
جشن میلاد یُحَنّای تعمیددهنده در ۲۴ ژوئن برگزار میشود؛ سنتی که پیشینهٔ آن دستکم به زمان قدیس آگوستین (۳۵۴–۴۳۰) بازمیگردد.
این تاریخ با میلاد عیسی، که در ۲۵ دسامبر جشن گرفته میشود، ارتباط دارد. زیرا بنا بر روایت انجیل، یُحَنّا تقریباً شش ماه پیش از عیسی به دنیا آمد. از این رو جشن او در ۲۴ ژوئن برگزار میشود.
قدیس یُحَنّای تعمیددهنده جایگاهی یگانه در تاریخ نجات دارد. او پیشروِ مسیح است؛ کسی که فراخوانده شد تا راه آمدن خداوند را آماده سازد و قوم را به توبه فراخواند.
شخصیت او نقطهٔ گذار میان عهد عتیق و عهد جدید را نشان میدهد: او آخرینِ پیامبران بزرگ اسرائیل و در عین حال نخستین شاهد مسیح است. خود عیسی نیز گواهی بسیار والایی دربارهٔ او داد و او را «بزرگترینِ زادهشدگان از زنان» نامید.
دربارهٔ دوران کودکی و جوانی او تقریباً هیچ نمیدانیم. انجیل سپس یُحَنّا را در بیابان به ما معرفی میکند، جایی که زندگیای ریاضتکشانه و توبهکارانه داشت. تمام وجود او در جهت مأموریتی بود که خدا به او سپرده بود.
او در زمان امپراتور تیبریوس، احتمالاً میان سالهای ۲۷ تا ۲۹ میلادی، در منطقهٔ رود اردن به موعظه پرداخت. سخن او نیرومند و جدی بود: مردم را به توبه، ریاضت و دگرگونی راستین زندگی فرا میخواند.
یُحَنّا بهخوبی دریافت که مأموریت او جلب مردم به سوی خود نیست، بلکه هدایت آنان به سوی مسیح است. هنگامی که عیسی زندگی عمومی خود را آغاز کرد، یُحَنّا او را به عنوان مسیحای موعود شناخت.
همان وفاداریای که او را در برابر مسیح فروتن میساخت، در برابر قدرتمندان نیز او را استوار و شجاع کرد. یُحَنّا از محکوم کردن رفتار هیرودیس آنتیپاس، که هیرودیاس، همسر برادرش را به همسری گرفته بود، هراسی نداشت. به سبب صراحت خود به زندان افتاد و به شهادت رسید.
یُحَنّای تعمیددهنده تنها قدیسی است، جز مادر عیسی، که کلیسا هم میلاد او و هم مرگ او را که از راه شهادت رخ داد، جشن میگیرد. تمام زندگی او معطوف به مسیح بود: آماده کردن راه آمدن او، شناختن او، معرفی او به دیگران و وفادار ماندن به او تا هنگام مرگ.
تکریم یُحَنّای تعمیددهنده بهسرعت در سراسر جهان مسیحی، هم در شرق و هم در غرب، گسترش یافت. از فلسطین کلیساها و تعمیدگاههای بسیاری به افتخار او برپا شد و شهرهای بسیاری نام او را بر خود گرفتند. شخصیت او به الگویی برای زندگی ریاضتکشانه، شجاعت در شهادت دادن و وفاداری به حقیقت تبدیل شد.
سنت مربوط به یادگارهای مقدس او نیز بسیار کهن است. پس از شهادت، یُحَنّا بدون سر در سبسطیه، در سامره، به خاک سپرده شد؛ جایی که دو کلیسا به افتخار او برپا شد. بنا بر سنت، آرامگاه او بعدها مورد هتک حرمت قرار گرفت و پیکر او سوزانده شد و خاکسترهایش پراکنده گردید.
سر یُحَنّای تعمیددهنده، بنا بر سنتهای گوناگون، در قسطنطنیه نگهداری میشد و بعدها بخشهایی از آن به غرب رسید. بخشی از آن در قرن دوازدهم به رم رسیده است و بخش دیگری در قرن سیزدهم به آمیان منتقل شده است.
بنا بر سنت کلیسای کاتولیک، در رم بخشی از سر او، بدون فک پایین، در کلیسای سن سیلوسترو این کاپیتِه نگهداری میشود، در حالی که کلیسای جامع سن لورنتسو در ویتربو، یادگار مقدس چانهٔ او را در خود نگهداری میکند.
بدینسان، یُحَنّای تعمیددهنده همچنان پیشروِ بزرگ مسیح است: مردی که راه را آماده میکند، آمدن خداوند را اعلام میکند، او را میشناسد و با فروتنی عمیق، کنار میرود تا او رشد کند.
پائولو بوتّی
یُحَنّای تعمیددهنده در انجیلها:
میلاد یُحَنّای تعمیددهنده
لوقا ۱:۵–۲۵؛ ۱:۳۹–۴۵؛ ۱:۵۷–۸۰
یُحَنّا توبه را موعظه میکند، راه خداوند را آماده میسازد و عیسی را در رود اردن تعمید میدهد
متی ۳:۱–۱۷ · مرقس ۱:۱–۱۱ · لوقا ۳:۱–۲۲ · یوحنا ۱:۱۹–۳۴
یُحَنّا عیسی را به عنوان برّهٔ خدا میشناسد و در برابر شاگردان خود دربارهٔ او شهادت میدهد
یوحنا ۱:۳۵–۴۲؛ ۳:۲۲–۳۶
یُحَنّا از زندان شاگردان خود را میفرستد تا از عیسی بپرسند که آیا او همان کسی است که باید بیاید
متی ۱۱:۲–۱۵ · لوقا ۷:۱۸–۳۰
عیسی دربارهٔ بزرگی یُحَنّا و مأموریت او سخن میگوید
متی ۱۱:۷–۱۹ · لوقا ۷:۲۴–۳۵
شهادت یُحَنّای تعمیددهنده
متی ۱۴:۱–۱۲ · مرقس ۶:۱۴–۲۹
© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)
© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

