in

திருவருகைக் காலம் என்பது நித்தியமானவரின் பிரசன்னத்தையும் அவருக்கான எதிர்பார்ப்பையும் கொண்ட காலம் (திருத்தந்தை பதினாறாம் பெனடிக்ட்)

“திருவருகைக் காலம் என்பது கிறிஸ்துமஸ் பெருவிழாவுக்குத் தயார்படுத்தும் நான்கு வாரங்களைக் கொண்ட திருவழிபாட்டுக் காலமாகும். இயேசுவின் பிறப்புக்காகக் காத்திருப்பதை நினைவுகூர்ந்து, அவரது வருகைக்காக உள்ளார்ந்த முறையில் தயாராகும்படி கிறிஸ்தவர்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது.“

star-6880592_1280
ELG21 எடுத்த புகைப்படம்; Pixabay வழியாக

அன்பிற்குரிய சகோதர சகோதரிகளே,

இந்த மாலைத் திருப்பலிக் கொண்டாட்டத்துடன் திருவருகைக் காலத்தில் நாம் நுழைகிறோம். இப்போது நாம் கேட்ட விவிலிய வாசகம், தெசலோனிக்கேயருக்கு எழுதிய முதல் திருமுகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. அதில் திருத்தூதர் பவுல், கடவுளின் அருளால் குற்றமற்றவர்களாக நிலைத்திருந்து, “நம் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகைக்காக” (5:23) தயாராகும்படி நம்மை அழைக்கிறார். பவுல் “வருகை” என்ற சொல்லையே பயன்படுத்துகிறார்; இலத்தீனில் adventus என்று வழங்கப்படும் அந்தச் சொல்லிலிருந்தே திருவருகைக் காலம் என்னும் பெயர் வந்தது.

“இருத்தல்”, “வருகை”, “வந்தடைதல்” என்று மொழிபெயர்க்கக்கூடிய இந்தச் சொல்லின் பொருளைச் சுருக்கமாகச் சிந்திப்போம். பண்டைய உலகின் மொழிவழக்கில், ஓர் அதிகாரியின் வருகையையோ, ஒரு மாகாணத்திற்கு அரசர் அல்லது பேரரசர் வருகை தருவதையோ குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட தொழில்நுட்பச் சொல்லாக இது இருந்தது. மறைந்திருக்கும் தெய்வம் வல்லமையுடன் வெளிப்படுவதற்காக வருவதையோ, வழிபாட்டில் அவர் உடனிருப்பதாகக் கொண்டாடப்படுவதையோ கூட இந்தச் சொல் குறிக்கக்கூடும். இயேசு கிறிஸ்துவுடனான தங்கள் உறவை வெளிப்படுத்தக் கிறிஸ்தவர்கள் “திருவருகை” என்ற சொல்லை ஏற்றுக்கொண்டனர்: இயேசு அரசர்; பூமி எனப்படும் இந்த ஏழ்மையான “மாகாணத்திற்குள்” நுழைந்து, அனைவரையும் சந்திக்க வந்தவர். அவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும், திருவழிபாட்டுக் கூட்டத்தில் அவர் பிரசன்னமாக இருப்பதை நம்புகிறவர்களையும் தம் வருகை விழாவில் அவர் பங்கேற்கச் செய்கிறார். Adventus என்ற சொல்லால் அடிப்படையில் கூறப்பட்டது இதுவே: கடவுள் இங்கே இருக்கிறார்; அவர் உலகைவிட்டுப் பின்வாங்கிவிடவில்லை, நம்மைத் தனியே விட்டுவிடவில்லை. புலன்களால் உணரக்கூடியவற்றைப் போல அவரைக் காணவோ தொடவோ நம்மால் முடியாவிட்டாலும், அவர் இங்கே இருக்கிறார்; பல்வேறு வழிகளில் நம்மைச் சந்திக்க வருகிறார்.

