in

นักบุญเทเรซาแห่งกัลกัตตาว่าด้วยความบริสุทธิ์ทางเพศและความซื่อสัตย์

512px-Kay_Kelly_of_Liverpool__Mother_Teresa_in_1980_cropped
Noble36, CC0, ผ่าน Wikimedia Commons

เพื่อจะเป็นสตรีผู้ถวายตนแด่พระเจ้าอย่างแท้จริง เราต้องรักพระเยซูอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นเสมอ เราจงรักพระองค์ด้วยความสามารถทุกประการของเรา ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ อย่าให้ใครกล่าวได้ว่าสตรีคนหนึ่งในโลกนี้รักสามีของตนมากกว่าที่เรารักพระเยซู นี่คือสิทธิและสิทธิพิเศษของเรา เพราะในฐานะสตรี เราถูกสร้างมาเพื่อรักและเป็นที่รัก

ยิ่งจิตวิญญาณดวงหนึ่งถูกความรักครอบงำอย่างลึกซึ้งมากเท่าใด ก็ยิ่งเป็นหนึ่งเดียวกับมนุษยชาติทั้งมวลมากเท่านั้น เพราะความรักนำพาจิตวิญญาณนั้นให้เข้าไปสัมผัสความทุกข์ทั้งปวง ไม่ว่าที่ใดจะมีจิตวิญญาณที่ต้องช่วยให้รอด ในฐานะธรรมทูตและสตรีผู้ถวายตนแด่พระเจ้า เราต้องให้ความรักเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกในชีวิต คำปฏิญาณ งานแพร่ธรรม และชีวิตหมู่คณะของเราล้วนเป็นผลจากความเป็นหนึ่งเดียวในความรักของเรากับพระเยซู

คำปฏิญาณ

คำปฏิญาณถือพรหมจรรย์มิใช่เพียงบัญชีข้อห้าม แต่คือความรัก… เป็นการให้และการรับ คือฉันมอบตนเองแด่พระเจ้า และได้รับพระเจ้า พระเจ้าทรงเป็นของฉัน และฉันเป็นของพระองค์ นี่คือเหตุผลที่ว่า ด้วยคำปฏิญาณถือพรหมจรรย์ ฉันจึงถวายตนแด่พระองค์อย่างสิ้นเชิง

ความซื่อสัตย์

ที่กรุงโรม หญิงคนหนึ่งเล่าเรื่องราวของเธอให้ฉันฟัง ในวันที่เธอออกจากโบสถ์หลังแต่งงาน เธอก็ตกหลุมรักชายอีกคนหนึ่ง ตลอดยี่สิบหกปี เธอดำเนินชีวิตอยู่กับความรักที่มีต่อชายคนนั้น

«แต่ฉันได้ให้คำมั่นสัญญาไว้กับชายคนนี้ [สามีของฉัน] และเพื่อจะซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าและต่อชายที่ฉันให้คำมั่นสัญญาไว้ ฉันจึงต้องกล่าวว่า “ไม่” กับเขา [ชายอีกคนหนึ่ง] ทุกวันเป็นเหมือนการเดินขึ้นสู่เขากัลวารีโออย่างแท้จริง ทุกครั้งที่เขามากรุงโรม ฉันก็ต้องบอกว่า “ไม่” ทั้งที่ฉันไม่ได้รักชายที่แต่งงานด้วยเลย»

หญิงคนนี้กล่าวว่า «ยอมตายได้ แต่ไม่ทำบาป» ยี่สิบห้า [ปี] คูณด้วยสามร้อยหกสิบห้า [วัน] และคูณด้วยหกสิบนาที!

บัดนี้ฉันกำลังพูดถึงสตรีคริสตชนคนหนึ่ง ทุกวันนี้เธอรักสามีอย่างหมดใจ ฉันได้ปฏิญาณตนต่อพระเจ้า และมีเพียงความตายเท่านั้นที่จะแยกฉันจากพระองค์ได้ นี่แหละคือพรหมจรรย์

พรหมจรรย์

ด้วยคำปฏิญาณถือพรหมจรรย์ ฉันสละสถานภาพสมรส การมีบ้าน และการสร้างครอบครัว เพื่อความรักต่อพระเจ้า พวกเราคาทอลิกเข้าใจเรื่องนี้ได้ง่าย แต่ผู้ที่ไม่ใช่คาทอลิกไม่อาจเข้าใจว่าสตรีคนหนึ่งจะดำเนินชีวิตโดยไม่แต่งงานได้อย่างไร ในสายตาของพวกเขา เรื่องนี้ดูผิดธรรมชาติอย่างยิ่ง แต่พวกเขาก็ชื่นชม ทั้งที่ไม่เข้าใจว่าอะไรเป็นแรงผลักดันให้เราสละสิทธิที่เป็นของเรา

