in

De menswording (de heilige Gemma Galgani)

Op de ochtend van 25 maart zei haar beschermengel (tegen de heilige Gemma Galgani): 

Ik wist niet wat ik moest denken; ik verbaasde mij toen ik die woorden hoorde. «Dochter», vervolgde hij, «ik ben je beschermengel, door God gezonden; ik kom om je een mysterie te doen begrijpen, groter dan alle andere mysteries».
Mijn verbazing werd nog groter, ik begreep het nog altijd niet… Mijn engel merkte het en zei me: «Herinner je je wat ik je twaalf dagen geleden beloofde?». Ik dacht na en herinnerde het me al gauw. «Weet, o mijn dochter, dat ik je zal spreken over de allerheiligste Maria, over een jonge vrouw die zo nederig was in de ogen van de wereld, maar van oneindige grootheid voor God; ik zal je spreken over de mooiste, de heiligste van alle schepselen; over de geliefde dochter van de Allerhoogste, over haar die bestemd was voor de onvergelijkelijke waardigheid van Moeder van God»

… Het was al diep in de nacht en de allerheiligste Maria was alleen in haar kamer: zij bad, geheel verzonken in God. Plotseling werd die arme kamer helder verlicht, en de aartsengel, die een menselijke gedaante had aangenomen en omringd was door een ontelbaar aantal engelen, trad eerbiedig en tegelijk majestueus op Maria toe. Hij boog voor haar als voor een Vrouwe, glimlachte naar haar als aankondiger van een blijde boodschap en sprak haar met zoete woorden aldus toe: «Wees gegroet, Maria, de Heer is met u. Gezegend zijt gij onder de vrouwen». O heerlijke, grote en verheven groet, die op aarde nooit eerder was gehoord en ook nooit meer gehoord zal worden!

… «Zodra de hemelse aartsengel deze woorden had uitgesproken, zweeg hij, alsof hij op haar teken wachtte om zijn goddelijke boodschap toe te lichten. Maria was echter ontsteld toen zij deze verrassende groet hoorde; zij zweeg en dacht na. Maar misschien denk je, mijn dochter, dat de engelen uit het paradijs nooit bij Maria waren neergedaald? Zij genoot elk ogenblik van hun bezoek en hun zoete gesprekken… Zij probeert niet met haar verstand de verborgen betekenis te doorgronden, maar raakt ontsteld omdat zij zichzelf de engelengroet onwaardig acht. Ach, mijn dochter», herhaalde hij tegen mij, «als Maria had geweten hoezeer haar nederigheid de Heer behaagde, zou zij zichzelf de eerbetuiging van een engel niet onwaardig hebben geacht. „Hoe kan het”, zei zij bij zichzelf, „dat een engel van God mij vol van genade noemt, terwijl ik mijzelf elke goddelijke gunst onwaardig weet? Hoe kan het”, overpeinsde Maria bij zichzelf, „dat een engel uit het paradijs mij gezegend onder de vrouwen noemt, terwijl ik de onbeduidendste, geringste en verachtelijkste van alle vrouwen ben? Welk mysterie schuilt er toch achter de sluier van zo’n verheven groet?…”

«Op de groet van de engel had Maria geen antwoord gegeven; daarop herhaalde Gabriël, om haar vrees weg te nemen: „Wees niet bang, Maria, jij bent de enige die genade heeft gevonden bij de Allerhoogste. Vanaf dit ogenblik zul je in je schoot een zoon ontvangen, je zult Hem de naam Jezus geven en allen zullen Hem de Zoon van de Allerhoogste noemen: Hem zal de troon van David worden gegeven, Hij zal in eeuwigheid regeren en aan zijn koninkrijk zal nooit een einde komen”. Met deze verheven woorden lichtte de aartsengel zijn boodschap aan Maria volledig toe…

«De engel had de Maagd inmiddels het geheim van de grote zending geopenbaard, namelijk dat zij de Moeder van de Zoon van de Allerhoogste zou worden. Maar zij wendde zich tot de engel en sprak aldus: „Hoe kan dit gebeuren, terwijl ik mijn maagdelijke zuiverheid ongeschonden bewaar?” (Dit was al voorzegd in de profetie van Jesaja, die zei dat Christus uit een maagdelijke moeder geboren moest worden)… Weet», zei mijn engel toen tegen mij, «dat de allerheiligste Maria, in een ongehoord voorbeeld, al vanaf haar tedere jeugd haar maagdelijke bloem had toegewijd aan de hemelse Bruidegom van de kuise zielen en, hoewel zij niet onderworpen was aan de opstandige zinnelijke begeerte, haar lelies toch tussen de doornen van de versterving had bewaakt.

«Bedenk», zei hij tegen mij, «hoe de allerheiligste Maria zweeg over alles wat met het grote mysterie te maken had; zij sprak pas en maakte zich pas druk toen zij hoorde spreken over haar zuivere en ongerepte kuisheid, en zij richtte zich met een dringend verzoek tot die engel van God… Heb je nu begrepen, mijn dochter, hoezeer Maria deze mooie, engelachtige, hemelse deugd liefhad? Maar wie denk je dat deze deugd het meest liefhad: Jezus of Maria? Zeker Jezus, die nooit een moeder zou hebben gekozen die niet een zuivere, onbevlekte maagd was.

