in

Сведчанні ахвяр прымусовага шлюбу

Фота Chris0223 з Pixabay

Шлюб павінен быць свабодным выбарам: сустрэчай двух людзей, якія вырашаюць дзяліць сваё жыццё на аснове згоды і ўзаемнасці.

Згодна з натуральным правам, гэта ўстойлівы саюз паміж мужчынам і жанчынай, скіраваны на ўзаемнае дабро, нараджэнне і выхаванне дзяцей. Каталіцкі Касцёл прызнае гэтую прыродную рэальнасць і сярод ахрышчаных узвышае яе да годнасці сакрамэнту.

Аднак калі чалавека прымушаюць ажаніцца або выйсці замуж за таго, каго ён сам не выбіраў, яго свабода парушаецца. Прымусовы шлюб — гэта несправядлівасць, якую сучасныя грамадствы павінны прызнаваць, супрацьстаяць ёй і ліквідаваць.

Для тых, хто рызыкуе стаць ахвярай дамоўленага або прымусовага шлюбу, страх можа пачацца задоўга да самога шлюбу: страх расчараваць сям’ю, быць адрынутым або выгнаным з сям’і, зазнаць пагрозы ці гвалт і не мець магчымасці самастойна выбраць сваю будучыню.

Да гэтага страху часта дадаюцца пачуццё віны, сорам і адзінота. Сказаць «не» можа здавацца немагчымым, калі ціск зыходзіць ад самых блізкіх людзей — тых, ад каго можна было б чакаць абароны. Таму многія людзі не расказваюць пра тое, што з імі адбываецца, і не просяць дапамогі, баючыся, што ім не павераць або што яны паставяць пад небяспеку сябе ці сваіх родных.

Наступныя сведчанні распавядаюць менавіта пра гэта: пра страх страціць сваю свабоду, а таксама пра мужнасць шукаць выйсце з сітуацыі. (Яны ўзятыя з англамоўнага сайта, спасылка на які прыведзена ўнізе старонкі)

Гісторыя Аішы

«Мне было 15 гадоў, і я збіралася скончыць навучанне і здаць экзамены GCSE, калі зразумела, што тата плануе адправіць мяне за мяжу, каб выдаць замуж за майго старэйшага стрыечнага брата. Тата заўсёды быў злосным і часам біў і мяне, і маму. Мама не хацела, каб я выходзіла замуж у такім маладым узросце, але яна занадта баялася сказаць яму «не». Я думала, што тата можа падманам вывезці мяне з краіны, а потым забраць мой тэлефон, каб я не магла ні ў каго папрасіць дапамогі».

Аіша расказала пра гэта настаўніцы ў сваёй школе, якая патэлефанавала ў аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў.

Аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў супрацоўнічаў са службай сацыяльнай дапамогі дзецям, каб атрымаць ахоўны загад у сувязі з прымусовым шлюбам, які быў уручаны бацьку Аішы. Гэты загад не дазволіў здзейсніць прымусовы шлюб, паколькі бацька Аішы не мог вывезці яе з краіны і не мог падаць заяву на атрыманне пашпарта ад яе імя.

Аіша баялася заставацца дома, таму ёй часова прадаставілі бяспечнае жыллё ў прыёмнай сям’і. Маці Аішы супрацоўнічала са службай сацыяльнай дапамогі дзецям, і ёй была аказана падтрымка, каб яна магла сысці ад бацькі дзяўчыны.

Цяпер Аіша бяспечна жыве разам з маці і малодшымі братамі і сёстрамі і змагла скончыць навучанне і здаць экзамены GCSE.

Гісторыя Саіда

«Мне было 25 гадоў, калі мае бацькі прывезлі мяне ў Пакістан на сямейнае вяселле. Калі я прыехаў туды, то даведаўся, што ажаніцца павінен быў я. Я не хацеў гэтага рабіць, але мая маці мела шмат праблем са здароўем, і ўсе казалі, што я прымушаю яе хварэць яшчэ больш, адмаўляючыся. Пасля некалькіх дзён адмоў я нарэшце здаўся і падпарадкаваўся волі сваёй сям’і. Калі я вярнуўся ў Вялікабрытанію, я проста спрабаваў забыць пра гэта і працягваць сваё жыццё. Потым сям’я маёй жонкі пачала ціснуць на мяне, каб я падаў заяву на візу, дзякуючы якой яна магла б прыехаць у Вялікабрытанію. Яны тэлефанавалі мне і пагражалі».

