
Маё жыццё — толькі імгненне, гадзіна, што прамінае,
маё жыццё — толькі адзін дзень, які ўцякае ад мяне і знікае.
Ты ведаеш гэта, Божа мой! Каб любіць Цябе на зямлі,
у мяне ёсць толькі сённяшні дзень!
О! Я люблю Цябе, Езу! Да Цябе імкнецца мая душа.
Хоць бы на адзін дзень будзь маёй ласкавай апорай.
Прыйдзі валадарыць у маім сэрцы, падары мне сваю ўсмешку,
толькі сёння!
Што мне да таго, Госпадзе, што будучыня цьмяная?
Маліцца да Цябе за заўтрашні дзень — о не, не магу!
Захавай маё сэрца чыстым, накрый мяне сваім ценем,
толькі сёння.
Калі думаю пра заўтрашні дзень, баюся сваёй нясталай натуры,
адчуваю, як у сэрцы нараджаюцца смутак і нуда.
Але я хачу прыняць, Божа мой, выпрабаванне і пакуты,
толькі сёння.
Неўзабаве я ўбачу Цябе на вечным беразе,
о Боскі Лоцман, чыя рука вядзе мяне!
Сярод бурных хваляў вядзі маю лодку спакойна,
толькі сёння.
Ах! Дазволь мне схавацца, Госпадзе, у Тваім Абліччы.
Там я больш не пачую марнага шуму свету.
Падары мне сваю любоў, захавай у маім сэрцы сваю ласку,
толькі сёння.
Побач з Тваім Боскім Сэрцам я забываю ўсё, што мінае,
больш не баюся начных страхаў.
Ах! Езу, дай мне месца ў гэтым Сэрцы,
толькі сёння.
Хлеб жывы, Хлеб нябесны, Боская Эўхарыстыя,
о святая Тайна, народжаная Любоўю!
Прыйдзі пасяліцца ў маім сэрцы, Езу, мая белая Гостыя,
толькі сёння.
Будзь ласкавы злучыць мяне з Табою, Святая і прысвечаная Вінаградная Лаза,
і мой слабы парастак прынясе Табе свой плод.
І я змагу паднесці Табе залатую гронку,
Госпадзе, ужо сёння.
Гэтая гронка любові, ягады якой — душы,
каб скласці яе, у мяне ёсць толькі гэты дзень, што ўцякае.
Ах! Езу, запалі ўва мне апостальскі агонь,
толькі сёння.
О Беззаганная Дзева! Ты — мая ласкавая Зорка,
якая дорыць мне Езуса і злучае мяне з Ім.
О Маці, дазволь мне адпачыць пад Тваім покрывам,
толькі сёння.
Мой анёле-ахоўнік, накрый мяне сваім крылом,
асвятлі сваім ззяннем шлях, якім я іду.
Прыйдзі, вядзі мае крокі… клічу цябе, дапамажы мне,
толькі сёння.
Госпадзе, хачу ўбачыць Цябе без заслоны, без воблака,
але я, яшчэ ў выгнанні, далёкая ад Цябе, знемагаю.
Няхай Тваё любае аблічча не будзе схавана ад мяне,
толькі сёння.
Неўзабаве я палячу, каб спяваць Твае хвалы,
калі над маёй душой узыдзе дзень, што не ведае заходу.
Тады я заспяваю на анёльскай цытры
Вечнае Сёння!
Святая Тэрэза ад Дзіцятка Езуса (Тэрэза з Лізьё, 1873–1897)
З «Маёй сённяшняй песні», верш № 5, напісаны 1 чэрвеня 1894 года. Пераклад з французскай мовы.
_____________
Святая Тэрэза ад Дзіцятка Езуса, вядомая як святая Тэрэзінка з Лізьё (1873–1897), была французскай кармэліткай, абвешчанай Доктарам Касцёла. Яна вучыла «малому шляху» святасці: з любоўю і даверам перажываць дробязі штодзённага жыцця, цалкам аддаючыся Богу.
Яе духоўнасць — гэта заклік ператварыць сённяшні дзень у дар любові, не баючыся заўтрашняга. Літургічны ўспамін святой адзначаецца 1 кастрычніка.

