in

Μαρτυρίες θυμάτων αναγκαστικού γάμου

Φωτογραφία από Chris0223 από Pixabay

Ο γάμος θα πρέπει να είναι μια ελεύθερη επιλογή: η ένωση δύο ανθρώπων που αποφασίζουν να μοιραστούν τη ζωή τους με συναίνεση και αμοιβαιότητα.

Σύμφωνα με το φυσικό δίκαιο, είναι μια σταθερή ένωση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, προσανατολισμένη στο αμοιβαίο καλό και στη γέννηση και ανατροφή των παιδιών. Η Καθολική Εκκλησία αναγνωρίζει αυτή τη φυσική πραγματικότητα και, μεταξύ των βαπτισμένων, την ανυψώνει στην αξιοπρέπεια του μυστηρίου.

Όταν όμως ένα άτομο εξαναγκάζεται να παντρευτεί κάποιον που δεν έχει επιλέξει, αυτή η ελευθερία στερείται. Ο καταναγκαστικός γάμος είναι μια αδικία που οι σύγχρονες κοινωνίες πρέπει να αναγνωρίσουν, να καταπολεμήσουν και να καταργήσουν.

Για όποιον κινδυνεύει να υποστεί έναν προξενημένο ή καταναγκαστικό γάμο, ο φόβος μπορεί να αρχίσει πολύ νωρίτερα: φόβος μήπως απογοητεύσει την οικογένεια, μήπως απορριφθεί ή απομακρυνθεί από αυτήν, μήπως υποστεί απειλές ή βία και μήπως δεν μπορέσει να επιλέξει το μέλλον του.

Σε αυτόν τον φόβο συχνά προστίθενται οι ενοχές, η ντροπή και η μοναξιά. Το να πεις «όχι» μπορεί να φαίνεται αδύνατο όταν η πίεση προέρχεται από τους πιο κοντινούς ανθρώπους, από εκείνους από τους οποίους θα περίμενε κανείς προστασία. Γι’ αυτό πολλά άτομα δεν μιλούν για αυτό που βιώνουν και δεν ζητούν βοήθεια, φοβούμενα ότι δεν θα γίνουν πιστευτά ή ότι θα θέσουν σε κίνδυνο τον εαυτό τους ή τα μέλη της οικογένειάς τους.

Οι μαρτυρίες που ακολουθούν αφηγούνται ακριβώς αυτό: τον φόβο μήπως χάσουν την ελευθερία τους, αλλά και το θάρρος να αναζητήσουν μια διέξοδο. (Προέρχονται από την αγγλική ιστοσελίδα που παρατίθεται στο κάτω μέρος της σελίδας)

Η ιστορία της Aisha

«Ήμουν 15 ετών και ετοιμαζόμουν να ολοκληρώσω τις GCSE μου όταν κατάλαβα ότι ο μπαμπάς σχεδίαζε να με στείλει στο εξωτερικό για να παντρευτώ τον μεγαλύτερο ξάδελφό μου. Ο μπαμπάς ήταν πάντα θυμωμένος και μερικές φορές χτυπούσε τόσο εμένα όσο και τη μητέρα μου. Η μητέρα μου δεν ήθελε να παντρευτώ τόσο μικρή, αλλά φοβόταν υπερβολικά να του πει όχι. Σκεφτόμουν ότι ο μπαμπάς θα μπορούσε να με εξαπατήσει ώστε να φύγω από τη χώρα και στη συνέχεια να μου πάρει το τηλέφωνο, ώστε να μην μπορώ να ζητήσω βοήθεια από κανέναν.»

Η Aisha μίλησε με μια καθηγήτρια του σχολείου της, η οποία τηλεφώνησε στη Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων.

Η Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων συνεργάστηκε με τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας ανηλίκων για να εξασφαλίσει ένα Διάταγμα Προστασίας από Καταναγκαστικό Γάμο, το οποίο επιδόθηκε στον πατέρα της Aisha. Το διάταγμα εμπόδισε την πραγματοποίηση του καταναγκαστικού γάμου, καθώς ο πατέρας της Aisha δεν μπορούσε να βγάλει την Aisha από τη χώρα και δεν μπορούσε να ζητήσει διαβατήριο για λογαριασμό της.

Η Aisha φοβόταν να παραμείνει στο σπίτι, γι’ αυτό της παρασχέθηκε προσωρινά προστατευμένη στέγαση σε ανάδοχη οικογένεια. Η μητέρα της Aisha συνεργάστηκε με τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας ανηλίκων και υποστηρίχθηκε ώστε να απομακρυνθεί από τον πατέρα της κοπέλας.

Η Aisha ζει τώρα με ασφάλεια μαζί με τη μητέρα της και τα μικρότερα αδέλφια της και κατάφερε να ολοκληρώσει τις GCSE της (δευτεροβάθμια εκπαίδευση).

Η ιστορία του Syed

«Ήμουν 25 ετών όταν οι γονείς μου με πήγαν στο Πακιστάν για έναν οικογενειακό γάμο. Όταν έφτασα εκεί, ανακάλυψα ότι εγώ ήμουν αυτός που έπρεπε να παντρευτεί. Δεν ήθελα να το κάνω, αλλά η μητέρα μου έχει πολλά προβλήματα υγείας και όλοι έλεγαν ότι την έκανα να αρρωσταίνει επειδή αρνιόμουν. Μετά από μέρες αρνήσεων, τελικά εγκατέλειψα την προσπάθεια και υποτάχθηκα στη θέληση της οικογένειάς μου. Όταν επέστρεψα στο Ηνωμένο Βασίλειο, προσπάθησα απλώς να το ξεχάσω και να συνεχίσω τη ζωή μου. Στη συνέχεια, η οικογένεια της συζύγου μου άρχισε να με πιέζει να υποβάλω αίτηση για βίζα, ώστε να μπορέσει να έρθει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Με τηλεφωνούσαν και με απειλούσαν.»

