్మ మరణాన్ని ఆమె పరలోక మహిమలోకి ప్రవేశానికి మార్గంగా చూసే ఒక సాధారణ సంప్రదాయం ఉంది.
- నజరేతు మరియమ్మ తన శరీరంలోనే మరణ నాటకాన్ని అనుభవించి ఉండగలదా? మరియమ్మ గతి మరియు దైవిక కుమారునితో ఆమెకున్న సంబంధాన్ని పరిశీలించినప్పుడు, అవునని సమాధానం ఇవ్వడం సముచితంగా అనిపిస్తుంది: క్రీస్తు మరణించినందున, తల్లి విషయంలో దీనికి విరుద్ధంగా వాదించడం కష్టమవుతుంది. ఈ భావంలోనే చర్చి పితరులు ఆలోచించారు; ఈ విషయంలో వారికి ఎటువంటి సందేహం లేదు. సారూగ్కు చెందిన పవిత్ర యాకోబు (+ 521)ను ఉదాహరణగా పేర్కొనడం సరిపోతుంది. ఆయన ప్రకారం, మరియమ్మకు “అన్ని తరాల మార్గంలో నడిచే సమయం”, అంటే మరణ మార్గం, వచ్చినప్పుడు “పన్నెండు మంది అపొస్తలుల సమూహం” సమావేశమై “ఆశీర్వదించబడిన కన్య శరీరాన్ని” సమాధి చేయడానికి వచ్చింది (దేవమాత పవిత్ర సమాధి గురించి ప్రసంగం, 87-99, C. VONA, Lateranum 19 [1953], 188లో). యెరూషలేముకు చెందిన పవిత్ర మోడెస్టస్ (+ 634), “అత్యంత మహిమాన్వితమైన దేవమాత యొక్క అత్యంత ధన్యమైన నిద్ర” గురించి విస్తృతంగా మాట్లాడిన తరువాత, తన “స్తుతి”ని క్రీస్తు చేసిన అద్భుతమైన జోక్యాన్ని మహిమపరుస్తూ ముగిస్తాడు; ఆయన “ఆమెను సమాధి నుండి లేపి”, తనతో పాటు మహిమలోకి చేర్చాడు (యెరూషలేముకు చెందిన పవిత్ర మోడెస్టస్, Enc. in dormitionem Deiparae semperque Virginis Mariae, nn. 7 మరియు 14: PG 86 bis, 3293; 3311). తన వంతుగా, పవిత్ర యోహాను దమస్కేను (+ 704) ఇలా ప్రశ్నిస్తాడు: “ప్రసవంలో ప్రకృతి యొక్క అన్ని పరిమితులను అధిగమించిన ఆమె ఇప్పుడు దాని నియమాలకు ఎలా లోబడుతుంది, ఆమె నిర్మలమైన శరీరం మరణానికి ఎలా లోబడుతుంది?” అని. ఆయన సమాధానమిస్తూ ఇలా అంటాడు: “నశ్వరమైన భాగం తొలగించబడి అమరత్వాన్ని ధరించడం తప్పక అవసరమే; ఎందుకంటే ప్రకృతికి అధిపతియైన ఆయన కూడా మరణానుభవాన్ని తిరస్కరించలేదు. ఆయన నిజంగా శరీరానుసారంగా మరణించి, మరణం ద్వారా మరణాన్ని నాశనం చేశాడు; క్షయానికి అక్షయత్వాన్ని ప్రసాదించాడు; మరణాన్ని పునరుత్థానానికి మూలంగా చేశాడు” (పవిత్ర యోహాను దమస్కేను, దేవమాత యొక్క Dormizione పై స్తుతి ప్రసంగం, 10: SC 80,107).
