in

Уцелаўленне (святая Джэма Гальгані)

Раніцай 25 сакавіка анёл-ахоўнік кажа ёй (святой Джэме Гальгані): 

Я не ведала, што думаць; я здзівілася, пачуўшы гэтыя словы. «Дачка», — дадаў ён, — «я — твой ахоўнік, пасланы Богам; я прыйшоў, каб даць табе зразумець таямніцу, большую за ўсе іншыя таямніцы».
Маё здзіўленне ўзрастала, я ўсё яшчэ не разумела… Мой анёл заўважыў гэта і сказаў мне: «Памятаеш, што я абяцаў табе дванаццаць дзён таму?» Я задумалася і хутка ўсё прыгадала. «Ведай, дачка мая, што я буду гаварыць табе пра Найсвяцейшую Марыю, пра дзяўчыну, такую пакорную перад светам, але бясконца вялікую перад Богам; буду гаварыць табе пра найпрыгажэйшую і найсвяцейшую з усіх стварэнняў; пра ўлюбёную Дачку Найвышэйшага, прызначаную да непараўнальнай годнасці Маці Божай»

… Была ўжо глыбокая ноч, і Найсвяцейшая Марыя заставалася адна ў сваім пакоі: малілася, цалкам захопленая Богам. Раптам той бедны пакой заліўся яркім святлом, і арханёл, прыняўшы чалавечае аблічча і акружаны незлічонай колькасцю анёлаў, падышоў да Марыі — поўны пашаны і разам з тым велічны. Ён схіліўся перад Ёю, як перад Валадаркай, усміхнуўся Ёй, як вестун добрай навіны, і ласкавымі словамі сказаў: «Вітай, Марыя, Пан з Табою. Ты — благаслаўлёная між жанчынамі». О цудоўнае, вялікае і ўзнёслае прывітанне, якога ніколі не чулі на зямлі і ніколі больш не пачуюць!

… «Як толькі нябесны арханёл вымавіў гэтыя словы, ён змоўк, нібы чакаючы Яе знаку, каб растлумачыць сваё боскае пасланне. А Марыя, пачуўшы гэтае незвычайнае прывітанне, устрывожылася; маўчала і разважала. Але, можа, ты думаеш, дачка мая, што анёлы з раю ніколі не прыходзілі да Марыі? Яна кожную хвіліну цешылася іх наведваннямі і іхнімі салодкімі гутаркамі… Яна не імкнецца розумам спасцігнуць таямнічы сэнс, але трывожыцца, бо лічыць сябе нявартай анёльскага прывітання. Ах, дачка мая, — паўтараў мне ён, — калі б Марыя ведала, наколькі Яе пакора спадабалася Пану, Яна не лічыла б сябе нявартай пашаны анёла. «Як гэта магчыма, — казала Яна сабе, — што анёл Божы называе мяне поўнай ласкі, калі я лічу сябе нявартай усялякай Божай ласкі? Як гэта магчыма, — разважала Марыя, — што анёл з раю называе мяне благаслаўлёнай між жанчынамі, калі я сярод жанчын найменш вартая, найнікчэмнейшая, найпагарджанейшая? Якая ж таямніца хаваецца пад покрывам такога ўзнёслага прывітання?..»

«На прывітанне анёла Марыя не адказала; тады Габрыэль, каб развеяць Яе страх, паўтарыў: «Не бойся, Марыя, ты адзіная знайшла ласку ў Найвышэйшага. З гэтага моманту ты зачнеш ва ўлонні сваім Сына, дасі Яму імя Езус, і ўсе будуць называць Яго Сынам Найвышэйшага: Яму будзе дадзены трон Давіда, Ён будзе валадарыць вечна, і Валадарству Яго не будзе канца». Гэтымі ўзнёслымі словамі арханёл цалкам растлумачыў Марыі сваё пасланне…

«Анёл ужо адкрыў Дзеве таямніцу вялікай місіі, а менавіта, што Ёй належала стаць Маці Сына Найвышэйшага. Але Яна, звярнуўшыся да анёла, сказала яму: «Як гэта станецца, калі я захоўваю сваю дзявочую чысціню?» (Гэта было прадказана ў прароцтве Ісаі, дзе гаварылася, што Хрыстус народзіцца ад Дзевы-маці)… Ведай, — сказаў мне тут мой анёл, — што Найсвяцейшая Марыя, падаючы нечуваны дагэтуль прыклад, яшчэ з юных гадоў прысвяціла сваю дзявочую кветку нябеснаму Абранніку чыстых душаў і, хоць не была падуладная пачуццю бунтоўнай пажадлівасці, усё ж не занядбала ахоўваць свае лілеі сярод церняў самаўтаймавання.

