
در ساعت ۱۷ روز ۲۷ نوامبر، عید liturgico مدال معجزهآسا، در روز بیستوهفتم هر ماه و در هر نیاز فوری قرائت شود.
مدال معجزهآسا هدیهای است که مریم مقدس خواست از طریق ظهورهای خود به قدیسه کاترین لابوره در سال ۱۸۳۰، به عنوان نشانهای از محبت مادری و حمایت خویش، به فرزندانش عطا کند. با حمل آن با ایمان و سپردن خویش به مریم، حضور او را به یاد میآوریم و الطافی را درخواست میکنیم که خداوند به شفاعت او میخواهد به ما عطا فرماید.
ای مریم باکرهٔ پاک و مطهر، ما میدانیم که تو همیشه و همهجا آمادهای تا دعاهای فرزندانت را که در این درهٔ اشکها در تبعیدند اجابت کنی؛ اما همچنین میدانیم روزهایی هستند که در آنها خشنود میشوی گنجینههای الطاف خود را فراوانتر بگسترانی. پس، ای مادر، اینک ما در برابر تو به خاک افتادهایم، درست در همان روز مبارکی که تو برای آشکار ساختن مدال خود برگزیدی. ما در این روز که برای تو چنین عزیز است، با سپاسگزاری بینهایت و اعتمادی نامحدود نزد تو میآییم تا تو را برای هدیهٔ بزرگی که با عطای تصویر خود به ما بخشیدی، شکر کنیم؛ تا این تصویر برای ما گواه محبت و نشانهٔ حمایت تو باشد. ما به تو وعده میدهیم که: مدال مقدس نشانهٔ حضور تو در میان ما خواهد بود، و کتاب ما خواهد بود که در آن، با پیروی از پند تو، خواهیم آموخت که تا چه اندازه ما را دوست داشتهای و ما چه باید بکنیم تا این همه فداکاریهای تو و پسر الهیات بیهوده نباشد. آری، قلب مجروح تو که بر مدال نقش بسته است، همواره بر قلب ما قرار خواهد گرفت و آن را با قلب تو همآهنگ خواهد ساخت، آن را از محبت به عیسی شعلهور خواهد کرد و نیرومندش خواهد ساخت تا هر روز صلیب خود را در پی او بر دوش بکشیم.
درود بر تو ای مریم…
ای مریم، که به لقاح مطهر نائل شدی، برای ما که به تو پناه میآوریم دعا کن.
این ساعت، ای مریم، ساعت نیکویی پایانناپذیر تو و رحمت پیروزمند توست؛ ساعتی که در آن، بهواسطهٔ مدال خود، آن سیلاب فیضها و شگفتیها را جاری ساختی که زمین را فرا گرفت. ای مادر، مقرر فرما که این ساعت، که یادآور تأثر شیرین قلب توست، همان تأثری که تو را بر آن داشت تا درمان بسیاری از رنجها را برای ما بیاوری، برای ما نیز ساعت ما باشد: ساعت توبهٔ صادقانهٔ ما و ساعت اجابت کامل درخواستهای ما. تو که وعده دادی الطاف بزرگی نصیب کسانی خواهد شد که با اعتماد آنها را درخواست کنند، نگاه مهربان خود را بر ما بیفکن. اعتراف میکنیم که شایستهٔ الطاف تو نیستیم. اما، ای مریم، اگر به تو که مادر ما هستی و خداوند همهٔ الطاف خویش را در دستان تو نهاده است پناه نبریم، به چه کسی پناه ببریم؟ پس بر ما رحم کن. این را بهخاطر لقاح مطهر تو و بهخاطر محبتی که تو را بر آن داشت تا مدال گرانبهای خود را به ما عطا کنی، از تو درخواست میکنیم.
درود بر تو ای مریم…
ای مریم، که به لقاح مطهر نائل شدی، برای ما که به تو پناه میآوریم دعا کن.
ای تسلیدهندهٔ دردمندان، که پیش از این بر بدبختیهای ما دلت به رحم آمدی، به رنجهایی که ما را در فشار قرار دادهاند بنگر. مقرر فرما که مدال تو پرتوهای سودمند خود را بر ما و بر همهٔ عزیزانمان بگستراند: بیماران ما را شفا دهد، به خانوادههای ما آرامش ببخشد و ما را از هر خطری برهاند. مدال تو برای رنجدیدگان آرامش، برای گریهکنندگان تسلی، و برای همگان نور و نیرو به ارمغان آورد. اما بهویژه، ای مریم، اجازه ده در این ساعت مقدس، از تو تبدیل گناهکاران را درخواست کنیم، بهخصوص کسانی را که بیش از همه نیازمند رحمت تو هستند. به یاد آور که آنان نیز فرزندان تو هستند؛ کسانی که برایشان رنج کشیدی، دعا کردی و گریستی. همهٔ فرزندانت را نجات ده تا روزی بتوانند در آسمان تو را برای همیشه شکر کنند و بستایند. آمین.
درود بر تو ای ملکه…
ای مریم، که به لقاح مطهر نائل شدی، برای ما که به تو پناه میآوریم دعا کن.

