Sierpień 2025
Autor stworzył trójwymiarowe modele ciała ludzkiego i płaskorzeźby, wykorzystując oprogramowanie open source i symulacje fizyczne do analizy punktów styku tkaniny z powierzchniami. Wynik wskazuje, że punkty styku tkaniny z płaskorzeźbą odpowiadają mniej zniekształconemu obrazowi w porównaniu z punktami styku z ciałem trójwymiarowym, ponieważ ten ostatni generuje tzw. efekt zniekształcenia „Maski Agamemnona”, dobrze znany w literaturze.
Innymi słowy, na rysunku 6 w artykule autor potwierdza wynik znany od wczesnych badań Vignona i Delage’a z 1902 roku, a mianowicie, że obraz Całunu pojawia się jako rzut ortogonalny. Nie ma w tym wniosku niczego nowego. Co więcej, biorąc pod uwagę badania in situ przeprowadzone przez zespół STuRP (1978) oraz późniejsze analizy chemiczno-fizyczne, wykluczono powstanie obrazu poprzez malowanie, pocieranie płaskorzeźbą lub kontakt z rozgrzaną rzeźbą/płaskorzeźbą.
Podsumowując, wyniki artykułu dotyczące braku efektu Maski Agamemnona i pionowej projekcji wizerunku Całunu Turyńskiego są znane od ponad wieku, a wynikająca z nich hipoteza autora o malowanym lub nadpalonym pochodzeniu z kontaktu z płaskorzeźbą jest całkowicie sprzeczna z licznymi badaniami fizykochemicznymi, przede wszystkim badaniami STuRP, potwierdzonymi nowszymi pomiarami, na które istnieje obszerna literatura w akredytowanych czasopismach naukowych.
Międzynarodowe Centrum Badań nad Całunem Turyńskim (CISS) podkreśla wagę rygorystycznego i interdyscyplinarnego podejścia, które wyraźnie rozróżnia ustalone fakty od hipotez, integrując wyniki wszystkich zaangażowanych dyscyplin.
Dalsze uwagi
Narzędzia i formaty użyte w analizowanym artykule należą do powszechnie stosowanych w modelowaniu 3D. Blender, na przykład, to niezawodne oprogramowanie do tworzenia treści multimedialnych i kreatywnych, ale nie został zaprojektowany specjalnie do celów naukowych. Silnik fizyczny używany do symulacji zachowania się tkaniny na modelu trójwymiarowym działa zgodnie z modelami imitującymi grawitację i adaptację tkaniny do powierzchni reprezentowanej przez ciało 3D.
Ta konfiguracja zakłada, że tkanina została narzucona na ciało, ale model cyfrowy nie zawiera płaszczyzny podparcia: pod ciałem znajduje się pusta przestrzeń, jakby było zawieszone.
Taki stan wpływa na symulowane zachowanie się tkaniny i nie odpowiada rzeczywistemu kontekstowi fizycznemu. Wprowadzenie sztywnej płaszczyzny, na której spoczywało ciało, znacząco zmieniłoby wynik.
Narzędzie „OrtoOnBlender”, użyte do wygenerowania płaskorzeźby, jest przez autora opisywane jako kluczowe w tym procesie. Poprzednie doświadczenia (Balossino–Rabellino) z podobnymi technologiami wykazały, że wyniki są wrażliwe na właściwości symulowanej tkaniny, zmieniając się od „sztywnej” do „miękkiej” w zależności od ustawionych parametrów. Powtarzalność procedury jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym do potwierdzenia jej poprawności – aspektu, na który kładzie się nacisk w artykule, ale który sam w sobie nie gwarantuje naukowej słuszności wniosków.
Takie symulacje, choć interesujące i potencjalnie skuteczne w celach edukacyjnych lub multimedialnych, napotykają na poważne trudności, jeśli chodzi o uznanie ich za dowód naukowy, a tym bardziej za dowód rozstrzygający.
Dyskusja porusza dobrze znany i wciąż otwarty temat: naturę projekcji obrazu Całunu Turyńskiego. Przejście od projekcji cylindrycznej (tkanina owinięta wokół ciała, z nieuniknionym brakiem zniekształceń bocznych) do projekcji ortogonalnej (pionowy transfer szczegółów, z minimalnymi zniekształceniami, ale niemożliwy do wyjaśnienia obecności obrazu w obszarach bezkontaktowych) ma istotne implikacje dla hipotez formacyjnych.
Modele cyfrowe mogą wnieść wkład do dyskusji, ale nie zastępują analizy fizycznej i chemicznej relikwii, która dotychczas wykluczała zgodność wizerunku z metodami malarskimi, kontakt z płaskorzeźbą czy przypalenie gorącą płaskorzeźbą.
Na poziomie metodologicznym CISS bierze pod uwagę następujące fundamentalne zasady:
Ścisłe rozróżnienie między ustalonymi faktami a hipotezami, unikanie przedstawiania jako pewnych stwierdzeń, które nie zostały jeszcze udowodnione.
Współpracę interdyscyplinarną, integrującą i szanującą wyniki wszystkich zaangażowanych dyscyplin oraz unikającą interpretacji częściowych lub sektorowych.
Komunikat prasowy Międzynarodowego Centrum Studiów nad Całunem Turyńskim w Turynie
