in

قدیسه سیسیلیا، شهیده – ۲۲ نوامبر

Sassoferrato_santa_cecilia_1635-50_ca._03
Sailko، CC BY 3.0، از طریق ویکی‌مدیا کامنز

قدیسه سسیلیا که در ۲۲ نوامبر سال ۲۳۰ در رُم درگذشت، بانویی اشراف‌زاده از رُم بود که به مسیحیت گروید و باکره و شهید مسیحی شد. سسیلیا بسیار مورد تکریم است، زیرا حامی موسیقی، نوازندگان سازها و خوانندگان است. کاتولیک‌ها و ارتدوکس‌ها یاد او را در ۲۲ نوامبر گرامی می‌دارند. به‌جز مریم باکره، سسیلیا یکی از تنها هفت قدیسه‌ای است که نامشان در قانون عشای ربانی ذکر می‌شود.

بر پایهٔ سنت، سسیلیا نامزد جوانی بت‌پرست به نام والریان بود. شب عروسی، سسیلیا به دامادش گفت که فرشته‌ای از جانب خداوند از بکارت او پاسداری می‌کند و او را به گرویدن به مسیحیت فراخواند. والریان همان شب به راه آپیا رفت و در سومین مایلِ آن، با پاپ قدیس اوربان روبه‌رو شد. او والریان را آموزش داد و تعمیدش داد. والریان سپس به خانه بازگشت و سسیلیا را دید که در حال نیایش به سجده افتاده بود و فرشته‌ای که همواره از او پاسداری می‌کرد، در کنارش بود.

والریان که به ماجرا بدگمان شده بود، از آن جوان خواست دلیلی بر فرشته‌بودن حقیقی او ارائه کند. آن فرشته دو تاج گل پدیدار کرد و بر سر آن دو همسر نهاد. والریان که ایمان آورده بود، دعا کرد برادرش تیبورتیوس نیز از همین فیض برخوردار شود و چنین شد. دو برادر که اکنون به مسیحیت گرویده بودند، به خاک‌سپردن قربانیان آزار و شکنجه پرداختند. آنان را لو دادند (زیرا خاک‌سپردن مسیحیان ممنوع بود) و به اعدام با گردن‌زدن محکوم کردند؛ سپس در دخمه‌های پره‌تکستاتوس به خاک سپرده شدند.

پس از مرگ آنان، قدیسه سسیلیا نیز به حضور قاضی آلماکیوس فراخوانده شد و او فرمان مرگش را صادر کرد. جلادان که جرئت نداشتند حکم را در ملأ عام اجرا کنند، کوشیدند او را با بخارهای گرمابهٔ خانه‌اش (calidarium) خفه کنند؛ گرمابه‌ای که تا دمای بسیار بالایی گرم شده بود. اما معجزه رخ داد: پس از یک شبانه‌روز، سسیلیا را زنده یافتند؛ شبنم آسمانی سراپایش را پوشانده بود و این نشانه‌ای از حمایت الهی بود.

یک لیکتور (مأمور رسمی در روم باستان که همراهی و حفاظت از مقام‌های دارای imperium، مانند کنسول‌ها و پرایتورها، بر عهده‌اش بود) را برای گردن‌زدن او فرستادند. او سه بار به گردن سسیلیا ضربه زد، اما نتوانست سر او را از تن جدا کند. سسیلیا با وجود جراحت، سه روز دیگر زنده ماند. این دختر جوان که در واپسین لحظات زندگی بود، خانه‌اش را به پاپ اوربان یکم، که برای عیادتش آمده بود، واگذاشت و از او خواست آن را به کلیسا تبدیل کند.

در سال ۸۲۱، در دوران پاپی پاسکال یکم، کلیسایی که بنا شده بود به افتخار این شهید مقدس تقدیس شد و پیکر قدیسه، که پس از پانصد سال هنوز دست‌نخورده مانده بود، از دخمه‌های سن کالیکستوس (جایی که هنوز هم می‌توان دخمه‌ای را که پیکر او را در خود جای داده بود دید) به کلیسا منتقل شد؛ کلیسایی که پیش‌تر خانهٔ او بود. پیکر شهیدان والریان، تیبورتیوس و ماکسیموس نیز همراه او منتقل شد. پاسکال یکم خواست پیکر قدیس اوربان نیز به آنان افزوده شود.

افسانهٔ زرین روایت می‌کند که پاپ اوربان یکم، که شوهر سسیلیا، والریان، را به مسیحیت گروانده و شاهد شهادت او بود، «پیکر سسیلیا را در میان پیکرهای اسقفان به خاک سپرد و خانهٔ او را، چنان‌که از او خواسته بود، به کلیسا تبدیل کرد و تقدیس نمود».

در سال ۱۵۹۹، هنگام مرمتِ بازیلیکای قدیسه سسیلیا در تراستِوِره، کاردینال پائولو امیلیو سفوندْراتی دستور داد تابوتِ حاوی بقایای مقدس او را بگشایند.

بر پایهٔ گواهی‌های آن روزگار، پیکر او در وضعیتی به‌طرزی شگفت‌انگیز طبیعی پیدا شد؛ چنان‌که گویی سسیلیا هنوز خوابیده بود، سرش به یک سو چرخیده و انگشتانش به حالتی خاص کشیده شده بودند. در همان سال، پیکرتراش استفانو مادرنو تندیس مرمری مشهوری ساخت که دقیقاً همان حالتی را بازمی‌نماید که بنا بر روایت، پیکر شهیده در آن پیدا شده بود. این اثر هنوز هم زیر محراب اصلی کلیسا قرار دارد.

قدیسه سسیلیا حامی موسیقی است، زیرا روایت شده که در جریان برگزاری جشن عروسی‌اش، هنگامی که سازهای موسیقی نواخته می‌شدند، سسیلیا در دل خود برای خداوند می‌خواند: «Cantantibus organis, Caecilia in corde suo soli Domino decantabat»، «هنگامی که سازهای موسیقی نواخته می‌شدند، سسیلیا در دل خود تنها برای خداوند می‌خواند» (روایتی در Passio Sanctae Caeciliae، شرحی کهن از شهادت او).

در گذر سده‌ها، این عبارت به‌عنوان اشاره‌ای مستقیم به موسیقی تفسیر شده است. ازاین‌رو سسیلیا حامی موسیقی‌دانان، خوانندگان و نوازندگان سازها شد.
جشن قدیسه سسیلیا در ۲۲ نوامبر برگزار می‌شود.

پائولو بوتّی

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

star-6880592_1280

«ایام ظهور، زمان حضور و انتظارِ امر ابدی است» (بندیکت شانزدهم)