in

Ці мае паняцце кармы сэнс для католіка?

Foto di Chris0223 da Pixabay

Паняцце кармы само па сабе несумяшчальнае з хрысціянствам, бо яно ў асноўным звязана з вучэннем пра рэінкарнацыю, што супярэчыць хрысціянскай філасофіі (Габрэяў 9:27).

Карма была б своеасаблівым сховішчам нашых учынкаў, ад якога залежала б наша наступнае жыццё.
Гэта своеасаблівы аўтаматычны механізм, які карае або ўзнагароджвае ў залежнасці ад здзейсненых учынкаў.

Гэта адмаўляе многія вучэнні хрысціянства:
– свабоду чалавека пакаяцца і ў адно імгненне выправіць усё зло мінулага: з Богам і праз Споведзь чалавек становіцца новым чалавекам нават пасля 90 гадоў граху, у тым ліку цяжкага.
– сілу Божай ласкі, якая да канца жыцця шукае і любіць грэшніка.
– пошук рашэння праблем зла ў свеце нават у гэтым жыцці, адначасова давяраючы Раю.
– моц малітвы перад болем і злом.

Аднак гэта не азначае, што мы ніякім чынам не можам пакутаваць за грахі, якія здзяйсняем.
«Бо ўсе мы павінны паўстаць перад судом Хрыста, каб кожны атрымаў адпаведна таму, што рабіў у целе, — добрае ці злое» (2 Кар 5:10).
Акрамя таго, Бог карае (выхоўвае) дзяцей, якіх любіць, каб яны маглі стаць праведнымі (Габрэяў 12:5-11).
1 Карынфянаў 3:11-15 паказвае, як нашы ўчынкі ў дзень суда будуць ацэнены, а наша душа ачышчана…
Мы называем гэта Чысцілішчам, ачышчэннем (гэта значыць ачышчэннем).

У каталіцкім хрысціянстве грахі маюць два наступствы:
у вечным жыцці і ў зямным жыцці.

Паняцце кармы — гэта перакананне, што добрыя рэчы адбываюцца з добрымі людзьмі, а дрэнныя рэчы — з дрэннымі; іншымі словамі, «што пасееш, тое і пажнеш». Нешта падобнае можна ўбачыць у Кнізе Ёва.
У такім разуменні жыцця ёсць яшчэ адзін негатыўны аспект:
пры карме чалавек можа быць схільны не рабіць зла толькі для таго, каб не сутыкнуцца з яго наступствамі. Гэта вельмі падкрэслівае страх у нашых учынках.
У каталіцтве мы пакліканы бескарысліва любіць, нічога не чакаючы ўзамен. Больш за тое, любіць нават свайго ворага, любіць таго, хто нас не любіць. Не з-за страху ці боязі, а каб падзякаваць і адказаць на бясконцую любоў, якую мы атрымалі ад Езуса.

Сам Езус адхіліў ідэю кармы ў гісторыі пра сляпога, якому Ён вярнуў зрок. Яго вучні спыталі Яго: «Раббі, хто зграшыў — ён ці яго бацькі, што ён нарадзіўся сляпым?» І Езус адказаў: «Не зграшыў ні ён, ні яго бацькі».

Згодна з каталіцкім разуменнем, калі мы перажываем боль або пакуты, гэта не з’яўляецца вынікам нашага граху або негатыўнай кармы з мінулага жыцця.
Часам Бог дазваляе злу адбывацца, каб дапамагчы нам змяніць і палепшыць наша жыццё.
Для няверуючых гэта таямніца.
Але калі б Бога не існавала, Ён не быў бы адказным за зло.
Калі Ён існуе, існуе таксама Рай, і таму боль і смерць — нішто ў параўнанні з будучыняй, якая нас чакае.
Не дазволім, каб вера ў карму стрымлівала нас; лепш паверым у Божую любоў да нас, нават калі мы грэшнікі або калі пакутуем. І будзем змагацца са злом, дазваляючы Богу-Любові дапамагаць нам, Езусу, сапраўднаму Богу і сапраўднаму чалавеку, які памёр і ўваскрос дзеля нашых грахоў і нашага Збаўлення.
У нас толькі адно жыццё. Не змарнуем яго.

(Паола Боці)
Пераклад зроблены пры садзейнічанні «Amici di Lazzaro»

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

Сведчанні ахвяр прымусовага шлюбу

512px-ICONA_SANTA_CHIARA_CLARISSE

Заложнік Раю (з кветак Святой Клары)