“திருவருகை” என்னும் சொல்லின் பொருளில் visitatio என்பதும் அடங்கும்; இதன் எளிய, நேரடியான பொருள் “வருகை”. இங்கு அது கடவுளின் வருகையைக் குறிக்கிறது: அவர் என் வாழ்வில் நுழைந்து என்னிடம் பேச விரும்புகிறார். அன்றாட வாழ்வில், ஆண்டவருக்காகச் செலவிட நமக்குச் சிறிது நேரமே இருக்கிறது; நமக்காகவும் சிறிது நேரமே இருக்கிறது என்பதை நாம் அனைவரும் அனுபவிக்கிறோம். இவ்வாறு நாம் “செயல்படுவதிலேயே” மூழ்கிவிடுகிறோம். பல நேரங்களில் நம்மை ஆட்கொள்வது நமது செயல்பாடுகள்தானே? பல்வேறு அக்கறைகளைக் கொண்ட இச்சமூகம் நமது கவனத்தை முழுமையாகத் தன்வசப்படுத்துகிறதுதானே? பொழுதுபோக்குக்கும் பலவகையான உல்லாசங்களுக்கும் நாம் அதிக நேரம் செலவிடுகிறோம் என்பது உண்மைதானே? சில நேரங்களில் பல விஷயங்கள் நம்மை “இழுத்துச் சென்றுவிடுகின்றன”. நாம் இப்போது தொடங்கும் இந்தச் சிறப்புமிக்க திருவழிபாட்டுக் காலமான திருவருகைக் காலம், ஓர் உடனிருப்பைப் புரிந்துகொள்ள அமைதியாக நின்று சிந்திக்குமாறு நம்மை அழைக்கிறது. அன்றாட நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றும் கடவுள் நமக்குத் தரும் குறிப்புகள் என்றும், நம் ஒவ்வொருவர்மீதும் அவர் கொண்டுள்ள அக்கறையின் அடையாளங்கள் என்றும் புரிந்துகொள்ள இது ஓர் அழைப்பு. கடவுள் தமது அன்பை எத்தனை முறை நமக்கு உணர்த்துகிறார்! இந்த அன்பை, ஒருவகையில், “உள்ளார்ந்த நாட்குறிப்பில்” பதிவு செய்வது நம் வாழ்வுக்கு அழகும் நலமும் அளிக்கும் பணியாக இருக்குமே! ஆண்டவர் உடனிருக்கிறார் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்கத் திருவருகைக் காலம் நம்மை அழைத்து ஊக்குவிக்கிறது. அவர் உடனிருக்கிறார் என்ற உறுதி, உலகை வேறுபட்ட கண்களால் காண நமக்கு உதவ வேண்டாமா? நம் வாழ்வு முழுவதையும் “சந்திப்பாக” — அவர் நம்மிடம் வந்து, எந்தச் சூழலிலும் நமக்கு அருகில் இருக்கக்கூடிய ஒரு வழியாக — கருத நமக்கு உதவ வேண்டாமா?

திருவருகைக் காலத்தின் மற்றொரு முக்கியக் கூறு எதிர்பார்ப்பாகும்; அந்த எதிர்பார்ப்பே அதே வேளையில் நம்பிக்கையும் ஆகும். காலத்தையும் வரலாற்றையும் நமது மீட்புக்கான “kairós” — அதாவது, நமக்கு வாய்ப்பளிக்கும் சிறப்பான தருணம் — என்று புரிந்துகொள்ளத் திருவருகைக் காலம் நம்மைத் தூண்டுகிறது. இந்த மறைபொருளை இயேசு பல உவமைகளில் விளக்கியுள்ளார்: தலைவன் திரும்பி வரும்வரை காத்திருக்க அழைக்கப்பட்ட பணியாளர்களைப் பற்றிய கதை; மணமகனுக்காகக் காத்திருக்கும் கன்னியரைப் பற்றிய உவமை; விதைப்பையும் அறுவடையையும் பற்றிய உவமைகள் ஆகியவற்றில் இதை எடுத்துரைத்துள்ளார். மனிதர் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் எதிர்பார்ப்புடன் இருக்கிறார்: குழந்தையாக இருக்கும்போது வளர விரும்புகிறார்; வயது வந்தபின் நிறைவையும் வெற்றியையும் நாடுகிறார்; வயது முதிரும்போது, தகுந்த ஓய்வை விரும்புகிறார். ஆனால் தொழிலையோ சமூக நிலையையோ தாண்டி, எதிர்பார்ப்பதற்கு வேறொன்றும் இல்லை என்றால், தாம் மிகக் குறைவாகவே நம்பிக்கை கொண்டிருந்ததை உணரும் காலம் வருகிறது. நம்பிக்கை மனிதகுலத்தின் பயணத்தை வழிநடத்துகிறது; ஆனால் கிறிஸ்தவர்களின் நம்பிக்கைக்கு ஓர் உறுதி ஊட்டமளிக்கிறது: ஆண்டவர் நம் வாழ்வின் ஓட்டத்தில் உடனிருக்கிறார்; நம்முடன் பயணிக்கிறார்; ஒருநாள் நம் கண்ணீரையும் துடைப்பார். வெகுதொலைவில் இல்லாத அந்த நாளில், அனைத்தும் நீதியும் அமைதியும் நிறைந்த இறையாட்சியில் நிறைவுறும்.

