in

سرودِ امروزِ من (قدیسه ترزای لیژیو)

زندگی‌ام چیزی جز لحظه‌ای، ساعتی گذرا نیست،
زندگی‌ام چیزی جز یک روز نیست که از چنگم می‌گریزد و می‌گذرد.
تو می‌دانی، ای خدای من! برای دوست‌داشتنت بر زمین
جز امروز چیزی ندارم!

آه! دوستت دارم، ای عیسی! جانم مشتاق توست.
تنها برای یک روز، تکیه‌گاهم باش.
بیا و در قلبم فرمانروا شو، لبخندت را به من ببخش،
فقط برای امروز!

پروردگارا، چه باکم اگر آینده تاریک است؟
آه، نه! نمی‌توانم برای فردا دعا کنم!
قلبم را پاک نگاه دار و مرا در سایه‌ات پناه ده،
فقط برای امروز.

اگر به فردا بیندیشم، از بی‌ثباتی خود می‌ترسم،
احساس می‌کنم اندوه و ملال در قلبم سر برمی‌آورند.
اما می‌خواهم، ای خدای من، ابتلا و رنج را بپذیرم،
فقط برای امروز.

به‌زودی تو را بر ساحل جاودان خواهم دید،
ای ناخدای الهی، که دستت مرا هدایت می‌کند!
قایقم را از میان امواج توفانی به‌آرامی هدایت کن،
فقط برای امروز.

آه! بگذار، پروردگارا، در چهره‌ات پنهان شوم.
آنجا دیگر هیاهوی پوچ جهان را نخواهم شنید.
عشقت را به من ببخش و فیضت را از من دریغ مدار،
فقط برای امروز.

در کنار قلب الهی‌ات، هر آنچه گذراست از یاد می‌برم،
دیگر از هراس‌های شب بیمی ندارم.
آه! ای عیسی، در این قلب جایی به من ببخش،
فقط برای امروز.

نان زنده، نان آسمانی، ای عشاء ربانیِ الهی،
ای راز مقدس، زادهٔ عشق!
بیا و در قلبم ساکن شو، ای عیسی، ای قربانی سپید من،
فقط برای امروز.

مرا با خود متحد کن، ای تاک مقدس و وقف‌شده،
تا شاخهٔ ناتوانم میوه‌اش را به تو بدهد.
و بتوانم خوشه‌ای زرین به تو پیشکش کنم،
پروردگارا، از همین امروز.

این خوشهٔ عشق، که دانه‌هایش جان‌ها هستند،
برای شکل‌دادنش جز همین روزِ گذرنده را ندارم.
آه! ای عیسی، شعله‌های شورِ رسولی را به من عطا کن،
فقط برای امروز.

ای مریم باکرهٔ معصوم! تو ستارهٔ شیرین منی،
که عیسی را به من می‌بخشی و مرا با او پیوند می‌دهی.
ای مادر، بگذار زیر ردایت بیاسایم،
فقط برای امروز.

ای فرشتهٔ نگهبانم، با بال خود پناهم ده،
راهی را که می‌پیمایم با پرتوهای درخشانت روشن کن.
بیا و گام‌هایم را هدایت کن… صدایت می‌زنم، یاری‌ام کن،
فقط برای امروز.

پروردگارا، می‌خواهم تو را بی‌حجاب و بی‌ابر ببینم،
اما هنوز در تبعیدم و دور از تو، در رنجم.
مگذار چهرهٔ دل‌انگیزت از من پنهان بماند،
فقط برای امروز.

به‌زودی پرواز خواهم کرد تا ستایشت را بسرایم،
آن‌گاه که روزِ بی‌غروب بر جانم طلوع کند.
آنگاه بر چنگ فرشتگان خواهم خواند:
امروزِ جاودان!

قدیسه ترزای کودک عیسی (ترزای لیزیو، ۱۸۷۳–۱۸۹۷)

از «Mon chant d’aujourd’hui»، شعر شمارهٔ ۵، سروده‌شده در ۱ ژوئن ۱۸۹۴. ترجمهٔ ایتالیایی از زبان فرانسوی.
_____________
قدیسه ترزای کودک عیسی، که با نام قدیسه ترزای کوچک لیزیو نیز شناخته می‌شود (۱۸۷۳–۱۸۹۷)، راهبه‌ای فرانسوی از فرقهٔ کرملی بود که آموزگار کلیسا اعلام شد. او «راه کوچک» قدوسیت را تعلیم می‌داد: زیستنِ امور کوچک روزمره با عشق و اعتماد و سپردن کامل خویش به خدا.
معنویت او دعوتی است تا امروز را هدیه‌ای از عشق سازیم، بی‌آنکه از فردا بترسیم. یادروز آیینی او در ۱ اکتبر برگزار می‌شود.

people-2589047_1280

فریبِ صورت‌های فلکی خانوادگی

512px-Kay_Kelly_of_Liverpool__Mother_Teresa_in_1980_cropped

مادر ترزا اهل کلکته دربارهٔ عفت و وفاداری