22 Kasım 230’da Roma’da ölen Azize Cecilia, Hristiyanlığa geçmiş soylu bir Romalı bakire ve Hristiyan şehitti. Cecilia müziğin, çalgıcıların ve şarkıcıların koruyucu azizesi olduğundan ona duyulan saygı çok yaygındır. Katolikler ve Ortodokslar tarafından 22 Kasım’da anılır. Meryem Ana dışında, Missa Kanonu’nda adı anılan yalnızca yedi azizeden biridir.
Geleneğe göre Cecilia, pagan genç Valerianus ile nişanlıydı. Düğün gecesi Cecilia, eşine Tanrı’nın bir meleğinin bekâretini koruduğunu açıkladı ve onu Hristiyanlığa geçmeye davet etti. Valerianus aynı gece Appia Yolu’na gitti; yolun üçüncü milinde kutsal Papa Urbanus ile karşılaştı. Papa ona Hristiyan inancını öğretti ve vaftiz etti. Valerianus eve döndüğünde Cecilia’yı dua ederken secde etmiş hâlde, onun başından beri gözetmeni olan meleği de yanında gördü.
Valerianus kuşkulanarak o gencin gerçekten melek olduğuna dair bir kanıt istedi. Bunun üzerine melek iki çiçek tacı meydana getirip bunları eşlerin başlarına koydu. İmana gelen Valerianus, kardeşi Tiburtius’un da aynı lütfa kavuşması için dua etti ve duası kabul oldu. Hristiyanlığa geçmiş bu iki kardeş, zulüm kurbanlarını gömmeye başladılar. İhbar edildiler (Hristiyanları gömmek yasaktı); başlarının kesilmesine mahkûm edildiler ve Pretestatus Katakompları’na gömüldüler.
Onların ölümünden sonra Azize Cecilia da hâkim Almachius’un huzuruna çıkarıldı ve hâkim onun öldürülmesini emretti. Cellatlar, hükmü herkesin önünde uygulamaya cesaret edemeyince, evindeki hamamın (calidarium) çok yüksek sıcaklığa kadar ısıtılmış buharıyla onu boğmaya çalıştılar. Fakat mucize gerçekleşti: Cecilia bir gün bir gece sonra hâlâ hayattaydı ve ilahî korumanın işareti olan göksel bir çiy tabakasıyla kaplanmıştı.
Bir lictor (antik Roma’da konsül ve praetor gibi imperium sahibi magistralara eşlik etmek ve onları korumakla görevlendirilmiş bir kamu görevlisi), Cecilia’nın başını kesmek üzere gönderildi; boynuna üç kez vurdu, ancak başını gövdesinden ayırmayı başaramadı. Cecilia yarasına rağmen üç gün daha yaşadı. Ziyaretine gelen Papa I. Urbanus’a genç kız, evini kiliseye dönüştürmesi ricasıyla miras bıraktı.
821 yılında, Papa I. Paschalis’in papalığı sırasında inşa edilen kilise şehit azize adandı. Beş yüz yıl sonra hâlâ bozulmamış olan azizenin naaşı, Aziz Callistus Katakompları’ndan (bugün hâlâ naaşını barındırmış olan mezar odası ziyaret edilebilir) bir zamanlar kendi evi olan kiliseye nakledildi. Naaşla birlikte şehitler Valerianus, Tiburtius ve Maximus’un naaşları da getirildi. I. Paschalis bunlara Aziz Urbanus’un naaşını da eklemek istedi.
Legenda Aurea, eşi Valerianus’u Hristiyanlığa döndüren ve şehadetine tanıklık eden Papa I. Urbanus’un, «Cecilia’nın naaşını piskoposların naaşlarının arasına gömdüğünü ve onun isteği üzerine evini kiliseye dönüştürüp kutsadığını» anlatır.
1599’da Trastevere’deki Azize Cecilia Bazilikası’nın restorasyon çalışmaları sırasında Kardinal Paolo Emilio Sfondrati, azizenin kutsal emanetlerinin bulunduğu lahdi açtırdı.
Dönemin tanıklıklarına göre naaş, Cecilia hâlâ uyuyormuşçasına, başı bir yana dönük ve parmakları kendine özgü bir biçimde uzanmış hâlde, şaşırtıcı derecede doğal bir pozisyonda bulundu. Aynı yıl heykeltıraş Stefano Maderno, anlatıya göre şehit kadının naaşının bulunduğu duruşu yansıtan ünlü mermer heykeli yaptı. Eser bugün de bazilikanın ana sunağının altında yer almaktadır.
Azize Cecilia müziğin koruyucu azizesidir; anlatıldığına göre düğün töreni sırasında çalgılar çalarken Cecilia yüreğinde Tanrı’ya ilahi söylüyordu: «Cantantibus organis, Caecilia in corde suo soli Domino decantabat», «Çalgılar çalarken Cecilia yüreğinde yalnızca Rab’be ilahi söylüyordu» (şehadetini anlatan eski bir metin olan Passio Sanctae Caeciliae‘de aktarılan olay).
Yüzyıllar boyunca bu ifade, müziğe doğrudan bir gönderme olarak yorumlanmıştır. Bu nedenle Cecilia müzisyenlerin, şarkıcıların ve çalgıcıların koruyucu azizesi olmuştur.
Azize Cecilia’nın yortusu 22 Kasım’da kutlanır.
Paolo Botti
© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)
© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