«Паразважай, — казаў ён мне, — як Найсвяцейшая Марыя маўчала пра ўсё, што датычылася вялікай таямніцы; загаварыла і занепакоілася толькі тады, калі пачула пра сваю чыстую і беззаганную дзявочую чысціню, і настойліва звярнулася да таго анёла Божага з просьбай… Ці зразумела ты цяпер, дачка, як моцна Марыя любіла гэтую цудоўную, анёльскую, нябесную цноту? Але як ты думаеш, хто любіў яе больш? Езус ці Марыя? Безумоўна, Езус, які ніколі не выбраў бы сабе Маці, калі б Яна не была чыстай і беззаганнай Дзевай.

Анёл Габрыэль адказаў: «Марыя, Святы Дух сыдзе на Цябе, моц Найвышэйшага ахіне Цябе; таму Святы, які народзіцца ад Цябе, будзе сапраўдным Сынам Божым. Таксама паведамляю Табе, што Альжбета, сваячка Твая, у сваёй старасці зачала сына, і ўжо шосты месяц той, якую называлі бясплоднай; бо памятай: для Бога няма нічога немагчымага». Анёл Габрыэль працягнуў, звяртаючыся да Найсвяцейшай Марыі, такімі словамі: «Супакойся і суцешся, благаслаўлёная Дзева: Божы Дух сыдзе і апладніць Тваё беззаганнае ўлонне. Усемагутная моц Найвышэйшага здзейсніць у Табе новы цуд: захавае Табе гонар Дзевы і адорыць Цябе радасцю мацярынства. Святы, Якога Ты зачнеш ва ўлонні сваім, будзе не кім іншым, як Сынам Божым». Гэтымі словамі арханёл Габрыэль адкрыў таямніцу, растлумачыў загадку і супакоіў Марыю.

«Усё ўжо было вызначана, заставалася толькі апошняе слова Марыі, каб Дзева стала Маці Божай. Боскае Слова, народжанае Айцом у ззянні святых, не павінна было мець бацькі на зямлі, як і на небе ў Яго не было Маці. І Марыя, абраная нарадзіць Адзінароднага Сына Бога Айца, сама стала Адзінароднай Дачкой Айца. Будучы той, якая са сваёй дзявочай сутнасці павінна была даць чалавечае цела Боскаму Слову, Яна была ўзнесена да невыказнай годнасці Маці Сына Божага. А паколькі на Марыю павінен быў сысці Святы Дух, каб сваёю ўсемагутнай моцай ахінуць Яе і зрабіць Дзевай-Маці Сына Божага, Яна была ўзвышана да найвышэйшага гонару Абранніцы Святога Духа.

«Адкрыўшы таямніцу і цалкам супакоіўшы Дзеву, Божы пасланец змоўк, з нецярпеннем чакаючы Яе адказу, гэта значыць згоды Марыі на ўцелаўленне вечнага Слова… І Яна адказвае: «Вось я, слуга Пана; няхай Мне станецца паводле твайго слова». Вялікае слова прамоўлена: Марыя стала Маці Сына Найвышэйшага. Ад гэтых слоў радуецца неба, суцяшаецца ўвесь свет. Анёл поўны пашаны схіляецца перад сваёй Валадаркай, а потым узлятае і вяртаецца ў рай.

Прымаючы найвышэйшую годнасць Маці Божай, Марыя пакорна абвяшчала сябе слугою Пана. Глыбокая пакора, у якой анёл Пана знайшоў Яе сабранай і нібыта зусім прыніжанай, не пакінула Яе ні пасля слаўнага прывітання, ні пасля яшчэ больш слаўнай прапановы стаць Маці Боскага Слова.

«Марыя тады вымавіла цудоўнае fiat, і ў адно імгненне Боскі Дух сфармаваў ва ўлонні Яе з найчысцейшай дзявочай сутнасці далікатнае і дасканалае чалавечае цела; да гэтага цела далучылася чалавечая душа, а да душы і цела найцяснейшым іпастасным злучэннем далучылася Боская Асоба Слова. О цуд! Бог, Якога не можа змясціць неабсяжнасць нябёсаў, знаходзіцца ва ўлонні Марыі. Бог, Які адным пальцам падтрымлівае велізарны механізм сусвету, падтрымліваецца чыстым улоннем Дзевы. Хто можа апісаць, якая паўната радасці напоўніла і запаліла душу Марыі ў той шчаслівы момант, калі Яна стала Маці Сына Божага? Валадар валадароў, вялікі Пан уладароў паставіў свой трон у беззаганным улонні Марыі. Бясконцая радасць напоўніла Марыю, калі Яна ўгледзелася ў бясконцае святло і змагла сузіраць таямнічыя ззянні Боства.

«Прымаючы непараўнальную годнасць Маці Божай, Марыя разам з тым прымала ганаровы абавязак быць Маці чалавечага роду. Будзем жа радавацца: Марыя, сціпла згадзіўшыся з анёлам, прыняла вас як дзяцей і стала Маці ўсіх».

people-2589047_1280

Містыфікацыя сямейных канстэляцый

reiki-bufala

Рэйкі не з’яўляецца формай малітвы