
درباره ما
انجمن «دوستان لازاروس» (Amici di Lazzaro) انجمنی کوچک و کاتولیک است که از دیدار با افراد بیخانمان در ایستگاههای قطار تورین شکل گرفت. همهچیز بهسادگی آغاز شد: چند نفر تصمیم گرفتند وقت خود را به شنیدن حرفهای کسانی که در خیابان زندگی میکردند، دوستی با آنان و سهیمشدن در زندگیشان اختصاص دهند.
از دل آن دوستیهای نخستین، اشتیاق به انجام کارهای بیشتر پدید آمد. با آشنایی با وضعیتهای تازه فقر و حاشیهنشینی، دامنه خدمات ما بهتدریج گسترش یافت: از کمک به افراد بیخانمان تا دیدار با دخترانی که قربانی قاچاق انسان و بهرهکشی هستند؛ همچنین طرحهای حمایت از خانوادهها، کودکان، جوانان، زنان و مادران در دشواری، طرحهای بشارت انجیل و ابتکارهای همبستگی بینالمللی.
کار را با طرحی بزرگ و ازپیشنوشتهشده آغاز نکردیم. این افرادی که با آنان دیدار کردیم بودند که گامبهگام راه را به ما نشان دادند.
به این ترتیب، خدمات تازهای شکل گرفت تا بهطور عملی به وضعیتهایی که با آنها روبهرو میشدیم پاسخ دهد.
مأموریت ما
دوستان لازاروس جمعی از جوانان و بزرگسالانی هستند که در پی چیزی فراتر از صرفاً کار داوطلبانهاند.
دوستان لازاروس بر سه پایه استوار است: دوستی، دعا و خدمت. باور داریم عشقی را که از خدا دریافت کردهایم نمیتوان برای خود نگه داشت، بلکه باید آن را با کسانی سهیم شد که احساس تنهایی میکنند، به فراموشی سپرده شدهاند یا از محبت محروم ماندهاند. در کنار داوطلبان باایمان، افراد بیایمان نیز که در ارزشهای ما و اشتیاق به خدمت به دیگران سهیماند، همکاری میکنند.
بهسوی کسانی دست یاری دراز میکنیم که رنج، حاشیهنشینی، فقر شدید و دشواریهای مادی را تجربه میکنند. نام «دوستان لازاروس» یادآور دو چهره در انجیل است: لازاروس فقیر که در برابر خانه مرد ثروتمند میمیرد، و لازاروسِ بتانی، دوست عیسی که به زندگی بازگشت. این دو چهره متفاوت به ما یادآوری میکنند که خدا به رنجدیدگان نزدیک است و هر انسانی فراخوانده شده است تا به حیاتی سرشار از کرامت و امید برخیزد.
دوستِ لازاروس بودن یعنی در کنار کسانی ایستادن که در پی آرامش، رابطههای اصیل، ارزشها، ایمان و شنیدهشدن هستند. ازاینرو، تعهد ما متوجه کودکان، جوانان، خانوادهها، افراد بهحاشیهراندهشده، کسانی که بهسبب ایمانشان تحت آزار و اذیتاند و همه کسانی است که میخواهند از نظر انسانی و معنوی رشد کنند.
ارزشهای ما
نیازهایی که با آنها روبهرو میشویم مادی، انسانی و معنویاند. میدانیم که داشتن خانه و کار، آموزش و احترام به حقوق چقدر مهم است.
اما باور داریم که اینها بهتنهایی برای خوشبختی یک انسان کافی نیستند.
از نظر ما، عشق، دوستی، شنیدن حرفهای یکدیگر، امید و ایمان به زندگی معنا میبخشند و صلحی پایدار بنا میکنند.