De engel Gabriël antwoordde: „Maria, de Heilige Geest zal over je komen en de verheven kracht van de Allerhoogste zal je overschaduwen; daarom zal het kind dat uit jou geboren wordt heilig zijn en de ware Zoon van God. Ook wil ik je nu zeggen dat Elisabet, je verwante, op haar oude dag een zoon heeft ontvangen, en dat zij die onvruchtbaar werd genoemd al in haar zesde maand is, want bedenk dat voor God niets onmogelijk is”. De engel Gabriël vervolgde tegenover de allerheiligste Maria met deze woorden: „Wees gerust en getroost, o gezegende Maagd: de goddelijke Geest zal neerdalen om je onbevlekte schoot vruchtbaar te maken. De almachtige kracht van de Allerhoogste zal in jou een nieuw wonder volbrengen: zij zal je de vreugde van het moederschap schenken en tegelijk de eer van je maagdelijkheid bewaren. De Heilige die je in je schoot zult ontvangen, zal niemand anders zijn dan de Zoon van God”. Met deze woorden onthulde de aartsengel Gabriël het geheim, verklaarde hij het mysterie en stelde hij Maria gerust.

«Alles was nu duidelijk gemaakt; alleen Maria’s laatste woord ontbrak nog, opdat de Maagd Moeder van God zou worden. Het goddelijke Woord, door de Vader voortgebracht in de luister van de heiligen, zou geen vader op aarde hebben, zoals Hij ook geen moeder in de hemel had. En Maria, uitverkoren om de Moeder te worden van de Eniggeborene van de goddelijke Vader, werd de eniggeboren dochter van de Vader zelf. Omdat zij uit haar maagdelijke wezen de menselijke ledematen aan het goddelijke Woord moest verschaffen, werd zij verheven tot de onuitsprekelijke waardigheid van Moeder van de Zoon van God. En omdat Maria degene was op wie de Heilige Geest zou neerdalen en die Hij met zijn almachtige kracht zou overschaduwen, zodat zij de maagdelijke Moeder van een goddelijke Zoon werd, werd zij daarom verheven tot de hoogste eer de Bruid van de Heilige Geest te zijn.

«Nadat het geheim was verklaard en de Maagd volledig was gerustgesteld, zweeg de goddelijke boodschapper en wachtte vol verlangen op haar antwoord, namelijk Maria’s instemming met de menswording van het eeuwige Woord… En zij antwoordde: „Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord”. De grote uitspraak is gedaan, Maria is de Moeder van de Zoon van de Allerhoogste. Bij deze woorden verheugt de hemel zich en wordt de hele wereld getroost. De engel buigt eerbiedig voor zijn Vrouwe neer, neemt vervolgens de vlucht en keert terug naar het paradijs.

Toen Maria de allerhoogste waardigheid van Moeder van God aanvaardde, verklaarde zij zich nederig de dienstmaagd des Heren. Die diepste nederigheid, waarin de engel des Heren haar in gebed verzonken en als het ware geheel zichzelf wegcijferend aantrof, liet haar niet in de steek bij de glorieuze groet en het nog glorierijkere voorstel de Moeder van het goddelijke Woord te worden.

«Maria had toen het wonderbare fiat uitgesproken, en in één ogenblik vormde de goddelijke Geest in haar schoot uit haar allerzuiverste maagdelijke wezen een teer en volmaakt lichaampje, waaraan Hij een menselijke ziel toevoegde; vervolgens verenigde de goddelijke Persoon van het Woord zich met zowel de ziel als het lichaam in de innigste hypostatische vereniging. O wonder! Die God, die niet in de uitgestrektheid van de hemelen kan worden omvat, ligt besloten in Maria’s schoot. Die God, die met één vinger de grote wereldmachine schraagt, wordt gedragen door de zuivere schoot van een maagd. Wie kan dan beschrijven hoe groot de volheid van vreugde was die Maria’s ziel overspoelde en in vuur en vlam zette op dat gelukkige ogenblik waarop zij Moeder van de Zoon van God werd? De Koning der koningen, de grote Heer der heersers, heeft zijn troon gevestigd in Maria’s ongerepte schoot. Een oneindige vreugde overspoelde Maria toen zij haar blik richtte op het oneindige licht en de verborgen luister van de godheid mocht aanschouwen.

«Toen Maria de onvergelijkelijke waardigheid van Moeder van God aanvaardde, aanvaardde zij tevens de edele taak Moeder van het menselijk geslacht te zijn. Laten wij ons verheugen: Maria heeft, door haar ingetogen instemming aan de engel te geven, u als haar kinderen aangenomen en is de Moeder van allen geworden».

people-2589047_1280

De hoax van familieopstellingen

reiki-bufala

Reiki is geen vorm van gebed