
Цяпер я люблю толькі цябе, толькі цябе я наслідую, толькі цябе я шукаю і толькі табе гатовы служыць, бо толькі ты пануеш справядліва; я хачу належаць табе.
Загадай, калі ласка, і загадай тое, што хочаш; але вылечы і адкрый мае вушы, каб я мог пачуць твой голас. Вылечы і адкрый мае вочы, каб я мог бачыць твае знакі. Аддалі ад мяне тое, што мяне блытае і аддаляе ад цябе, каб я мог цябе пазнаць.
Скажы мне, куды мне глядзець, каб я мог цябе бачыць, і я спадзяюся зрабіць усё, што ты загадаеш.
Прымі, калі ласка, свайго ўцекача, о Госпадзе, міласэрны Ойча: я ўжо дастаткова адбыў пакаранне; дастаткова служыў тваім ворагам, якіх ты трымаеш пад нагамі; дастаткова быў ахвярай іх падманаў.
Прымі мяне, слугу твайго, які ўцякае ад іх, бо яны таксама прынялі мяне як чужынца, калі я ўцякаў ад цябе.
Я адчуваю, што павінен вярнуцца да цябе: адчыні свае дзверы таму, хто стукае; навучы мяне, як дабрацца да цябе.
Я не маю нічога, акрамя сваёй волі; я ведаю толькі, што трэба пакінуць тое, што мімалётнае і асуджанае на сканчэнне, і шукаць тое, што надзейнае і вечнае.
Вось што я раблю, Ойча, бо толькі гэта я ведаю; але я не ведаю, якая дарога вядзе да цябе. Ты пакажы мне яе, ты пакажы мне шлях, ты дай мне тое, што неабходна для падарожжа.
Калі тыя, хто шукае прытулку ў табе, знаходзяць цябе праз веру, дай мне веру; калі праз цноту, дай мне цноту; калі праз веды, дай мне веды.
Узмацні ўва мне веру, надзею, любоў. О, твая дабрыня, такая вялікая і непараўнальная!
Святы Аўгусцін, Размовы сам-насам, I, 1, 5