ஆனால் எதிர்பார்ப்பதற்கு வெவ்வேறு வழிகள் உள்ளன. பொருளுள்ள நிகழ்காலத்தால் நேரம் நிரப்பப்படாவிட்டால், காத்திருத்தல் தாங்கமுடியாததாக மாறும் அபாயம் உண்டு. ஏதோ ஒன்றுக்காகக் காத்திருக்கிறோம், ஆனால் இப்பொழுது எதுவும் இல்லை; அதாவது, நிகழ்காலம் வெறுமையாக இருக்கிறது என்றால், கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு கணமும் மிக நீண்டதாகத் தோன்றும்; எதிர்காலம் முற்றிலும் நிச்சயமற்றதாக இருப்பதால், காத்திருத்தல் மிகப்பெரிய சுமையாக மாறிவிடும். மாறாக, காலம் பொருளுள்ளதாக இருந்து, ஒவ்வொரு கணத்திலும் குறிப்பிட்டதும் மதிப்புமிக்கதுமான ஒன்றை நாம் உணர்ந்தால், எதிர்பார்ப்பின் மகிழ்ச்சி நிகழ்காலத்தை மேலும் மதிப்புமிக்கதாக்கும். அன்பிற்குரிய சகோதர சகோதரிகளே, ஆண்டவரின் கொடைகள் ஏற்கெனவே நம்மை வந்தடையும் இந்த நிகழ்காலத்தை முழுமையாக வாழ்வோம்; நம்பிக்கையால் நிறைந்த எதிர்காலத்தை நோக்கியவர்களாக வாழ்வோம். இவ்வாறு கிறிஸ்தவத் திருவருகைக் காலம், நீண்ட நூற்றாண்டுகளாக எதிர்பார்க்கப்பட்டு, பெத்லகேமின் வறுமையில் பிறந்த மெசியாவாகிய கிறிஸ்துவின் மறைபொருளே நம் நம்பிக்கையின் மையம் என்பதை மீண்டும் உணர்ந்து, நம்மில் உண்மையான எதிர்பார்ப்புணர்வைத் தூண்டுவதற்கான வாய்ப்பாகிறது. அவர் நம்மிடையே வந்து, தம் அன்பையும் மீட்பையும் நமக்குக் கொடையாகத் தந்தார்; தொடர்ந்து வழங்கியும் வருகிறார். நம்மிடையே பிரசன்னமாக இருக்கும் அவர் பல்வேறு வழிகளில் நம்முடன் பேசுகிறார்: திருவிவிலியத்தில், திருவழிபாட்டு ஆண்டில், புனிதர்களில், அன்றாட வாழ்வின் நிகழ்வுகளில், படைப்பு அனைத்திலும். படைப்பின் பின்னணியில் அவரைக் காண்கிறோமா அல்லது அதன் தோற்றமும் எதிர்காலமும் நிச்சயமற்றவை என்ற பனிமூட்டத்தால் அது மறைக்கப்படுகிறதா என்பதைப் பொறுத்து, படைப்பு நமக்குத் தோன்றும் விதம் மாறுகிறது. நாமும் அவரிடம் பேசலாம்; நம்மைத் துன்புறுத்தும் வேதனைகளையும், பொறுமையின்மையையும், இதயத்திலிருந்து எழும் கேள்விகளையும் அவர்முன் வைக்கலாம். அவர் எப்போதும் நமக்குச் செவிசாய்க்கிறார் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கிறோம்! இயேசு உடனிருந்தால், பொருளற்றதும் வெறுமையானதுமான காலம் எதுவும் இல்லை. அவர் உடனிருந்தால், மற்றவர்களால் நமக்கு எந்த ஆதரவையும் அளிக்க முடியாதபோதும், நிகழ்காலம் கடினமாக மாறும்போதும் நம்பிக்கையுடன் தொடரலாம்.

அன்பு நண்பர்களே, திருவருகைக் காலம் என்பது நித்திய இறைவனின் பிரசன்னத்தையும் அவருக்காகக் காத்திருப்பதையும் கொண்ட காலமாகும். இதன் காரணமாகவே இது குறிப்பாக மகிழ்ச்சியின் காலம்; எந்தத் துன்பமும் அழித்துவிட முடியாத, உள்ளத்தில் ஆழமாக வேரூன்றிய மகிழ்ச்சியின் காலம். கடவுள் குழந்தையாக மாறினார் என்பதற்கான மகிழ்ச்சி இது. நம்மில் மறைவாக இருக்கும் இந்த மகிழ்ச்சி, நம்பிக்கையுடன் பயணிக்க நமக்கு ஊக்கமளிக்கிறது. இத்தகைய உள்ளார்ந்த மகிழ்ச்சிக்கு முன்மாதிரியும் துணையுமாக இருப்பவர் கன்னி மரியா; அவர் வழியாகவே குழந்தை இயேசு நமக்குக் கொடையாக அளிக்கப்பட்டார். தம் மகனின் உண்மையுள்ள சீடரான அவர், இந்தத் திருவழிபாட்டுக் காலத்தை விழிப்புடனும், காத்திருப்பில் செயலூக்கத்துடனும் வாழும் அருளை நமக்குப் பெற்றுத்தருவாராக. ஆமென்!

பதினாறாம் பெனடிக்ட் (2009ஆம் ஆண்டின் மறையுரை)


லாசருவின் நண்பர்கள் குழுவினரின் மொழிபெயர்ப்பு

© Tutti i diritti riservati. Riproduzione consentita solo chiedendo permesso a info@amicidilazzaro.it
(non verrà concesso a siti con pubblicità/ads o per usi commerciali)

© All rights reserved. Reproduction allowed only with permission from info@amicidilazzaro.it
(it will not be granted to sites with advertising/ads or for commercial uses)

christ-child-514213_1280

புனித யோவான் போஸ்கோவின் கிறிஸ்துமஸுக்குத் தயாராகும் அறிவுரைகள்