- ప్రకటనలో మరణం పాపానికి శిక్షగా చూపబడుతుందనేది నిజమే. అయితే, ఒక ప్రత్యేకమైన దైవిక విశేషాధికారంతో మరియమ్మ అసలు పాపం నుండి విముక్తి పొందిందని చర్చి ప్రకటించడం వల్ల, ఆమెకు శరీర అమరత్వం కూడా ప్రసాదించబడిందని నిర్ధారించలేము. మరణాన్ని స్వీకరించి, దానికి నూతన అర్థాన్ని ఇచ్చి, దానిని రక్షణ సాధనంగా మార్చిన కుమారుని కంటే తల్లి ఉన్నతురాలు కాదు. విమోచన కార్యంలో భాగస్వామిగా ఉండి, క్రీస్తు యొక్క రక్షణాత్మక అర్పణతో ఏకమై, మానవజాతి విమోచనం కోసం మరియమ్మ బాధను మరియు మరణాన్ని పంచుకోగలిగింది. క్రీస్తు గురించి ఆంటియోక్యాకు చెందిన సెవేరస్ చెప్పిన మాటలు ఆమెకూ వర్తిస్తాయి: “ముందుగా మరణం లేకపోతే, పునరుత్థానం ఎలా సంభవించగలదు?” (ఆంటియోక్యాకు చెందిన సెవేరస్, Antiiulianistica, Beirut 1931, 194s). క్రీస్తు పునరుత్థానంలో భాగస్వామి కావాలంటే, మరియమ్మ ముందుగా ఆయన మరణంలో భాగస్వామి కావలసి వచ్చింది.
- క్రొత్త నిబంధన మరియమ్మ మరణించిన పరిస్థితుల గురించి ఎటువంటి సమాచారాన్ని అందించదు. ఈ మౌనం, ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించదగిన ఏ విషయమూ లేకుండా, ఆమె మరణం సహజంగానే సంభవించిందని ఊహించడానికి దారితీస్తుంది. అలా కాకపోతే, ఆ వార్త సమకాలీనులకు తెలియకుండా ఉండి, ఏదో ఒక విధంగా మనకు చేరకపోవడం ఎలా సాధ్యమయ్యేది? మరియమ్మ మరణానికి గల కారణాల విషయానికి వస్తే, ఆమె విషయంలో సహజ కారణాలను మినహాయించాలనుకునే అభిప్రాయాలు ఆధారరహితంగా కనిపిస్తున్నాయి. మరింత ముఖ్యమైనది, ఈ లోకాన్ని విడిచిపెట్టే సమయంలో కన్య యొక్క ఆధ్యాత్మిక వైఖరిని పరిశీలించడం. ఈ విషయంలో, పవిత్ర ఫ్రాన్సిస్ ద సేల్స్, మరియమ్మ మరణం ప్రేమావేశం ఫలితంగా సంభవించిందని భావిస్తాడు. ఆమె “ప్రేమలో, ప్రేమ కారణంగా మరియు ప్రేమ కోసం” మరణించిందని ఆయన చెబుతూ, దేవమాత తన కుమారుడైన యేసుపై ప్రేమతో మరణించిందని పేర్కొంటాడు (పవిత్ర ఫ్రాన్సిస్ ద సేల్స్, Traité de l’Amour de Dieu, Lib. 7, c. XIII-XIV). శారీరక దృష్టిలో శరీర జీవితం ఆగిపోవడానికి కారణమైన సేంద్రీయ మరియు జీవశాస్త్రీయ వాస్తవం ఏదైనా కావచ్చు; ఈ జీవితం నుండి మరొక జీవితానికి మారడం మరియమ్మకు మహిమలో కృప యొక్క పరిపక్వతగా జరిగిందని చెప్పవచ్చు. అందువల్ల, ఈ సందర్భంలో మరణాన్ని “Dormizione”గా, అంటే “నిద్ర”గా భావించడం ఎంతగానో సముచితంగా ఉంటుంది.
- కొందరు చర్చి పితరుల రచనల్లో, మరణ సమయంలో యేసే స్వయంగా తన తల్లిని తీసుకెళ్లడానికి వచ్చి, ఆమెను పరలోక మహిమలోకి ప్రవేశపెట్టినట్లు వర్ణన కనిపిస్తుంది. ఈ విధంగా వారు మరియమ్మ మరణాన్ని ప్రేమకు సంబంధించిన ఒక సంఘటనగా చూపిస్తారు; అది ఆమెను తన దైవిక కుమారుని చేరుకుని, ఆయన అమర జీవితంలో భాగస్వామి కావడానికి నడిపించింది. తన భౌమిక అస్తిత్వం ముగింపులో, పౌలు అనుభవించినట్లుగా, ఇంకా అతనికంటే ఎక్కువగా, “శరీరం నుండి విడిపోయి ఎల్లప్పుడూ క్రీస్తుతో ఉండాలని” ఆమె కోరికను అనుభవించి ఉంటుంది (ఫిలి 1, 23 చూడండి).
పోప్ జాన్ పాల్ II – 1997 జూన్ 25