Саід як мага хутчэй патэлефанаваў у аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў, і аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў змог растлумачыць яму, як яны могуць яму дапамагчы, паколькі ён быў «неахвотным жаніхом», насамрэч цалкам супраць шлюбу.

Гісторыя Хадзіжы

«Я часта стварала праблемы дома праз макіяж або таму, што хацела заставацца дапазна са сваімі сябрамі. Маёй маме гэта не падабалася, і мы часта сварыліся. Калі мне было 19 гадоў, яна сказала мне, што мы едзем у адпачынак наведаць маю бабулю ў Самалі. Калі я прыехала туды, мама пакінула мяне ў інтэрнаце і сказала, што я павінна заставацца там, пакуль не навучуся быць добрай самалійскай дачкой. Яна забрала мой пашпарт і пакінула мяне там. Школа была сапраўды жахлівай. Нас білі і казалі, што калі я хачу адтуль сысці, то павінна выйсці замуж за аднаго з ахоўнікаў».

Хадзіжа таемна захоўвала тэлефон. Яна расказала свайму хлопцу, што з ёй здарылася, і ён патэлефанаваў у аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў.

Аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў супрацоўнічаў з паліцыяй у Вялікабрытаніі, каб атрымаць ахоўны загад у сувязі з прымусовым шлюбам, які абавязаў маці Хадзіжы вярнуць ёй пашпарт, дазволіць ёй пакінуць школу і забраніраваць для яе рэйс назад у Вялікабрытанію. Аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў дапамог Хадзіжы знайсці кароткатэрміновае бяспечнае жыллё пасля яе вяртання ў Вялікабрытанію.

У цяперашні час яна жыве ў прытулку і атрымлівае падтрымку ад спецыялізаваных спецыялістаў, каб самастойна аднавіць сваё жыццё, незалежна ад сваёй сям’і.

Гісторыя Мандзіпа

«Учора ўвечары я пачула, як мае бацькі размаўлялі пра нашу паездку ў Індыю гэтым летам і пра іх план ажаніць майго брата Мандзіпа, пакуль мы будзем там. Мама сказала, што яны ўжо занадта старыя, каб клапаціцца пра яго, і што для яго было б лепш мець жонку, якая будзе клапаціцца пра яго. Мандзіп мае цяжкую інтэлектуальную інваліднасць і залежыць ад мамы і таты нават у самых простых паўсядзённых справах. Я сапраўды не думаю, што ён разумее, што з ім збіраюцца зрабіць».

Сястра Мандзіпа звярнулася ў аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў, каб паведаміць пра свае занепакоенасці сітуацыяй свайго брата і яго здольнасцю зразумець тое, што з ім павінна было адбыцца.

Аддзел па пытаннях прымусовых шлюбаў паведаміў пра сітуацыю мясцовай службе сацыяльнай дапамогі дарослым, растлумачыўшы сітуацыю і папрасіўшы правесці ацэнку разумовай здольнасці Мандзіпа, гарантуючы ананімнасць крыніцы інфармацыі.

Мандзіп ужо атрымліваў падтрымку ад службы дапамогі людзям з інтэлектуальнай інваліднасцю, але яны не ведалі пра будучы шлюб. У выніку ацэнкі высветлілася, што ён не меў здольнасці даць згоду на сэксуальныя адносіны і шлюб.

Па рэкамендацыі аддзела па пытаннях прымусовых шлюбаў быў распрацаваны план абароны, які ўключаў ахоўны загад у сувязі з прымусовым шлюбам. Затым каманда, якая працуе з людзьмі з інтэлектуальнай інваліднасцю, разам з сям’ёй растлумачыла Мандзіпу рызыку шлюбу і разгледзела іншыя варыянты для задавальнення яго доўгатэрміновых патрэб.

Пераклад выкананы «Amici di Lazzaro»

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

From Forced marriage – GOV.UK (www.gov.uk) (Open Government Licence)

pexels-patricia-mccarty-1769691-scaled

Ці можна ўбачыць Бога?

Ці мае паняцце кармы сэнс для католіка?