Ο Syed τηλεφώνησε στη Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων το συντομότερο δυνατό και η Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων μπόρεσε να του εξηγήσει πώς θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν, καθώς ήταν ένας «απρόθυμος» γαμπρός, στην πραγματικότητα ακριβώς το αντίθετο.

Η ιστορία της Khadija

«Έκανα συχνά φασαρίες στο σπίτι, εξαιτίας του μακιγιάζ ή επειδή ήθελα να μένω έξω μέχρι αργά με τους φίλους μου. Η μητέρα μου δεν ήταν ευχαριστημένη με αυτό και τσακωνόμασταν συχνά. Όταν ήμουν 19 ετών, μου είπε ότι θα πηγαίναμε διακοπές για να επισκεφθούμε τη γιαγιά μου στη Σομαλία. Όταν έφτασα εκεί, η μητέρα μου με άφησε σε ένα οικοτροφείο και μου είπε ότι έπρεπε να μείνω εκεί μέχρι να μάθω να είμαι καλή Σομαλή κόρη. Πήρε το διαβατήριό μου και με άφησε εκεί. Το σχολείο ήταν πραγματικά απαίσιο. Μας χτυπούσαν και μου έλεγαν ότι, αν ήθελα να φύγω, έπρεπε να παντρευτώ έναν από τους φύλακες.»

Η Khadija είχε κρατήσει κρυφό ένα τηλέφωνο. Είπε στον φίλο της τι της είχε συμβεί και εκείνος τηλεφώνησε στη Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων.

Η Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων συνεργάστηκε με την αστυνομία στο Ηνωμένο Βασίλειο για να εξασφαλίσει ένα Διάταγμα Προστασίας από Καταναγκαστικό Γάμο, το οποίο υποχρέωσε τη μητέρα της Khadija να επιστρέψει το διαβατήριο της Khadija, να της επιτρέψει να φύγει από το σχολείο και να κλείσει την πτήση της επιστροφής της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων βοήθησε την Khadija να βρει βραχυπρόθεσμη προστατευμένη στέγαση όταν επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αυτή τη στιγμή ζει σε καταφύγιο και λαμβάνει υποστήριξη από εξειδικευμένους επαγγελματίες, προκειμένου να ξαναχτίσει τη ζωή της ανεξάρτητα από την οικογένειά της.

Η ιστορία του Mandeep

«Χθες το βράδυ άκουσα τους γονείς μου να μιλούν για το ταξίδι μας στην Ινδία αυτό το καλοκαίρι και για το σχέδιό τους να παντρέψουν τον αδελφό μου Mandeep όσο θα είμαστε εκεί. Η μητέρα μου είπε ότι έχουν γίνει πολύ ηλικιωμένοι για να τον φροντίζουν και ότι θα ήταν καλύτερο για εκείνον να έχει μια σύζυγο που θα τον φροντίζει. Ο Mandeep πάσχει από σοβαρές νοητικές αναπηρίες και εξαρτάται από τη μαμά και τον μπαμπά ακόμη και για τα πιο βασικά πράγματα. Πραγματικά δεν πιστεύω ότι καταλαβαίνει τίποτα από όσα πρόκειται να του συμβούν.»

Η αδελφή του Mandeep επικοινώνησε με τη Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων για να επισημάνει τις ανησυχίες της σχετικά με την κατάσταση του αδελφού της και την ικανότητά του να κατανοήσει τι επρόκειτο να του συμβεί.

Η Μονάδα Καταναγκαστικών Γάμων έκανε αναφορά στην τοπική ομάδα κοινωνικής πρόνοιας ενηλίκων, εξηγώντας την κατάσταση και ζητώντας να ολοκληρωθεί μια Αξιολόγηση Νοητικής Ικανότητας για τον Mandeep, διασφαλίζοντας την ανωνυμία της πηγής των πληροφοριών.

Ο Mandeep λάμβανε ήδη υποστήριξη από την ομάδα για τις νοητικές αναπηρίες, αλλά δεν γνώριζαν για τον επικείμενο γάμο. Μέσω της αξιολόγησης διαπιστώθηκε ότι δεν είχε την ικανότητα να συναινέσει στη σεξουαλική επαφή και στον γάμο.

Με τη συμβουλή της Μονάδας Καταναγκαστικών Γάμων, τέθηκε σε εφαρμογή ένα σχέδιο προστασίας, συμπεριλαμβανομένου ενός Διατάγματος Προστασίας από Καταναγκαστικό Γάμο. Στη συνέχεια, η ομάδα για τις νοητικές αναπηρίες συνεργάστηκε με την οικογένεια για να εξηγήσει τον κίνδυνο του γάμου στον Mandeep και να διερευνήσει άλλες επιλογές για τις μακροπρόθεσμες ανάγκες του.

μετάφραση από τους Amici di Lazzaro

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

From Forced marriage – GOV.UK (www.gov.uk) (Open Government Licence)

openart-image_MmzC95HR_1714643110424_raw

Διακήρυξη τωνΔικαιωμάτων των Γυναικών βάσει Βιολογικού Φύλου

512px-ICONA_SANTA_CHIARA_CLARISSE

Ὁ Ὅμηρος τοῦ Παραδείσου (ἀπὸ τὰ Ἄνθη τῆς Ἁγίας Κλάρας)