De Lijkwade is een rechthoekige linnen doek van ongeveer 4,41 x 1,13 m, geweven in een visgraatmotief. Op de voor- en achterkant staat een afbeelding van een gekruisigde en gemartelde man met littekens en wonden die vergelijkbaar zijn met die van Jezus van Nazareth.
De lijkwade wordt bewaard in de kathedraal van Turijn (Italië).
Rondom de afbeelding zijn twee zwarte lijnen en diverse reparaties en sporen te zien, veroorzaakt door een brand in Chambéry in Frankrijk, waar de lijkwade in 1532 werd bewaard.
De Lijkwade wordt vaak geassocieerd met de doek waarvan men aanneemt dat deze als lijkwade werd gebruikt om het lichaam van Jezus in te wikkelen. Ondanks talloze studies die tot nu toe zijn uitgevoerd, is er nog steeds geen unanieme consensus over de authenticiteit van de Lijkwade, noch over de verklaring voor de vorming van de afbeelding erop, die een getrouwe weergave is van de opstanding die in de evangeliën wordt beschreven.
Op de lijkwade is een afbeelding te zien van een man wiens toestand van overlijden herkenbaar is, maar ook de doodsoorzaak: de kruisiging.
De afbeelding is enigszins moeilijk te lezen vanwege de omkering van licht-donkertonen, vergelijkbaar met die van het fotonegatief. Toch zijn er enkele kenmerken te onderscheiden, zoals de stijfheid van het lijk en de afwezigheid van enig teken van ontbinding. Er zijn ook talrijke sporen van geselwonden op het lichaam en kneuzingen op de schouders, veroorzaakt door het dragen van het kruis.
De sporen van de nagels op de handen en voeten zijn duidelijk zichtbaar, evenals talrijke steekwonden op de hoofdhuid en een grote wond aan de linkerkant (op de lijkwade, dus aan de rechterkant van de gewikkelde man).
De Lijkwade beeldt alle gebeurtenissen af die aan de kruisiging voorafgingen:
de geseling, de slagen in het gezicht, de littekens van de doornenkroon op het hoofd, het gebruik van spijkers voor de kruisiging, wonden aan handen en voeten en, ten slotte, de wonden veroorzaakt door een lichte speer, toegebracht door een van de soldaten.
Zijn benen werden niet gebroken, in overeenstemming met de profetie in Exodus 12:46 en geciteerd in Johannes 19:36: “Want deze dingen gebeurden opdat de Schrift in vervulling zou gaan: ‘Geen van zijn beenderen zal gebroken worden.'”
Op het lijkwade zijn twee soorten bloedvlekken te zien, geïdentificeerd als menselijk bloed van groep AB, onderscheiden naar het moment waarop het bloed uit het lichaam stroomde, zowel vóór als na de dood (lijkenbloed).
De Katholieke Kerk erkent de Lijkwade niet als wonderbaarlijk, maar staat de cultus ervan toe als een relikwie of icoon van het lijden van Jezus.
Johannes Paulus II:
“Aangezien het geen kwestie van geloof is, heeft de Kerk geen specifieke bevoegdheid om over deze vragen uitspraak te doen. Zij vertrouwt wetenschappers de taak toe om verder onderzoek te doen om adequate antwoorden te vinden op de vragen met betrekking tot deze Lijkwade, die volgens de traditie het lichaam van onze Verlosser zou hebben omhuld toen Hij van het kruis werd genomen.
Wat voor de gelovige bovenal van belang is, is dat de Lijkwade een spiegel is van het Evangelie. Wie over het heilige linnen nadenkt, kan er immers niet omheen dat de afbeelding die erop aanwezig is zo’n diepe relatie heeft met wat de Evangeliën vertellen over het lijden en de dood van Jezus, dat elke gevoelige mens zich innerlijk geraakt en ontroerd voelt bij de beschouwing ervan.”