ด้วยคำปฏิญาณถือพรหมจรรย์ ฉันมิได้สละเพียงชีวิตสมรสเท่านั้น แต่ยังถวายแด่พระเจ้าแม้กระทั่งเสรีภาพในการกระทำทั้งภายในและภายนอก ตลอดจนความรักผูกพันของฉันด้วย ในมโนธรรม ฉันไม่อาจรักสิ่งสร้างใดด้วยความรักแบบที่สตรีมีต่อชายคนหนึ่งได้อีกต่อไป ฉันไม่มีสิทธิ์สงวนความรักผูกพันที่เป็นของพระเจ้าไว้ให้สิ่งสร้างอื่นใดอีก…

เสรีภาพ

ผู้คนที่ดำเนินชีวิตอยู่ในโลกคิดว่าคำปฏิญาณถือพรหมจรรย์ทำให้เราไร้ความเป็นมนุษย์ เปลี่ยนเราให้เป็นหินที่ปราศจากความรู้สึก เราทุกคนต่างเป็นพยานได้ว่าสิ่งนี้ไม่เป็นความจริง

คำปฏิญาณถือพรหมจรรย์นี่เองที่มอบเสรีภาพให้เรารักทุกคน แทนที่จะเป็นมารดาของลูกสามหรือสี่คน สตรีที่แต่งงานแล้วอาจรักชายได้เพียงคนเดียว ส่วนเราสามารถรักคนทั้งโลกในพระเจ้าได้

คำปฏิญาณถือพรหมจรรย์มิได้ทำให้เราขาดแคลน แต่ช่วยให้เราดำเนินชีวิตได้อย่างเต็มเปี่ยม หากเรารักษาคำปฏิญาณอย่างซื่อสัตย์ ไม่ใช่เพียงมองว่าเป็นชุดของข้อห้ามเท่านั้น

คำปฏิญาณถือพรหมจรรย์มิใช่เพียงบัญชีข้อห้าม แต่คือความรัก ด้วยเหตุนี้เราจึงมองดูแต่ละคนและกล่าวได้ว่า «ฉันรักทุกคน»

ในธรรมนูญของเราเขียนไว้ว่า เราต้องรักกันและกันด้วยความรักอันลึกซึ้ง เราทำเช่นนั้นได้เพราะเรารักพระเจ้า

เป็นการให้และการรับ คือฉันมอบตนเองแด่พระเจ้า และได้รับพระเจ้า พระเจ้าทรงเป็นของฉัน และฉันเป็นของพระองค์ นี่คือเหตุผลที่ว่า ด้วยคำปฏิญาณถือพรหมจรรย์ ฉันจึงถวายตนแด่พระองค์อย่างสิ้นเชิง

และเมื่อเราลดตัวลงไปคล้อยตามความคิดที่ไม่บริสุทธิ์ เราก็โยนเพชรพลอยทิ้งไปเพื่อเก็บโคลน ในชีวิตฝ่ายจิต เราครอบครองพระเจ้า ผู้ทรงสรรพานุภาพและยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขต แต่เรากลับลดตัวลงไปหาสิ่งสร้างสิ่งหนึ่ง

เป็นเรื่องเหลือเชื่อที่เราจะหันเหจากพระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ เพื่อไปใส่ใจสิ่งสร้างสิ่งหนึ่ง ไม่ว่าสิ่งนั้นจะดีเพียงใดก็ตาม (หมายถึงพรหมจรรย์) ก็เหมือนเด็กเล็ก ๆ ที่แทนที่จะเลือกขนม กลับหันไปกินปูนฉาบผนัง หรือแม้แต่โคลน

เราต้องสำรวจจิตใจของตนอย่างซื่อตรง เพราะความปรารถนาที่จะลดตัวลงไปหา «โคลน» นั้นมีอยู่ในตัวเราทุกคน แต่บางคนยอมจำนนต่อความปรารถนานั้น ขณะที่บางคนหันหลังให้มัน

มารดาเทเรซาแห่งกัลกัตตา

นักบุญเทเรซาแห่งกัลกัตตา (ค.ศ. 1910–1997) ทรงอุทิศชีวิตเพื่อรักพระเยซูผ่านการรับใช้ผู้ยากไร้และเปราะบางที่สุด พระองค์ทรงก่อตั้งคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม ซึ่งเป็นคณะนักบวชที่ปัจจุบันปฏิบัติภารกิจอยู่ทั่วโลก สมาชิกหญิงของคณะดำเนินชีวิตด้วยความยากจนและอุทิศตนดูแลผู้ขัดสนที่สุดในพื้นที่ที่พวกเธอปฏิบัติงาน ด้วยแบบอย่างชีวิตของพระองค์ พระองค์ทรงแสดงให้เห็นว่าพรหมจรรย์และความซื่อสัตย์ที่แท้จริงหยั่งรากอยู่ในความรักที่มีต่อพระเจ้าอย่างไม่มีสิ่งใดแบ่งแยก และแสดงออกผ่านความรักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทนและการรับใช้มนุษย์ทุกคน วันระลึกถึงพระองค์ในปฏิทินพิธีกรรมตรงกับวันที่ 5 กันยายน

บทเพลงของฉันในวันนี้ (นักบุญเทเรซาแห่งลีซีเยอ)

people-2589047_1280

เรื่องหลอกลวงเกี่ยวกับการจัดวางครอบครัว